انتخاب زاويه ديد

انتخاب زاويه ديد و محل قرار گرفتن دوربين نسبت به موضوع عكاسي يكي از مهمترين قسمتهاي خلق يك عكس خوب است. ولي افراد كمي به آن توجه مي كنند. وقتي از گروهي از دوستان عكس مي گيريد، چقدر موقعيت خود را تغيير مي دهيد تا بهترين زاويه را پيدا كنيد؟

اولين تغيير آشكاري كه با عوض كردن زاويه ديد مشاهده مي كنيد. در پشت زمينه تصوير است. اگر سوژه عكاسي را نمي توانيد به آساني جابجا كنيد، بهترين راه حل تغيير زاويه ديد است يعني شما به عنوان عكاس بايد آنقدر جابجا شويد تا موقعيت مناسب را پيدا كنيد.

با تغيير زاويه ديد نسبت به سوژه عكاسي شما مي تواند كاملاً متفاوت به نظر برسد. با انتخاب يك زاويه درست مي توانيد كاري كنيد كه عكس هاي شما كاملاً پويا به نظر برسند. براي اين منظور سعي كنيد از زواياي مختلف از سوژه خود عكس بگيريد. مخصوصاً براي عكس هاي ورزشي سعي كنيد تعداد بيشتري عكس بگيريد زانو بزنيد و تا مي توانيد به زمين نزديك شويد.

همينطور با اين تغييرات پرسپكتيو شما مي تواند به شدت تغيير حالت دهد، بخصوص اگر از لنزهاي Wide استفاده كنيد. اگر از فردي در حالت ايستاده و تمام قد عكس مي گيريد و از يك لنز Wide استفاده كنيد. در اين صورت سر فرد نسبت به بدن او بزرگتر ديده مي شود. و اگر زانو بزنيد و با همين لنز از پايين عكس بگيريد به طوريكه دوربين هم سطح با كمر كسي كه از او عكس مي گيريد باشد مشاهده خواهيد كرد عكس شما تناسب بيشتري با بدن فرد دارد.

وقتي كه در فضاي آزاد و در طبيعت عكاسي مي كنيد مشاهده خواهيد كرد كه با تغيير زاويه ديد دوربين اثر تابش آفتاب هم بر سوژه شما تغيير مي كند. اين وضعيت يكي از محدوديت هاي زاويه ديد است كه خود يك يحث كامل را مي طلبد.

در اينجا چند مثال ارائه شده است كه اثر زاويه ديد در تصوير را نشان مي دهد.

دو عكس تمام قد بازاويه افراط شده و يك لنز Wide معمولي مي تواند تأثير زيادي در افزايش حالت پرسپكتيو در عكس داشته باشد. در هر دو تصوير مشاهده مي شود كه استفاده از زواياي متفاوت يك پشت زمينه يكنواخت به ما هديه كرده است.

 

اين دو تصوير از زوايايي شبيه به زواياي قبلي گرفته شده است با اين تفاوت كه كمي در آنها از زوم اوپتيكال دوربين استفاده شده است. همانطور كه مي بينيد، از حالت پرسپكتيو عكس كمي كاسته شده است ولي به عكس احساس زنده بودن را بخشيده است.

وقتي عكس هايي مي گيريد كه در پشت زمينه آن آسمان با درخشندگي هاي خاص خود قرار دارد بايد به exposure دوربين خود توجه بيشتري نشان دهيد. و اگر دوربين را در حالت اتومات قرار داده باشيد چهره شخص بسيار تيره مي شود. با تغيير exposure چند عكس بگيريد تا بهترين وضعيت را پيدا كنيد.

اين عكس ها از همان وضعيت ولي از بالا سمت راست گرفته شده است و همان وضعيت كاهش اثر پرسپكتيو در وضعيت زوم كردن ديده مي شود. نكته اي كه در اين تصوير مشاهده مي شود اين است كه ارتفاع ظاهري دوربين با تغيير زاويه سر فرد متغير است.

چگونه لنز مناسب انتخاب كنيم؟

در عكاسي فقط با عوض كردن لنز ميدان ديد شما از منظره يا تصويري كه مي خواهيد خلق كنيد تغيير خواهد كرد. درك تفاوت بين لنز ها به شما كمك مي كند در شرايط مختلف با انتخاب لنز مناسب بهترين عكس را بگيريد.

روش كار

- ابتدا بايد سوژه عكاسي خود را انتخاب كنيد.

- اگر سوژه عكاسي شما در فاصله دوري از شما قرار دارد بايد از يك لنز تله ( Telephoto ) استفاده كنيد. تا سوژه را نزديكتر نشان دهيد. در اين صورت به لنزي با با فاصله كانوني بيش از 55 ميليمتر نياز داريد.

- اگر مي خواهيد تصوير خود را عريض تر و پهن تر نشان دهيد بايد از يك لنز وايد ( Wide-Angele ) استفاده كنيد. لنزي وايد است كه فاصله كانوني آن كمتر از 40 ميليمتر باشد.

- براي بيشتر عكس هاي عادي يك لنز معمولي با فاصله كانوني 40 تا 55 ميليمتر مناسب است. چون در اين حالت دهانه لنز بيشتر از هميشه باز مي شود و به شما اجاره مي دهد در شرايط نوري مختلف عكس هاي بهتري بگيريد.

- اگر مي خواهيد فقط يك لنز بخريد بهتر است از يك لنز زوم استفاده كنيد زيرا اين لنز ها انعطاف پذيري شما را زياد مي كنند و هزينه كمتري هم دارند. و در اين حالت فاصله كانوني شما به ميزان بزرگنمايي كه انتخاب مي كنيد بستگي دارد. و خود مي توانيد وضعيت لنز را از وايد تا تله تنظيم كنيد.

نكته ها:

-زمانيكه از لنز تله براي عكاسي استفاده مي كنيد بايد بيشتر دقت كنيد و دوربين را كاملاً ثابت نگه داريد.

- از لنز وايد بايد زماني استفاده كنيد كه در فضاي محدودي مانند اتاق قرار داريد و نمي توانيد به اندازه كافي عقب برويد تا از منظره اي كه از پنجره ديده مي شود عكس بگيريد و يا مي خواهيد در عكس خود عمق و حالت سه بعدي را با اغراق نمايش دهيد.

وقتي كه از يك لنز زوم استفاده مي كنيد بايد سرعت شاتر خود را بالا ببريد اين عمل باعث محدود شدن نور ورودي به سنسور هاي دوربين مي شود ولي در عوض اثر لرزش در عكس كمتر مي شود و مي توانيد بدون احتياج به سه پايه عكس بگيريد.

چگونه از فيلترهاي پلارايز استفاده كنيم و آنها را خريداري كنيم.

آيا دوربين شما قابليت استفاده از فيلترهاي پلارايز را دارد؟ اگر اين گونه است بهتر است بدانيد كه يكي از مفيدترين فيلترهاي عكاسي فيلترهاي پلارايز است.

به من اعتماد كنيد. اين فيلتر نقش مهمي در عكس هايي كه مي گيريد خواهد داشت.

احتمالاً تاكنون مطالب بسياري در مورد فنوني كه در جهت خلق عكس هاي زيبا مي توان به كار گرفت شنيده ايد اما اجازه دهيد اين بار به طور خلاصه در مورد اين ترفند صحبت كنيم.

فيلترهاي پلارايز سبب مي شوند دوربين شما عكس العمل متفاوتي نسبت به نور داشته باشند و تصاوير را به گونه اي ديگر ببينند. در عمل وقتي از اين فيلترها استفاده مي كنيد، نگاه دوربين خود را نسبت به درخشندگي ها و بازتاب ها اصلاح مي كنيد. به عبارت ديگر اين فيلتر مي تواند در بعضي رنگها تغييراتي ايجاد كند.

اجازه دهيد كمي درباره مناطقي كه فيلترهاي پلارايز بيشترين تأثير را مي گذارند صحبت كنيم.

آب: زمانيكه از منظره اي كه در آن آب وجود دارد عكاسي مي كنيد، تنظيم فيلتر پلارايز بدين معناست كه به داخل آب نگاه متفاوتي داريد، درخشش ها را حذف مي كنيد و حتي رنگ آب را در تصوير تغيير مي دهيد. براي مثال در عكاسي زير آب با استفاده از اين فيلترها مي توانيد عكس هاي شفاف و واضح بگيريد و رنگي آبي روشن از آب داشته باشيد. بدون اين فيلتر به خصوص اگر از سطح بالاي آب عكس بگيريد فقط مقدار زيادي بازتابش خواهيد داشت و رنگ آب تيره تر به نظر مي رسد.

آسمان: به طور مشابه با استفاده از فيلتر پلارايز رنگ آسمان هم به طور قابل توجهي تغيير خواهد كرد. حال اگر فيلتر پلارايز را بچرخانيد متوجه مي شويد كه رنگ آسمان از آبي كمرنگ به سمت آبي گرم پررنگ تغيير مي كند كه ميزان اين چرخش وابسته به موقعيت خورشيد در آسمان است.

يك فيلتر پلارايز مي تواند مه تيره رنگي كه در آسمان شهرهاي بزرگ ديده مي شود تا حد زيادي حذف كند.

ــ فيلتر پلارايز مي تواند انعكاس هايي كه ممكن است اجسام مختلف داشته باشند را حذف كنند. در نگاه اول ممكن است اصلاً متوجه اين بازتابش نور نشويد ولي زمانيكه با يك فيلتر پلارايز به صحنه نگاه مي كنيد متوجه مي شويد كه رنگ ها متفاوت به نظر مي رسند. مثلاً اگر در باغي در فضاي آزاد باشيد با اين فيلتر به شاخه هاي درختان نگاه كنيد متوجه خواهيد شد كه رنگ شاخه ها قهوه اي تر از زماني است كه با چشم غير مسلح به آنها نگاه مي كنيد.

ــ بازتابش هاي ديگر: عكاسي از پشت شيشه براي همه در موقعيت هاي مختلف پيش مي آيد. (مثلاً زمانيكه در هواپيما هستيد و مي خواهيد از ابرها عكس بگيريد.) در اين وضعيت بازتابش نور روي شيشه سبب مختل شدن تصوير شما مي گردد. ولي با استفاده از فيلتر پلارايز مي توانيد اين بازتابش هاي مزاحم را حذف كنيد. يا در عكاسي از اجسام براق اين فيلترها مي توانند بسيار مفيد باشند مثلاً زمانيكه از يك اتومبيل لوكس با سطوح براق و كرم كاري شده عكاسي مي كنيد فيلتر پلارايز مي تواند روي رفتار بازتابش نور بر تصوير تأثير بگذارد.

حفاظت از لنز

يكي از مزاياي استفاده از فيلتر پلارايز يا هر نوع فيلتر ديگري اين است كه با قرار دادن اين فيلتر بر روي لنز دوربين خود از شيشه گرانقيمت لنز در برابر خراش يا هر نوع صدمه ديگري حفاظت كنيد. و اگر براي حفاظت لنز دوربين خود نگران هستيد و نمي خواهيد از فيلتر پلارايز استفاده كنيد، فيلترهاي UV فيلترهاي ارزان قيمت تري هستند و اثر كمتري بر روي عكس نسبت به فيلتر پلارايز دارند و در عين حال ارزان تر هم هستند. اما يك فيلتر پلارايز در برابر شكستگي و خراش مقاومتر است.

فيلتر پلارايز Exposure را تغيير مي دهد.

يكي ديگر از عواملي كه در استفاده از فيلترهاي پلارايز بايد مورد توجه قرار گيرد اين است كه اين فيلترها exposure لازم براي يك عكس را تغيير مي دهند. زماني كه با يك فيلتر پلارايز به منظره اي نگاه مي كنيد مانند اين است كه با عينك آفتابي اين صحنه را مشاهده مي كنيد. اين فيلتر تيره است و قسمتي از نورها را حذف مي كند (مشابه عينك آفتابي). بنابراين نور كمتري به سنسورهاي دوربين شما مي رسد. براي جبران اين امر بايد يكي از اين كارها را انجام دهيد: يا سرعت شاتر دوربين را كاهش دهيد يا از aperture بالاتر استفاده كنيد و يا ISO دوربين خود را تنظيم كنيد. و به همين دليل است كه از اين فيلترها در شب استفاده نمي شود.

انتخاب فيلتر پلارايز

در دوربين هاي DSLR فيلتر در انتهاي لنز پيچ مي شود. و اگر دوربين شما از نوع اتوفوكاس است (اغلب دوربين هايي كه در بازار موجود است) احتياج به يك فيلتر پلارايزر دايره اي داريد.

قبل از خريد اين فيلترها بايد از اندازه لنز خود مطمئن شويد چون اندازه لنز از دوربيني به دوربين ديگر متفاوت است. در بازار مارك ها و كيفيت هاي مختلف وجود دارند. توجه داشته باشيد كه فيلترهاي پلارايزر ارزان نيستند. (مثلاً در مقايسه با فيلترهاي UV) و هر چه شعاع لنز شما بيشتر باشد قيمت اين فيلترها بيشتر است. بنابراين گاه عكاسان حرفه اي براي انتخاب لنز مخصوص طبيعت به ابعاد آن هم توجه مي كنند.

استفاده از فيلتر پلارايزر

استفاده از اين فيلترها ساده است. با استفاده از يك فيلتر پلارايزر دوار كه به شما اجازه تنظيم مي دهد مي توانيد به سادگي آن را بچرخانيد تا رنگها و بازتابها در تصوير شما تغيير كنند. و زمانيكه به وضعيت مطلوب رسيديد مي توانيد عكس بگيريد.

براي اينكه بيشترين تأثير را در استفاده از اين فيلتر بگيريد سعي كنيد در زاويه 90 درجه نسبت به خورشيد قرار بگيريد.

توجه داشته باشيد كه عكاسي در نور كم با اين فيلتر توصيه نمي شود و از كيفيت عكس شما مي كاهد.

آشنايي با ISO و حساسيت بالا

عكاسي با ISO بالا به شما كمك مي كند در نور كم تا حد ممكن از تار شدن تصوير جلوگيري كنيد. اين خاصيت معمولاً به شما اجازه مي دهد بدون فلاش عكس هايي بگيريد كه طبيعي تر به نظر مي رسند.

اگرچه در دوربين ههاي ديجيتال معمولي كه سنسورهاي كوچكي دارند. با افزايش ISO از 100 كيفيت تصوير هم افت مي كند. حقيقت اين است كه هر چه ISO بيشتر باشد نويز تصوير هم بيشتر است.

همانطور كه ذكر شد با چند استثنا فقط دوربين هايDigital Single Reflex) DSR) با ISO بالا مي توانند عكس هاي واضحي بگيرند.

بهينه سازي سنسورها

كارخانه هاي سازنده در حال انجام بهينه سازي هايي بر روي سنسورها هستند. يكي از اين كمپاني ها Fojifilm است كه با توليد سنسورهاي Super CCD به موفقيت هايي در اين زمينه دست پيدا كرده است. البته همه دوربينهاي ساخت كمپاني Fojifilm داراي اين تكنولوژي نيستند. سنسورهاي Super CCD نور بيشتري را با نويز الكتريكي كمتر مي بينند. به طوريكه عكس هاي با ISO 400 شفافتر مي شوند. و حتي عكس هايي كه با 800ــ ISO با اين دوربين ها گرفته شده اند قابل قبول و قابل استفاده هستند. و عكس هايي كه 1600ــISO گرفته شده اند داراي نويز هستند ولي جزئيات كمي از تصوير از بين مي رود.

مشكلات استفاده از مود حساسيت بالا

بعضي از دوربينهاي يك مود براي حساسيت بالا دارند كه در نور كم فعال مي شود. اين مود يا وضعيت با توجه به نور به طور اتومات ISO بالاتر را انتخاب مي كنند. در بعضي از دوربين هاي ديجيتال زمانيكه ISO بالا را انتخاب مي كنيد به طور اتومات رزولوشن عكس را كاهش مي دهد. مثلاً اگر دوربين شما 6 مگاپيكسل باشد با ISO بالا ممكن است رزولوشن عكس 3 مگاپيكسل شود.

كاهش نويز و ISO بالا

دوربين هاي ديجيتال براي اصلاح نويز از يك نرم افزار كاهش نويز يا Noise Reduction استفاده مي كنند. ولي اين خاصيت مي تواند كمي تصوير را تار كند. به اين ترتيب شما جزئيات ريز عكس را از دست مي دهيد و لكه هاي رنگي در تصوير شما ظاهر مي شود. هر چه ISO را بالاتر ببريد سيستم كاهش نويز فعالتر مي شود و در نتيجه لكه هاي بيشتر و جزئيات كمتر در عكس خواهيد داشت.

حال چگونه از ISO بالا استفاده كنم.

اگر دوربين ديجيتالي داريد كه به راحتي مي توان آنرا ثابت نگه داشت تا حد امكان از ISO بالا استفاده نكنيد. براي يك عكس مهم كه بايد در نور كم گرفته شود از ISO پايين و سه پايه براي دوربين خود استفاده كنيد.

زمانيكه در نور كم عكاسي مي كنيد بهتر است ISO را خود انتخاب كنيد تا اينكه اجازه دهيد دوربين مقدار ISO را براي شما انتخاب كند. دوربين خود را با بالاترين ISO ها امتحان كنيد، تا بيشترين ISO موررد قبول شما مشخص شود.

نور پردازي براي عكاسي چهره

 

نور مي تواند به طور چشمگيري سوژه عكاسي شما را جلوه دهد. فقط با ايجاد تغييراتي در نور مي توانيد يك فرشته را مانند ديو نمايش دهد يا بالعكس.

براي اين منظور توجه به بعضي اصول و نكات ضروري است اگر مي خواهيد اطلاعات خود را در اين زمينه افزايش دهيد اين مقاله را مطالعه كنيد.

شدت نور

نور درخشان خورشيد بسيار شديد است و:

توليد سايه و لكه هاي تيره در چهره مي كند. به اين ترتيب قسمت هايي از چهره شخصي كه از او عكس مي گيريد ناپديد يا تاريك مي شود. چروك و لكه هاي صورت را نمايان مي كند. باعث مي شود چشم هاي شخص خمار، اخمو و بد حالت به نظر برسد.

نوري كه در سايه وجود دارد يا از پنجره به داخل مي تابد ملايم تر است و:

سايه هاي ملايمي توليد مي كند كه قسمت هايي از صورت را نمي پوشاند چروك ها و لك ها كمتر ديده مي شوند. يك رنگ ملايم و زيبا از صورت به جا مي گذارد. به سوژه عكاسي شما اجازه مي دهد تا چشمان خود را كاملاً باز كند و لبخندي طبيعي بزند.

جهت نور

جهت نور خورشيد به خصوص جهت نور شديد در حالت نگاه كردن افراد تاثير مي گذارد. حال به نظر شما چه جهتي بهتر است؟ در پاسخ بايد بگويم اين به تاثيري كه مي خواهيد بر سوژه بگذاريد بستگي دارد.

• نور مستقيم: نور شديد خورشيد كه مستقيم از روبرو به چهره شخص بتابد قيافه فرد را اخمو و ناراحت نمايش مي دهد.
• نور از بالا: در هنگام ظهر كه آفتاب از بالاي سر مي تابد و نور خورشيد هم شديد است سايه هاي ناخواسته و نه چندان زيبايي در چهره فرد پديد مي آيد كه بايد سعي كنيد با استفاده از فلاش دوربين از شدت اين سايه ها بكاهيد.
• نور از پهلو: وقتي كه صبح زود يا نزديك غروب عكاسي مي كنيد. از سوژه خود بخواهيد به گونه اي قرار بگيرد تا نور فقط به يك سمت صورت او بتابد. در اين حالت قسمتي از صورت از قسمت ديگر روشن تر  به نظر مي رسد و اثر زيبايي در عكس مي گذارد البته براي كم كردن اثر سايه بهتر است از فلاش دوربين استفاده كنيد.
• نور از پشت مي تابد: اين حالت زماني پيش مي آيد كه شخص پشت به آفتاب نشسته باشد و بخواهيد از او عكس بگيريد. در اين حالت صورت فرد در سايه قرار مي گيرد و از اخم و بد حالت شدن آن جلوگيري مي شود و درخشش زيبايي به موهاي شخص مي بخشد. در چنين وضعيتي استفاده از فلاش ضروري است تا صورت سوژه در عكس واضح باشد.

نور پردازي در فضاي بسته

براي گرفتن عكس هاي خوب در فضاي بسته به سعي و تلاش و آموختن يك سري نكات احتياج داريد چون معمولاً نور به اندازه كافي وجود ندارد. نور مستقيمي كه از پنجره به صورت شخص مي تابد عكس زيبايي خلق نخواهد كرد. بنابراين بهتر است از اين نور به صورت غير مستقيم استفاده كنيد.

• نوري كه از پنجره وارد مي شود: نور ملايم و غير مستقيمي كه از پنجره مي تابد براي عكاسي از چهره افراد مناسب است. اگر قسمتي از چهره سوژه كه در سايه قرار دارد خيلي تيره به نظر مي رسد بايد خود و فردي را كه از او عكس مي گيريد را آنقدر جابجا كنيد تا قسمتهاي بيشتري از چهره نور كافي دريافت كند. هنگام عكاسي در شرايطي كه نور پنجره ضعيف است سرعت شاتر كاهش مي يابد بنابراين بايد دوربين را ثابت نگه داريد و بهتر است از سه پايه استفاده كنيد.
• نور مصنوعي: چراغ مطالعه يا چراغ آويز سقفي معمولاً نور مناسبي براي عكاسي از چهره افراد فراهم نمي كنند. در اين حالت مي توانيد از نور پنجره يا فلاش دوربين استفاده كنيد.
• فلاش: فلاش دوربين براي عكاسي از افراد در فضاي بسته بسيار مناسب است ولي نه براي عكاسي از چهره. براي عكاسي از چهره بهترين نور نوري است كه از پنجره به داخل مي تابد. براي استفاده از فلاش دوربين در هنگام عكاسي چهره آنهم در فضاي بسته به نكات زير توجه كنيد.

1. سوژه عكاسي خود را در دامنه عملكرد فلاش دوربين قرار دهيد. مثلاً اگر فلاش دوربين شما حداكثر تا 4.5 متر را پوشش مي دهد نبايد افراد در فاصله 5 متري قرار داشته باشند. براي اطلاع از دامنه عملكرد يا برد فلاش دوربين بايد به دفترچه راهنماي آن مراجعه كنيد. در ضمن اگر از چند نفر عكس مي گيريد بايد فاصله آنها با دوربين يكسان باشد.
2. همه چراغ ها را روشن كنيد تا از اثر قرمزي چشمها جلوگيري كنيد. افزايش نور محيط به به كاهش اثر قرمزي چشمها كمك مي كند چون مردمك چشم كوچك مي شود و مانع از بازتابش نور از چشم به لنز دوربين مي شود.
3. حواستان به اشياء و سطوح براق مانند آينه ها، پنجره ها، عينك ها و .... كه مي تواند نور فلاش را منعكس كند باشد تا از درخشش هاي ناخواسته جلوگيري كنيد مي توانيد از افراد عينكي بخواهيد موقعيت خود را عوض كنند يا عينكي بزنند كه بازتابش كمتري داشته باشد.

ساخت يك استوديوي عكاسي در خانه

آيا استوديو رويايي شما براي عكاسي يك ساختمان لوكس با نورهاي طبيعي  كه از پنجره داخل مي شود و پرده هاي پشت زمينه اي با رنگ ها و طرح هاي مختلف و تعداد زيادي تجهيزات نوري است؟ اگر سرمايه زيادي داشته باشيد مي توانيد اين كار را انجام دهيد اما احتياجي به اين كارها براي ساخت يك استوديوي عكاسي نيست. شما مي توانيد به راحتي يك استوديوي خانگي براي خانواده و دوستان و حتي براي مشتريان خود بسازيد. براي شروع اين مقاله را بخوانيد.

پشت زمينه

پشت زمينه مي تواند يك ديوار سفيد يا يك صفحه نقاشي شده براي پشت زمينه باشد پارچه هاي بزرگ كه بتوان روي آنها با spray نقاشي كرد (بهتر است رنگ را از خود عبور ندهند) براي اين كار مناسب هستند به اين روش مي تولانيد پشت زمينه هايي با رنگهاي مختلف بوجود بياورديد و پول كمي خرج كنيد.

پايه براي پشت زمينه

براي اين منظور مي توانيد از پايه ثابت يا متحرك استفاده كنيد. شما مي توانيد با استفاده از ميخ پشت زمينه را به ديوار ثابت نگه داريد يا از كاغذهايي كه قابليت پيچيدن دارند استفاده كنيدتا به راحتي يك پشت زمينه را جمع و ديگري را سوار كنيد.

پايه هاي عمودي با نگه دارنده هاي افقي مي توانند به شما كمك كنند تا دامنه حركت خود را به خوبي اضافه كنيد. شما مي توانيد روي آنها چراغهاي اضافي نصب كنيد حتي مي توانيد اين پايه ها را با لوله هاي PVC با قطر 1 تا 1/2 اينچ بسازيد فقط چند زانو و چند سه راهي لازم داريد.

نور

نور هيجان انگيزترين قسمت و مؤثرترين قسمت از ساخت يك استوديو خانگي است. هدف از نورپردازي كنترل نور است. نه توليد نور هاي زياد و درخشنده. يك راه كنترل نورهاي ناخواسته است. هر پنجره اي نزديكي ناحيه عكاسي شما مي تواند سبب ايجاد درخشندگي هاي ناخواسته شود و يا ممكن است نور شما را تكميل نمايد. در صورتيكه نور پنجره ها مزاحم باشد مي توانيد با استفاده از پرده هاي تيره رنگ پنجره ها را مسدود نماييد. به طوريكه هيچ نوري از پنجره ها داخل اتاق نشود.

سعي كنيد تمام چراغهاي پرنور كه روي سقف اتاق وجود دارند خاموش كنيد. و از يك صفحه پخش نور استفاده كنيد اين صفحات به شما كمك مي كنند كه از شدت نور در يك ناحيه خاص كم كنيد و نور رادر ناحيه بزرگتر بگسترانيد و همينطور به اصطلاح از حرارت نور بكاهيد.

تنظيمات استوديو

وقتي استوديو شما حاضر شد به فضايي در حدود 2 متر بين موضوع عكاسي و پشت زمينه احتياج داريد تا از سايه هاي ناخواسته جلوگيري كنيد. اگر چنين فضايي در اختيار نداريد سعي كنيد نور خود را در ارتفاع بيشتري قرار دهيد.

اكنون تقريباً همه چيز حاضر است شروع به عكاسي كنيد اما از خلاقيت خود استفاده كنيد و تجارب جديد را به امتحان كنيد و نتايج آنها را بررسي كنيد. هر روز به تجربه شما افزوده خواهد شد و عكس هاي زيبا تري خلق خواهيد كرد.

فيلتر هاي عكاسي

 مدتهاست كه عكاسان حرفه اي از فيلتر هاي عكاسي استفاده مي كنند. آنها براي ايجاد چلوه هاي ويژه و يا افزودن كنتراست بعضي از رنگها اين فيلتر ها را به كار مي برند. از فيلتر ها براي تنظيم كردن white balance هم استفاده مي شود.

براي مثال فرض كنيد يك فيلم براي دماي رنگ متناسب با نور يك روز آفتابي ساخته شده است. وقتي در داخل اتاق با اين فيلم ها عكس مي گيريد، رنگ تصوير تمايل به زردي دارد. كه اين اثر نور لامپ است. و براي جبران آن بايد از يك فيلتر مناسب استفاده كنيد. تا نور مناسب داشته باشيد.

برتري بزرگ دوربين هاي ديجيتال اين است كه شما مي توانيد white balance را بدون استفاده از فيلتر تنظيم كنيد.

حتي پس از انتقال عكس به كامپيوتر شخصي خود مي توانيد با استفاده از نرم افزار هاي مختلف ويرايش تصوير جلوه هاي مختلفي به عكس خود بيفزاييد. در گذشته اين كار با فيلتر هاي عكاسي انجام مي گرفت. با استفاده از كمي خلاقيت و نرم افزار هاي موجود مي توانيد جلوه هايي كه مي خواهيد خلق كنيد.

تنها فيلتري كه يك دوربين ديجيتال لازم دارد فيلتر پلارايز است.

فيلتر هاي پلارايز دو نوع هستند:

• فيلتر پلارايز خطي
• فيلتر پلارايز حلقوي ( دايره اي )

هر دو نوع فيلتر يك اثر را دارند ولي فيلترهاي حلقوي گرانتر هستند. براي دوربين هاي ديجيتال مي توان از هر دو نوع آن استفاده كرد.

فيلتر پلارايز رنگ آسمان را آبي ژرف نشان ميدهد، انعكاس نور را از شيشه ها و آب به حداقل مي رساند و درخشندگي زياد اجسام غير فلزي را كاهش مي دهد. و مي تواند براي صحنه هاي عكاسي با درخشندگي زياد براي كاهش نور ورودي به داخل لنز موثر باشد.

 

آشنايي با زوم دوربينها

زوم يا بزرگنمايي يك ويژگي براي دوربين هاست كه با فاصله كانوني مشخص مي شود. فاصله كانوني به فاصله بين لنز و سنسور يا فيلم دوربين گفته مي شود. هر چه فاصله كانوني بيشتر باشد توانايي آن در گرفتن يك عكس واضح و بزرگ از فاصله دور بيشتر است.دوربين هاي قديمي كه از فيلم عكاسي استفاده مي كردند فقط زوم اپتيكال داشتند ولي امروزه دوربينهاي ديجيتال ممكن است هم زوم اپتيكال و هم زوم ديجيتال داشته باشند.

زوم اپتيكال بسيار برتر از زوم ديجيتال است. با استفاده از زوم اپتيكال همانند دوربين هاي سنتي دوربين داراي يك لنز است كه مانند تلسكوپ مي تواند قسمتي از تصوير را كه مورد نظر شماست براي شما بزرگنمايي كند و سوژه عكاسي را براي شما بزرگتر مي كند. دوربين هاي ديجيتال با توانايي زوم متفاوتي در بازار يافت مي شوند. اگر شما مشتاق عكاسي  هستيد تمايل به گرفتن عكسهاي با كيفيت بالا از دور داريد. قبل از انتخاب دوربين به قدرت زوم اپتيكال آن به اندازه كافي دقت كنيد تا مطمئن شويد نياز شما را برآورده مي كند.

زوم ديجيتال خيلي مؤثر نيست. بعلاوه استفاده از اين نوع زوم بدون دانستن چگونگي عملكرد آن مي تواند منجر به عكسهاي مأيوس كننده اي شود. زوم ديجيتال مانند اين است كه قسمتي از عكس را در يك برنامه ويرايش عكس مانند فتوشاپ از آن جدا كنيد(يا از دستور corp استفاده كنيد.) كه اين عمل سبب كاهش كيفيت و رزولوشن تصوير مي شود و عكس شما دانه دانه يا مات مي شود.

شايد فكر كنيد پس چرا كمپاني هاي ساخت دوربين هاي ديجيتال اين قدر بر روي زوم ديجيتال و قدرت آن تبليغ مي كنند و اين قابليت را به دوربين اضافه مي كنند؟ پاسخ ساده است براي اينكه در بازار رقابت محصول خود را بهتر از محصول رقيب نشان دهند و تجربه نشان داده كه موفق هم شده اند.

 

Aperture چيست؟

وقتي كه به مشخصات فني يك دوربين ديجيتال نگاه مي كنيد يكي از اولين ويژگيهايي مي بينيد عبارت است از aperture range يا maximum aperture.

 در اين مقاله ما aperture را گشادي يا گشادي لنز مي ناميم و اما وظيفه اصلي لنز يك دوربين جمع آوري نور است و گشادي لنز عبارت است از شعاعي از لنز كه باز مي شود و معمولاً اين گشادي بوسيله يك عنبيه كنترل مي شود. هر چه شعاع باز شدن لنز يا گشادي لنز بيشتر باشد نور بيشتري به فيلم يا سنسور (اگر دوربين ديجيتال باشد) مي رسد.

گشادي (aperture) با F و يك عدد همراه آن مشخص مي شود مثلاً F2.8 يا F/2.8 .

هر چه اين عدد كوچكتر باشد شعاع باز شدن لنز يا گشادي آن بيشتر است.

امروزه در دفترچه راهنماي بعضي از دوربين ها به جاي مثلاً F2.8 آن را به صورت aperture2.8 بيان مي كنند. به هر حال در اصل مطلب فرقي نمي كند.

در عمل بسياري از دوربين هاي معمولي داراي گشادي لنز ثابت هستند ولي در دوربين هاي حرفه اي تر گشادي لنز داراي يك محدوده است بنابراين زمانيكه مشخصات دوربين را مشاهده مي كنيد ممكن است به يكي از چند روش زير با آن روبرو شود.

Maximum Aperture*

يعني به سادگي بيان مي كند كه بيشترين گشادي لنز F2.8 است.

aperture Range*

يعني بيشتر و كمترين مقدار گشادي لنز را به شما داده است و مقدار گشادي آن بين اين دو عدد با مقادير استاندارد وجود دارد.

Maximum Wide - Angle،Telephoto Aperture*

 

يك لنز سريع داراي بالاترين ميزان گشادي لنز است براي دوربين هاي ديجيتال امروزي F2.4 و F2.0 و براي دوربين هاي داراي فيلم 35 ميليمتري F1.2 و F1.4  سرعت لنز بالايي خواهد بود.

يك محدوده Aperture خوب

تجربه شخصي بنده براي يك محدوده Apertureمناسب عبارتست از F1.8 - F16 كه شامل مقادير زير خواهد بود.

 

 

بين مقادير ماكزيمم و مينيمم 5 مقدار وجود دارد.

گشادي لنز و عمق تصوير

ما در اين باره صحبت كرديم اما احساس بوجود آمده در تصوير حاصل آن چيزي است كه اهميت دارد.

عمق تصوير فاصله اي است كه روي آن زوم (تمركز) مي شود.

زماني هست كه مي خواهيد از يك منظره عكس بگيريد در اين حالت مي خواهيد همه چيز چه دور و چه نزديك در تصوير شما باشد ولي زماني هست كه مي خواهيد يك موضوع را از پشت زمينه جدا كنيد يا روي قسمتي از تصوير زوم شود و قسمت ديگر (كه مثلاً در پشت آن است) خارج از دامنه زوم باشد و  يك قسمت خاص از تصوير داراي وضوح و بقيه آن تار به نظر برسد.

يكي از راههاي تأثير بر عمق تصوير انتخاب Aperture مناسب است.

يك قانون تخميني اين است:

*يك Aperture بزرگ (يا F با مقدار كوچك) مثلاً F/2.8 براي بدست آوردن عمق كم تصوير (وضوح تصوير در فاصله كم) استفاده كنيد.

*يك Aperture كوچك (يا F با مقدار بزرگ) مثلاً F/8.0 براي بدست آوردن عمق تصوير بالا (وضوح تصوير تا فاصله دور) استفاده كنيد.

 

بزرگترين Aperture چيز بدرد بخوري است چون به شما اجازه مي دهد نور بيشتري از لنز عبور كرده و به سنسورها برسد و بنابراين كمك مي كند تا شاتر سريعتر عمل كند و سرعت بالاي شاتر با عمق كم تصوير را مي دهد. تا تصاويري بگيريد با يك موضوع واضح و پشت زمينه تار.

كمترين Aperture هم چيز خوبي است. چون به شما اين امكان را مي دهد تا در يك روز آفتابي از شاتر با سرعت پايين استفاده كنيد و بدين وسيله حركتها را به نمايش بگذاريد. مانند حركت آب در يك رودخانه يا حركت چرخهاي اتومبيل در حال حركت. يك مزيت ديگر Aperture كوچك افزايش عمق تصوير است و مي توانيد با آن عكسهاي زيبايي از مناظر بگيريد، به گونه اي كه قسمتهاي دور تصوير واضح و شفاف همانند قسمتهاي نزديك آن به نظر مي رسند.

مفهوم White Balance

 

اگر با دنیای فیلم سروکار داشته باشید، استفاده از فیلترها را برای تصحیح نورهای نئون و فلورسنت به یاد دارید. اکثر مردم توجهی ندارند و همیشه عکس های خانگی شان در قالبی زدر یا نارنجی یا متمایل به آبی از آب در می آید. در دنیای دیجیتال این فیلترهای تصحیح دیگر کاربرد ندارند و با تکنیکی به نام «White Balance»که در دوربین های معمولی هم یافت می شود جایگزین شده اند.

 

درجه حرارت طیفی نور

علت زرد و نارنجی شدن عکس ها در نور های نئون(تنگستن) و آبی شدن آنها در نورهای فلورسنت بخاطر درجه حرارت طیف نور است. درجه حرارت پایین نور را متمایل به قرمز می کند و درجه حرارت بالا به آبی. منابع مختلف نور، نور را و به تبع آن قالب رنگ را در دماهای مختلف ساتع می کنند.

با استفاده از فیلترهای آبی یا نارنجی، نور آبی یا نارنجی را جذب کرده و عدم بالانس را تصحیح می کنیم که اثر اصلی آن تغییر دمای طیف نور است.

در عکاسی دیجیتال، سنسور عکس براحتی این کار را انجام می دهد اما ما چطور بدانیم که در کدام جهت و چقدر این تغییر دما باید اعمال شود؟

 

«White Balance» دستی

اینجاست که به مفهوم بالانس سفیدي يا «White Balance» می رسیم. اگر می شد به دوربین بگوییم کدام شی در اتاق سفید است و باید در عکس سفید بیفتد، دوربین می توانست تفاوت دمای کنونی آن شی و دمای صحیح شی سفید را تشخیص دهد و همه ی رنگ ها را با آن اختلاف تغییر دهد.

دوربین های پیشرفته ی دیجیتال این امکان را دارند تا بطور دستی این بالانس سفیدي را انجام دهیم.

 

با تنظیم دوربین بروی یک کارت سفید یا خاکستری( زاویه دار باشد تا نور اتاق را منعکس کند بمانند یک منبع خنثی) و پر کردن کامل اسکرین دوربین با آن و فشردن دکمه AWB(بالانس سفید خودکار) یا با تنظیم آن در منو ، دوربین بالانس سفید را انجام می دهد.

بعد از آن هر عکسی دمای طیف نور مناسب خود را خواهد داشت. این کار در واقع بسیار ساده است و نباید از انجام آن بترسید. می توانید ببینید که کیفیت عکس های خانگیتان بسیار بهتر شده است(تصور کنید نور کافی برای ظاهرشدن درست عکس وجود دارد).

(یک خاکستری خنثی 18% خاکستریست و تمام نورها را به درستی بازتاب می دهد).

توجه: 

-       توجه کنید که کارت در سایه نباشد و در نور چراغ اتاق باشد.

-       اگر بازتاب نور شدید است دقت کنید که کارت نور را به شدت بازتاب دهد.

-       از ترکیب نور چراغ ها مطلع باشید، ممکن است بخواهید از RAW استفاده کنید و برای هر نور جداگانه تنظیم کنید.

-       از وجود نورهای فلورسنت مطلع باشید، از آنجاییکه آنها همه ی طیف های نور را ندارند ممکن است نتایج دیگری بدست بیاورید.

 

پیش تنظیم بالانس سفید

برای کمک به ما در شرایط خاص بدون آنکه هربار بخواهیم بالانس سفید را تنظیم کنیم دوربین ها ویژگی پیش تنظیم دستی WB را در شرایط فلورسنت،نئون، ابری و آفتابی و ... را دارند. استفاده از پیش تنظیم WB به بهبود عکس های خانگی کمک می کند.

در مثال بالا تصویر سمت چپ در حالت AWB گرفته شده است. اتاق دو لامپ نئونی معمولی در سقف داشت. بد نشده اما پنکه طبیعتا باید سفید می افتاد. با تنظیم پیش تنظیم WB بروی تنگستن تصویر واقعی تری خواهیم داشت. معمولا انتخاب حالت پیش تنظیم، برای مناسب شدن موقعیت های نور کافیست.

 

بالانس سفید خودکار

از زمان دوربین های کداک، تولیدکنندگان سعی بر خودکار سازی همه چیز برای ما دارند. برای همین امروزه تمام دوربین های دیجیتال ویژگی AWB را دارند. بسته به مارک دوربین بعضی از آنها بهتر کار می کنند. در کل AWB برای هواهای ابری و آفتابی بسیار خوب و برای عکس های خانگی خوب است(هرچند در هر صورت کمی تمایل به آبی یا نارنجی در قالب عکس ها می ماند،مثل گرما یا زاویه تابش شمع).

دوربینتان را در حالت AWB بگذارید و در نورهای تنگستن و فلورسنت و نورهای ترکیبی (تنگستن، فلورسنت و نور طبیعی که از پنجره می آید) و اگر عکس هایتان مقبول بود دوربینتان را بر روی حالت AWB بگذارید. و در غير اين صورت مي توانيد از حالت دستي يا منوئال دوربين خود استفاده كنيد.

(قسمت اول)

عكاسان خوب هم بخاطر رعايت تكنيكهاي عكاسي و هم براي رعايت نكات ظريف است كه عكاسان خوبي هستند. عكس هاي با ارزش زيادي به خاطر تكنيك ضعيف ضايع مي شوند در اينجا چند نكته ياد آوري مي شود كه در زمان گرفتن عكس بهتر است مورد توجه قرار گيرند.

1ـ نزديكتر شويد:

بيشتر آماتورها در زمان عكاسي از موضوع خود خيلي دور مي شوند از داخل لنز نگاه كنيد! اين واقعآ مهم است مخصوصاً زماني كه از مردم عكس مي گيريد. عكاسان حرفه اي از لنزهاي 85 تا 105 ميليمتري براي عكاسي چهره استفاده مي كنند. بيشتر دوربينهاي غير حرفه اي لنزهاي 35mm دارند.

2ـ گنجاندن افراد در عكسها:

افزودن افراد به عكسها مفهوم و فضا مي دهد. اين كار رابطه بر قرار كردن با عكس را آسان مي كند و بعضي مواقع به ما يك مفهوم از بزرگي و كوچكي يا مقياس مي دهد.

3ـ حركتها را شكار كنيد:

بگذاريد افراد در حال حركت باشند و از لحظه ها عكس بگيريد.

4ــ ساختار را ساده نگه داريد:

تركيب ساده فهم و درك را ساده تر مي كند. يك زمينه ( back ground ) ساده كمتر بيننده را گيج مي كند و به آنها اجازه تمركز روي موضوع را مي دهد.

( قسمت دوم )

• سوژه را در مركز قرار ندهيد

  سعي كنيد موضوع اصلي را در مركز تصوير قرار ندهيد عكاسان حرفه اي از قانون يك سوم استفاده مي كنند يعني سوژه يا موضوع اصلي را حدوداً به فاصله يك سوم از گوشه فريم قرار مي دهند اگر به اين روش عمل كنيد در نتيجه كار شما تاثيري مي گذارد كه حتي فكر آن را هم نمي كنيد.

 

 

• زاويه را تغيير دهيد.

  اين عمل مي تواند عكس را خيال انگيز و دراماتيك كند. تقريباً همه آماتور ها از روبرو عكس مي گيرند ولي زواياي فراوان ديگري وجود دارند كه مي توانند نتايج شگفت انگيزي بوجود آورند.

 

• پيش نما ( منظره جلوي عكس ) را در چشم انداز قرار دهيد.

  پيش نما جزئيات را به عكس اضافه مي كند و مي توان از آن به عنوان يك قاب طبيعي براي عكس استفاده كرد.

 

 

• به نور پردازي و و روشنايي توجه كنيد.

  نور مستفيم خورشيد باعث سايه روشن شدن بيش از اندازه عكس مي شود، اما نور ناكافي منجر به يك عكس تار مي شود. هميشه به اين شعار توجه داشته باشيد كه نور عكس را مي سازد.

 

 

• از فلاش استفاده كنيد.

  فلاش مي تواند وضعيت روشنايي را بهتر كند. ( حتي در يك روز آفتابي )

 

• روش نگه داشتن دوربين

  تكان هاي دوربين مي تواند يك عكس عالي را ضايع كند. دوربين بايد نسبت به موضوع ثابت نگه داشته شود رعايت اين نكته مخصوصاً در هنگام Zoom كردن بسيار مهم است.          

 

عكاسي با دوربين ديجيتال (قسمت اول)

احتمالاً در مورد دوربين هاي ديجيتالي كه همه كار مي كنند، بسيار شنيده ايد. فقط كافيست دكمه اي را فشار دهيد و به طور اعجاب آوري عكس هاي زيبايي خلق كنيد. آياهر چه دوربين بهتري داشته باشيد عكسهاي بهتري نيز خواهيد داشت.؟ شايد اين گونه نباشد!

حقيقت اين است كه شما مي توانيد با يك دوربين ساده و ارزان قيمت، عكسهاي زيبايي بگيريد و يا با يك دوربين گران قيمت، عكسهاي ضعيفي بگيريد. اين دوربين نيست كه عكسهاي زيبايي مي گيرد بلكه عكاس است. با كمي آگاهي و تمايل به انجام تنظيم هاي لازم در موقعيتهاي مختلف مي توانيد از ساده ترين دوربين ها عكسهاي با ارزشي بيرون بكشيد.

اين مقاله به شما كمك خواهد تا عكسهاي زيبايي بگيريد و در عكاسي ديجيتال مانند يك فرد حرفه اي عمل كنيد.

1ــ رنگ ها را گرمتر كنيد

آيا تا بحال توجه كرده ايد كه رنگ عكس هايتان سرد و بي روح است؟ مشكل اينجاست كه در قسمت تنظيمات دوربين گزينه (default) براي White Balance يا ( W B ) در حالت Auto مي باشد كه براي اكثر تصويرها مناسب است اما در حالت Auto تصاوير تمايل به رنگ هاي سرد دارند.

زماني كه از يك منظر در هواي آفتابي عكس مي گيريد White Balance را از Auto به Cloudy  تغيير دهيد. بله در هواي آفتابي دوربين را روي هواي ابري تنظيم كنيد. اين تنظيم مانند اين است كه يك فيلتر گرم مناسب استفاده كنيد. اين عمل باعث مي شود كه رنگ هاي زرد و قرمز غليظتر به نظر برسند و به اصطلاح عكس شما گرمتر شود. در زير دو عكس را ملاحظه مي كنيد شكل 1a در حالت auto و شكل 1b در حالت Cloudy گرفته شده است. دو تصوير را مقايسه كنيد انتخاب با شماست.

عكس 1a

عكس 1b

 

 

حتماً اين عمل را امتحان كنيد و چند عكس در فضاي آزاد بگيريد ابتدا در حالت Auto سپس Cloudy و عكسها را در كامپيوتر مقايسه كنيد. من حدس مي زنم عكسهاي گرمتر را ترجيح خواهيد داد.

2ــ فيلتر پلارايزر (Polarizer)

اگر مي خواهيد عكس هايتان واقعاً قوي باشند،از يك فيلتر پلارايزر استفاده كنيد. يك پلارايزر فيلتري است كه هر عكاسي براي عكاسي در فضاي آزاد بايد در اختيار داشته باشد. با كاهش تشعشع ها و انعكاسهاي ناخواسته، عكسهايي كه از فيلتر پلارايزر استفاده مي كنند باارزش و داراي رنگهاي سيرتري هستند به خصوص تصاوير آسمان.

اگر دوربين شما قابليت نصب فيلتر را ندارد نااميد نشويد چون حقه اي هست كه بنده سالهاست از آن با دوربين معمولي خودم استفاده مي كنم، اگر يك عينك دودي با كيفيت خوب داريد شيشه هاي آنها را بيرون بياوريد و آنها را تا حد امكان نزديك لنز دوربين قرار دهيد سپس در LCD دوربين خود دقت كنيد كه لبه هاي شيشه اي عينك در عكس نيفتد. عكس 2a بدون فيلتر گرفته شده است و عكس 2b با فيلتر پلارايزر خود مقايسه كنيد و قضاوت كنيد.

عكس 2a

عكس 2b

 

براي اينكه بهترين نتيجه را بگيريد طوري پشت دوربين قرار بگيريد كه آفتاب از شانه سمت راست يا چپ شما بتابد. فيلتر پلارايزر زماني بهترين نتيجه را خواهد داشت كه منبع نور با زاويه 90 درجه بتابد .

(قسمت دوم)

 

3ــ درخشش در تصاوير گرفته شده در فضاي آزاد

يكي ديگر از قابليتهاي باارزش دوربين ديجيتال كه مورد توجه قرار نگرفته است، قابليت انتخاب فلاش دوربين است. يعني شما به عنوان عكاس حتي در هواي آفتابي و در نور زياد مي توانيد با فلاش عكس بگيريد. اين ويژگي در دوربين هاي ديجيتال معمولاً با flash on يا fill flash فعال مي شود. و شما اين قدرت را خواهيد داشت كه عكسهاي زيبايي در فضاي آزاد بگيريد.

در مورد flash on دوربين ابتدا از پشت زمينه تصويري تهيه مي كند و فلاش دوم نور كافي براي موضوع عكاسي شما فراهم مي كند. و نتيجه يك عكس حرفه اي است كه در ساختار عكس شما هر چيزي به اندازه كافي خوب به نظر مي رسد.

با قرار دادن موضوع در سايه يك درخت و قرار دادن دوربين در وضعيت fill flash پسر ها و پشت زمينه جلوه لازم را دارند.

حال سعي كنيد در فضاي آزاد با و بدون فلاش عكس بگيريد بخصوص زمانيكه آفتاب از پشت يا از بغل به موهاي مشخصي كه عكس مي گيريد بتابد حال به درخشش لبه ها توجه كنيد.

يك تكنيك جالب ديگر اين است كه شخصي را كه از او عكس مي گيريد در زير سايه مثلاً يك درخت قرار دهيد و با فلاش عكس بگيريد تا مدل شما مجبور به اخم كردن و جمع كردن چشمها در برابر نور آفتاب نباشد.

اين را بخاطر داشته باشيد كه اكثر دوربين هايي كه فلاش از ابتدا در آنها تعبيه شده است داراي دامنه 3 متري (يا حتي كمتر) هستند. بنابراين مطمئن شويد كه زمانيكه از فلاش استفاده مي كنيد خيلي دور نمي ايستيد.

4ــ macro mode يا close up

زماني را به خاطر آوريد كه كودكي كوچك بوديد و بر روي چمنها بازي مي كرديد؟! وقتي كه بقدر كافي به زمين نزديك شويد تعداد زيادي از مخلوقات را مي بينيد كه قبل از آن حتي فكر نمي كرديد آنها وجود خارجي داشته اند. امروز شايد نخواهيد در حياط منزلتان بروي شكم دراز بكشيد و لباسهايتان را كثيف كنيد. اما اگر close up دوربين خود را فعال كنيد و سعي در كشف دنياي خود با جزئيات بيشتر (ابعاد كوچكتر) داشته باشيد، عكسهاي تر و تازه اي جايزه شما خواهد شد كه قبلاً هيچگاه آنها را تجربه نكرده بوديد.

فقط در دوربين خود به دنبال آيكون close up يا macro mode بگرديد كه معمولاً اين آيكون با سمبل يك گل نشان داده مي شود، آن را فعال كنيد و به اندازه اي كه دوربين شما اجازه مي دهد به سوژه خود نزديك شويد. بعد از اينكه سوژه را پيدا كرديد، دكمه شاتر را تا نصفه پايين نگه داريد تا اين فرصت را به دوربين بدهيد كه روي تصوير زوم كند سپس دكمه را تا انتها فشار دهيد تا عكس گرفته شود.

زمانيكه از مود close up استفاده مي كنيد دامنه تصوير شما بسيار كم عمق خواهد بود، بنابراين روي قسمتي از تصوير زوم كنيد كه براي شما مهمتر است و اجازه دهيد بقيه قسمتهاي تصوير تار بيفتد.

5ــ‌ كارت حافظه حجيم

زمانيكه در حال جمع آوري پول براي خريد يك دوربين ديجيتال هستيد حتماً براي كارت حافظه اضافي پول كنار بگذاريد چرا؟! چون حافظه اي كه دوربين هاي ديجيتال دارند معمولاً خيلي پايين است و مانند اين است كه شما براي يك مسافرت طولاني به جاي غذا كمي تنقلات به عنوان آذوقه برداريد.

اگر يك دوربين 3 مگا پيكسلي داريد حداقل 256 مگا بايت حافظه نياز داريد، 512 مگا بايت براي 4 مگا پيكسل و 1 گيگا بايت براي دوربين هاي با روزلوشن 6 مگا پيكسل و بالاتر مناسب   است.

6_ رزولوشن بالا

يكي از دلايل مهمي كه بايد يك كارت حافظه با ظرفيت بالا بخريد اين است كه بتوانيد از حداكثر رزولوشن دوربين خود استفاده كنيد. در غير اينصورت پول خود را هدر داده ايد. چون دوربيني خريده ايد كه از قابليتهاي آن استفاده نكرده ايد.

چرا نبايد عكسهاي با كيفيت پايين بگيريد؟ چون نمي دانيد كه عكس بعدي كه مي گيريد ممكن است بهترين عكس قرن 21 باشد. و اگر يك عكس زيبا با كيفيت 640x480 بگيريد به اين معناست كه از اين عكس مي توانيد يك پرينت با اندازه يك كارت اعتباري بگيريد.

به عبارت ديگر اگر عكس به رزولوشن 4 مگاپيكسل يا  2272x1704   يا بزرگتر بگيريد مي توانيد آن را با ابعاد 20x25 سانتي متر چاپ كنيد و با اين كيفيت عكس شما حتي براي چاپ در يك مجله كافي است. در ضمن سعي كنيد تا جاييكه امكان دارد به سوژه نزديك شويد. اين كار به شما اين آزادي را مي دهد تا در  صورت نياز قسمتي از عكس را با استفاده از نرم افزار هاي گرافيكي جدا كنيد. و هنوز  عكس شما كيفيت قابل توجهي داشته باشد، تا بتوانيد از آن يك پريتت خوب بگيريد.

نكته اينجاست كه شما  بايد مقدار كافي حافظه در  اختيار داشته باشيد.

(قسمت سوم)

سه پايه مناسب

اگر فردي كه براي عكاسي از سه پايه استفاده مي كند، در حاليكه  مي تواند اين عكس را بدون سه پايه بگيرد، بدانيد كه او يك عكاس حرفه اي است. براي موضوع هاي عكاسي ثابت و مشخص سه پايه بسيار مفيد است.

مشكلي كه در استفاده از سه پايه وجود دارد، بزرگ و حجيم بودن آن است و حمل آن باعث دردسر مي شود.

براي عكاسان ديجيتال يك خبر خوب وجود دارد و آن اينست كه سه پايه هاي جديدي كه به بازار آمده است، كوچك و كم حجم و سبك است و مي توانيد آن را در جيب خود بگذاريد.

سرگرمي با عكسهاي تأخيري

با داشتن سه پايه مي توانيد از يك خاصيت ديگر دوربين خود استفاده كنيد و آن گرفتن عكس بعد يك تأخير زماني است كه آنرا در دوربين هاي ديجيتال با «Self timer» نشان مي دهند. اين تأخير زماني 10 ثانيه فرصت مي دهد تا يك مشكل قديمي حل شود و آن حضور عكاس در كادر است.

يك خاصيت ديگر اين روش عدم لرزش دوربين در زمان عكس گرفتن است، چون زمانيكه شما دكمه دوربين را فشار مي هيد دوربين تكان مي خورد.

عكاسي از حركت آب

اين عكسها با يك تركيب مناسب از حركت آب و تنظيم دوربين به طوريكه شاتر آن براي يك يا دو ثانيه باز بماند، خلق مي شود و يك جريان نرم از حركت آب بوجود مي آيد كه همانند يك تابلوي نقاشي به نظر مي رسد. در حاليكه ساير اجزاي موجود در عكس عادي و با جزئيات كامل ديده مي شوند.

شما به يك سه پايه احتياج خواهيد داشت تا دوربين را در طول مدتي كه شاتر باز مي ماند ثابت نگه داشته و عكس مات نشود و به همين دليل بهتر است از خاصيت Self timer استفاده كنيد.

راه ديگر، استفاده از يك عينك آفتابي در برابر لنز دوربين است كه به دوربين اين فرصت را مي دهد تا شاتر، مدت بيشتري باز بماند.

نتيجه نهايي

بيشتر دوربين هاي ديجيتال حتي دوربين هايي كه براي استفاده افراد مبتدي و به قيمت ارزان در بازار يافت مي شوند تعداد زيادي توابع قابل استفاده دارند. با خرج كمي ابتكار مي توانيد عكسهايي بگيريد كه براي بيننده ها اين سؤال را مطرح مي كند كه:« اين عكس با چه دوربيني گرفته شده است؟ »

مي توان هر پاسخي به اين سؤال داد ولي اكنون شما مي دانيد كه دوربين مسئول عكسهايي كه گرفته شده، نيست.

 

نكاتي در عكاسي ورزشي

همه ما اغلب در قسمت ورزشي روزنامه ها عكس هاي برجسته ورزشي كه ذات حركت و فعاليت را در خود نهفته دارند ديده ايم. خلق يك عكس خوب ورزشي با كيفيت بالا كار ساده اي نيست چون معمولاً (به خصوص در رويدادهاي بزرگ ورزشي) نمي توانيد به اندازه كافي به سوژه خود نزديك شويد. اگر شما كه اكنون اين مطلب را مي خوانيد يك عكاس ورزشي هم نباشيد احتمالاً بدتان نيايد از عكس هايي به همان زيبايي از فعاليت هاي ورزشي كودكتان خلق كنيد. در اين صورت بد نيست اين مقاله را بخوانيد.

مكان يابي

بايد تا جاييكه مي توانيد به آنچه از آن مي خواهيد عكس بگيريد نزديك شويد. بيشتر عكاسان رسانه ها براي خود جاي مخصوصي دارند و براي آن هزينه هم پرداخت مي كنند تا بتوانند بهترين عكس ها را بگيرند. احتمالاً تاكنون كه اين مقاله را مي خوانيد حتي مجوز حضور در چنين محلي را نداشته باشيد و مجبور باشيد از محل تماشاگران عكاسي كنيد. با اين حال سعي كنيد تا جاييكه مي توانيد نزديك شويد آشنايي با ورزشي كه از آن عكاسي مي كنيد كمك بزرگي براي شما خواهد بود تا بدانيد بهترين مكان براي عكاسي كجاست و بتوانيد بهترين لحظه ها را شكار كنيد. مثلاً در فوتبال نزديك دروازه بهترين نقطه براي عكاسي است.

لحظه ها را شكار كنيد.

عكاسي ورزشي بيشتر زمان سنجي است. براي بودن در محل مناسب و عكس گرفتن از لحظه ها آماده باشيد. بيشتر ورزش ها و مسابقات لحظات قابل پيش بيني دارند. ساختن يك گل، يك شوت به سمت هدف و ... لحظات قابل پيش بيني هستند.

اين را به خاطر داشته باشيد: «اگر صحنه را ببينيد آن را از دست خواهيد داد.» اين بدان معناست كه شما به عنوان يك عكاس ورزشي بايد حركات را پيش بيني كنيد. منتظر ورزشكاران نشويد تا آن حركت را انجام دهند عكس گرفتن را شروع كنيد. مثلاً وقتي كه قهرماني توپ را شوت مي كند بايد عكس را گرفته باشيد اگر معطل كنيد توپ در عكس شما نخواهد بود. وقتي كه احساس كرديد اتفاقي مي خواهد بيفتد بايد دكمه شاتر دوربين را تا نيمه فشار دهيد. (در اين هنگام دوربين مي تواند زوم كرده و دهانه لنز را تنظيم كند. و قبل از شوت كردن توپ دكمه شاتر را تا آخر فشار دهيد.) به مرور كه تجربه شما بيشتر مي شود متوجه خواهيد شد چقدر زودتر از شوت كردن عكس بگيريد.

در ضمن بايد تمام وقت آماده باشيد چون مسابقات و رقابت هاي ورزشي لحظات با ارزش ولي غير قابل پيش بيني هم دارند.

تجهيزات ورزشي

عكاسان بزرگ ورزشي لوازم مناسب براي عكاسي دارند. چون بيشتر مواقع در فاصله نسبتاً دوري از سوژه قرار داريد تقريباً در تمام مدت به يك لنر تله فتو احتياج داريد تا بتوانيد به اندازه كافي روي تصوير بزرگنمايي (زوم) كنيد. چون بيشتر لنزهاي خوب تله بزرگ و حجيم هستند بايد يك تك پايه (همانند سه پايه ولي يك پايه دارد) هم داشته باشيد.

يكي از لوازم اختياري كه مي تواند به شما كمك كند يك فلاش با قدرت بالاست البته در بسياري از مسابقات ورزشي به شما اجازه استفاده از فلاش را نمي دهند.بنابراين قبل از استفاده از فلاش بهتر است هماهنگي هاي لازم را انجام دهيد.

اتوفوكوس يا فوكوس دستي براي اين نوع عكاسي تقريباً بي مصرف است هر چند اتوفوكوس براي بسياري از انواع عكاسي سرعت مناسب دارد ولي در عكاسي از مسابقات فوكوس دستي به مراتب بهتر عمل مي كند چون براي شكار لحظه ها زمان زيادي نداريد. بخصوص اگر هدف شما متحرك باشد و مجبورباشيد آن را تعقيب كنيد براي اطمينان از قرار گرفتن سوژه در حوزه ديد شفاف دوربين مجبوريد از فوكوس دستي استفاده كنيد.

ولي وقتي سوژه شما در محل مشخصي قرار دارد مثلاً اگر از سبد بسكتبال هنگامي كه توپ وارد آن مي شود عكس مي گيرد اتوفوكوس هم مي تواند انتخاب خوبي داشته باشد.

ساختار

چهره ها چهره ها منبع ابتدايي احساسات هستند. بنابراين بسيار مهم است كه صورت را در عكس خود كاملاً نمايان كنيد. بعضي مواقع نمايان ساختن چهره كار ساده اي نيست اگر بتوانيد از فلاش استفاده كنيد اثر سايه ها را كاهش خواهيد داد و بخاطر داشته باشيد كه شعاع عملكرد فلاش بسيار محدود است.

عكس هاي عمودي خلق كنيد. دوربين خود را 90 درجه بچرخانيد ساختار عكس هايي كه از يك ورزشكار مي گيريد با توجه به قد و قامت او به حالت عمودي عكس تمايل بيشتري دارد همچنين در اين حالت عكس بزرگتري از افراد خواهيد داشت.

قانون يك سوم را رعايت كنيد. اين قانون در عكاسي ورزشي هم مفيد واقع مي شود. كادر عكس خود با يك خط عمودي و يك خط افقي در فاطله يك سوم از حاشيه تصوير تقسيم كنيد و سوژه را در محل تقاطع اين دو خط قرار دهيد. اكنون به بازيكن نگه كنيد ببينيد به كدام سمت حركت مي كند اگر به سمت راست حركت مي كند آن را در سمت چپ تصوير قرار دهيد و اگر به سمت چپ حركت مي كند آن را در سمت راست قرار دهيد.

سعي كنيد از افراد به صورت تكي عكس بگيريد. بيشترعكس هاي حرفه اي ها تكي است بنابراين سعي كنيد هر بار يك عكس بگيريد، مگر اينكه بخواهيد از يك تقابل يا برخورد مانند صحنه نبرد دو ورزشكار يا دريبل كردن آنها عكس بگيريد.

ورزش خود را بشناسيد هر ورزشي فنون متفاوتي دارد كليد خلق بهترين عكس هاي ورزشي آشنايي با ورزشي است كه از آن عكس مي گيريد. اصول و پايه هر ورزشي را بشناسيد و براي آنچه مي خواهد اتفاق بيفتد آماده باشيد. مثلاً در بازي بسكتبال اگر تيمي در 15 ثانيه مانده به پايان بازي فقط دو امتياز عقب باشد ممكن است از آن سوي زمين به سمت سبد نشانه برود و حال آنكه در شرايط عادي چنين كاري نخواهيد كرد. توجه به اين نكات به شما كمك مي كند عكس هاي فوق العاده داغ يا تاريخي خلق كنيد.

همينطور شناختن بازيكنان بسيار سودمند است. اگر بازيكن خاصي را مي شناسيد كه بعد از زدن يك گل شروع به رقصيدن يا كارهاي غير معمول مي كند مي توانيد آماده شكار اين لحظه باشيد.

عكس هاي منجمد شده از حركت

بيشتر مواقع مي خواهيد حركات را در يك لحظه خاص تبديل به سكون نماييد يا به اصطلاح آن را منجمد كنيد. مردم مي خواهند افراد را در ميان زمين و هوا ببينند. براي اينكه حركات را منجمد كنيد سرعت شاتر بالاتري احتياج داريد. هر چه اين حركت سريعتر باشد سرعت شاتر بيشتري نياز داريد و هر چه سرعت شاتر بالاتر برود احتياج به نور بيشتري داريد. بيشتر مواقع اين مشكل خيلي دردسر ساز نيست چون بيشتر مسابقات در فضاي آزاد و در نور زياد انجام مي شوند. بنابراين سرعت شاتر دوربين خود را روي سريعترين حالت قرار دهيد.

ترفند جابجايي

منجمد كردن هميشه روش خوبي براي عكاسي نيست. عكسي كه پشت زمينه آن مات شده است، نشان از حركت و جابجايي و سرعت بالا دارد. شما كه نمي خواهيد يك ماشين مسابقه در عكس شما ساكن به نظر بيايد پس بايد به گونه اي عكس بگيريد كه در تصوير اتومبيل شفاف و پشت زمينه آن مات باشد در اين صورت سرعت حركت اتومبيل بسيار زياد به نظر مي رسد.

براي اين منظور بايد سرعت شاتر را كم كنيد و با دوربين سوژه مورد نظر را دنبال كنيد هنگام تعقيب جسم متحرك براي اينكه تصوير آن مات نشود بايد آنرا در فاصله مشخصي از كادر دوربين ثابت نگه داريد اين كار احتياج به كمي تمرين دارد و پس از مدتي به اين روش مي توانيد عكس هاي زيبايي بگيريد.

هيجانات

شور و هيجان همان چيزي است كه سبب خلق عكس هاي زيبايي مي شود. اگر در عكس شما احساس وجود نداشته باشد جذابيتي هم ندارد. خوشبختانه بازيكنان از خود رفتار هاي احساسي زيادي به نمايش مي گذارند. هلهله و شور برد و اندوه باخت هر دو احساسات فوق العاده اي براي عكاسي هستند. اما نبايد از هيجانات ديگر غافل شويد: آماده شدن يك قهرمان پرش براي شكست ركورد، تمركز يك شوت زن هنگام پنالتي زدن، واكنش تماشاگران هنگام تغيير نتيجه ناگهاني و... مي توانند عكس هاي خارق العاده اي بسازند. فراموش نكنيد در اين لحظات دوربين خود را به همه سو به خصوص تماشاگران بچرخانيد تا صحنه ها را شكار كنيد.

عكس ها تر و تميز بگيريد

شايد نتوانيد از همه صحنه هاي زيبا و هيجانات عكس بگيريد بنابراين بايد از روند گذر بازي هنگام وارد شدن بازيكنان به زمين مسابقه تا خروج آنها از زمين و حتي قبل و بعد از آن عكس هاي شفاف و واضح داشته باشيد. از كار هايي كه بازيكنان انجام مي دهند عكس بگيريد.

عكس هاي زيادي بگيريد

حتي اگر يك عكاس حرفه اي باشيد هر عكسي كه مي گيريد يك عكس كامل از شور و هيجان و تحرك نخواهد بود و بسياري از عكس ها آن گونه كه تصور مي كرديد نخواهد شد. بنابراين بايد هر چه مي توانيد از صحنه ها و رويداد ها عكاسي كنيد. معمولاً عكاسان حرفه اي در حدود 100 عكس مي گيرند و فقط 2 الي 3 تا از آنها را استفاده مي كنند. سعي كنيد عكس هايي بگيريد كه هر كدام روايت يك داستان يا بيانگر اوج احساسات باشند.

عكس گرفتن از رويداد هاي ورزشي كاري پر زحمت و وقت گير است اما با صبر و كمي دانش و مهارت مي توانيد عكس هاي زيبايي براي مجلات ورزشي خلق كنيد

نويسنده: ديويد پترسون

عكاسي در ساحل

 

كمتر خاطره اي مانند يك روز تعطيل در كنار ساحل دريا زيبا و آرام بخش است. به خصوص اگر اين خاطرات را بتوان در عكاسي هايي زيبا ثبت كرد. به علاوه عكاسي در ساحل دريا فرصت ها و جلوه هاي متنوعي خلق مي كند. خوب اجازه دهيد ببينيم چگونه مي توانيم انرژي و حرارت بيشتري در اين عكس ها اضافه كنيم.

بازيها و جنبش ها را از دست ندهيد

در ساحل فعاليت هاي محدودي وجود دارد و مي توانيد از آنها عكس بگيريد تا فضاي منحصر به فرد ساحل را به نمايش بگذاريد. از خانواده خود در حال ساخت قلعه شني، كندن گودال، دويدن در آب و ... عكس بگيريد. در اين عكس ها با قرار دادن دوربين در ارتفاع چشم فردي كه از او عكس مي گيريد صحنه زيباتري خلق خواهيد كرد.

داستاني روايت كنيد

وقتي مي خواهيد تعطيلات خود را كنار ساحل دريا بگذرانيد حداقل چند ساعتي را در آنجا مي گذرانيد مي توانيد از ورود به ساحل تا ساختن يك قلعه شني، دويدن در ميان امواج و حتي خارج شدن از ساحل عكس هاي مختلفي بگيريد و آنها را در نرم افزاري مانند فتوشاپ در كنار يكديگر بچينيد تا اين عكس ها داستاني از خاطرات خوب شما روايت كند.

ازتجهيزات عكاسي خود مراقبت كنيد.

شن، آب و گرم بدترين دشمنان دوربين شما هستند بنابراين قبل از رفتن به ساحل حتماً يك پاكت نايلوني زيپ دار با خود ببريد تا زمانيكه عكس نمي گيريد دوربين خود را در آن بگذاريد و البته وقتي دوربين داخل پاكت نايلوني است نبايد در معرض آفتاب قرار گيرد مي توانيد آن را داخل يك كيف يا زير يك حوله قرار دهيد.

ولي شن و ماسه در ساحل آنقدر زياد است كه احتمال ريختن آن روي دوربين زياد است پس اگر وسايل نظافت دوربين (به خصوص چرتكه) را  داريد با خود ببريد.

مانع از ايجاد سايه هاي تيره شويد.

از ايجاد سايه هاي شديد جلوگيري كنيد براي اين منظور مي توايد در يك روز ابري عكاسي كنيد و از سايه هر چيزي استفاده كنيد. در روزهاي آفتابي فلاش دوربين خود را روي Fill Flash تنظيم كنيد يا به عبارت ديگر فلاش را فعال كنيد. تا از شدت سايه ها در نور شديد كاسته شود. و تصوير چهره هم ملايم تر و زيباتر باشد. دوربينن شما حتماً براي عكاسي در نور آفتاب شرايطي دارد حتماً دفترچه راهنماي آن را بخوانيد.

دريا را در عكس بگنجانيد

با اضافه كردن دريا به عكس خود تازگي قدرت و آرامش را به آن افزوده ايد. بنابراين سعي كنيد در عكس هاي مختلف دريا را به عنوان قسمتي از پشت زمينه در عكس داشته باشيد. بدين وسيله به عكس هاي خود احساس و نيروي مي بخشيد.

خط افق را بالا يا پايين قرار دهيد

از چشم انداز ساحل مي توانيد عكس هاي زيبايي بگيريد. فقط مطمئن باشيد كه خط افق را مستقيم نگه داريد و آن را بالا يا پايين نگه داريد. وقتي كه خط افق را در مركز تصوير قرار مي دهيد گويي تصوير را با اين خط به دو نيم تقسيم كرده ايد و از جذابيت آن كاسته خواهد شد.

از يك دوربين با كاربري آسان استفاده كنيد

اگر يك دوربين ضد آب با كاربري آسان استفاده كنيد نه تنها مي توانيد عكس هاي زيبايي در آب دريا بگيريد بلكه بدون ترس از صدمه ديدن دوربين گران قيمت خود مي توانيد به راحتي عكس بگيريد.

عکاسی زیر آب

از استخر باغ گرفته تا کانو رانی و غواصی با ماسک، می توانید عکس های جذابی از افراد داخل،رو و زیر آب بگیرید. اما چگونه؟ برای اینکار تنها از یک دوربین یکبار مصرف ضد آب استفاده کنید تا دوربین اصلیتان آسیب نبیند. کداک تا عمق 15 متری مناسب است و با ویژگی فست فیلم آن می توان در سرعت های زیاد و از موج سواران بدون تخته  در حال حرکت عکس برداری کرد.

عکس های زیادی بگیرید

عکس های زیر آب کمی غیرقابل پیش بینی هستند، پس چند عکس اضافی بگیرید تا بدين وسيله بتوانید عکس های مطلوبتان را شکار کنید.

 

آب باید زلال باشد

اگر آب زلال نباشد عکس های شما  هم شفاف نخواهد بود. برای غلبه بر این مشکل، کاملا به نزدیک شی یا فرد بروید، به نقطه ای بروید که ته نشین های بالا آمده دیدتان را مسدود نکنند یا از روی آب عکس برداری کنید.

دست و دوربینتان را ثابت نگه دارید

اگر شما در آب شناور باشید، نمی توانید دوربین را ثابت نگه دارید پس تا زمانی که حرکتتان را متوقف نکرده اید قبل از گرفتن عکس صبر کنید.

از روی آب هم عکاسی کنید

قایق سواری، کانورانی، قایق سواری در رود، موج سواری با تخته و حتی ماهیگیری با طعمه مصنوعی همه ورزش های داخل آب هستند و نمی توانید دوربین اصلیتان را به خطر بیندازید اما فرصت شکار عکس های این رویدادهای به یادماندنی را از دست ندهید و از دوربین یکبار مصرف ضدآب استفاده کنید.

در خانه هم عکس های زیرآبی بگیرید

مهم ترین نکته اینست که این کار را امتحان کنید. عکس گرفتن از بچه هایی که در استخرآب بازی می کنند و یا از موتور بخاری در ته آن هوا می دمد، آلبوم شما را دیدنی تر می کند.

از دوربین یکبار مصرف استفاده کنید

با یک دوربین یکبار مصرف ضد آب نه تنها می توانید عکس های زیرآبی زیبایی بگیرید بلکه ترس خراب شدن دوربین اصلیتان را ندارید. کداک تا عمق 15 متری مناسب است و با ویژگی فست فیلم آن می توان در سرعت های زیاد و از موج سواران بدون تخته  در حال حرکت عکس برداری کرد.

عکس هایی بگیرید که نصف در آب باشد و نصف بیرون

از زاویه ای عجیب، سطح آب را در وسط لنز دوربین یکبار مصرف ضدآبتان تنظیم کنید. با این کار طرح زیبایی از هردو خواهید داشت.

عكاسي از طلوع و غروب آفتاب

طلوع و غروب آفتاب يكي از دراماتيك ترين صحنه هايي است  كه طبيعت به ما هديه كرده است. به همين دليل بيشتر عكاسان چه حرفه اي و چه آماتور علاقه خاصي به عكاسي از غروب آفتاب نشان مي دهند لذا بر آن شديم تا در اين مقاله از مقالات آموزش عكاسي ياد بگير دات كام نكاتي را براي گرفتن عكس هاي زيبا از طلوع يا غروب آفتاب بيان كنيم.

خط افق

- خط افق را در مركز تصوير قرار ندهيد

- سعي كنيد خط افق را در فاصله يك سوم از پايين تصوير قرار دهيد و اجازه دهيد آسمان در تصوير شما خود نمايي كند.

- خط افق را همينطور پايين تر بياوريد و اجازه دهيد تغيير رنگ ها در آسمان به چشم بخورد.

 

درخشش را كم كنيد

هنگام عكاسي از طلوع يا غروب آفتاب معمولاً خورشيد درخشندگي زيادي نسبت به كل تصوير دارد با استفاده از روش هاي زير اين درخشش را كم كنيد:

- با استفاده از دست خود مي توانيد جلوي نور را بگيريد. (مثلاً دست خود را بالاي دوربين قرار دهيد.)

- يك سايبان يا يا يك سطح صاف بالاي دوربين بهتر از دست شما عمل مي كند.

- پديده هاي طبيعت مانند درختان مي توانند سايبان مناسبي براي دوربين شما باشند. حتي ديده شدن شاخ و برگ ها در عكس مي تواند آنرا زيباتر كند.

- يك هود لنز در شرايط مختلف و وقتي كه سايبان نداريد بسيار مفيد است. البته اين هود بر روي دوربين هاي آماتور قابل نصب نيست.

 

با تنظيم دوربين از قابليت هاي آن استفاده كنيد

- در بعضي از دوربين ها يك مود Sunset وجود دارد مي توانيد آنرا فعال كنيد. در اين حالت دوربين به صورت خودكار بهترين فوكاس و دهانه لنز را انتخاب مي كند، تا براي شرايط نوري محل مناسب باشد. و در اين حالت تنظيمات سفيدي ( WB ) به گونه اي تغيير مي يابد كه رنگ ها به سمت رنگ هاي گرم تر تغيير يابد.

- اگر در تصوير خود جلوي صحنه غروب تصوير ديگري داريد ( جلو زمينه يا پيش زمينه ) از مود Night Scene استفاده كنيد. تا تصوير آن واضح تر شود.

- مود Night Scene به خصوص براي عكاسي از افراد در طلوع يا غروب آفتاب در پشت زمينه مناسب است در اين حالت بايد از سه پايه استفاده كنيد يا دوربين را روي يك سطح ثابت قرار دهيد. در غير اين صورت تصوير شما مات خواهد شد.

-  يكي از زيباترين عكس هايي كه در هنگام عكاسي از طلوع يا غروب آفتاب مي توانيد خلق كنيد به كمك فن آوري پاناروما امكان پذير است، كه امروزه اكثر دوربين هاي ديجيتال اين قابليت را دارند.

 

سياهي اضافه كنيد.

براي اينكه عكس شما جلب توجه بيشتري بكند بايد به صحنه خود عمق و پرسپكتيو بيشتري بدهيد، فلاش دوربين را خاموش كنيد. و در زمينه عكس خود سايه هايي ايجاد كنيد.

براي اين منظور از چيزهايي مانند:

اشخاص	تخته سنگ ها
كوه ها و تپه ها	بوته ها و درختان
حيوانات	قايق ها يا هر وسيله دريانوردي

مي توانيد استفاده كنيد.

 

لنز خود را تميز كنيد.

ذرات گرد غبار، لكه هاي دست يا هر ذره خارجي مي تواند مقدار زيادي انحراف نور و مات شدگي در تصوير غروب آفتاب بوجود آورد. و هنگامي كه تنظيمات خودكار دوربين فعال است دوربين به اشتباه مي افتد و مثلاً دهانه لنز بازتر مي شود. كه در تصوير نهايي تاثير نامطلوب دارد. بنابراين بايد لنز دوربين شما تميز باشد.

به شما توصيه مي كنم مطلب مراقبت از دوربين ديجيتال را مطالعه كنيد.

 

زمان را از دست ندهيد.

زود شروع كنيد:

- براي عكاسي از هر صحنه بايد چند عكس آزمايشي بگيريد تا تنظيمات لازم اعمال شود.

- بايد فرصت داشته باشيد تا بهترين نقاط را براي استقرار دوربين شناسايي كنيد.

- زمان كافي براي آماده كردن سه پايه و محل استقرار دوربين را آماده كنيد.

- مي توانيد در گوشه اي دنج بنشينيد و افراد عابر و حيوانات را در زمان مناسب در عكس خود بگنجانيد.

بيشتر صبر كنيد:

- رنگ آسمان لحظه به لحظه تغيير مي كند پس عجله نكنيد. بنشينيد و بهترين لحظه ها را شكار كنيد.

- اگر دوربين شما داراي تايمر خودكار است مي توانيد از آن استفاده كنيد. تا هر 30 ثانيه يا هر يك دقيقه يك عكس بگيريد تا اينكه صحنه طلوع يا غروب تمام شود.

 

وضعيت هوا را بررسي كنيد.

وقتي كه از طلوع يا غروب آفتاب عكس مي گيريد وضعيت آب و هوا بسيار مهم است.

- روزها و شب هاي بدون ابر صحنه طلوع يا غروب پر رنگي براي شما خلق مي كند.

- آسماني كه پر از ابر هاي پراكنده باشد يك تصوير با پشت زمينه تماشايي خلق مي كند.

- هر فصلي شرايط و موقعيت هاي خاص خود را براي عكاسي دارد بنابراين فرصت عكاسي از طلوع يا غروب آفتاب در فصول مختلف را از دست ندهيد.

 

روي تصوير خود تنظيمات لازم را انجام دهيد.

مطمئن باشيد با پشتكار و تمرين و صرف زمان بيشتر مي توانيد عكس هاي زيبايي از طلوع يا غروب آفتاب بگيريد ولي حتي بعد از اينكه در گرفتن اين عكس ها حرفه اي شديد كار تمام نشده است. و هنوز مي توانيد به عكس خود جلوه بيشتري بدهيد. عكس ها را روي كامپيوتر بريزيد و با نرم افزار هاي ويرايش تصوير مانند فتو شاپ و ... تنظيماتي مانند ميزان كردن خط افق،  اعمال فيلتر هاي مختلف و... را انجام دهيد.

عكاسي از خوراكي ها

آيا تا به حال پيش آمده كه بخواهيد از خوراكيها عكس هاي اشتها بر انگيزي بگيريد. ولي عكس حاصل آن چيزي مي خواستيد نشده است. پس به شما توصيه مي كنم اين مقاله از سلسله مقالات آموزش عكاسي « ياد بگير دات كام » را مطالعه كنيد. در اين مقاله قصد داريم به شما كمك كنيم عكس هاي حرفه اي از خوراكي ها بگيريد بدون اينكه احتياج به تجهيزات خاصي داشته باشيد.

 

زمان را در نظر داشته باشيد.

بخاطر داشته باشيد خوراكي ها آب مي شوند، خشك مي شوند، چروك مي شوند يا كم رنگ يا بد حالت مي شوند. بنابراين زمان قسمتي از صحنه شماست. مطمئن شويد كه ميز را به آراستگي چيده ايد. دستمال سفره، ليوان، ظروف نقره و هر چيزي كه در شكل دادن سفره نقش دارد را فراموش نكرده ايد. وقتي از سفره و ميز خود مطمئن شديد حال نوبت مي رسد به ظرف قهرمان! كه قرار است غذا در آن قرار بگيرد. حال آخرين تنظيمات نور را انجام دهيد و از نظم و ترتيب سفره اطمينان حاصل كنيد. وقتي همه چيز تكميل شد نوبت غذاست كه بياوريد و عكس زيباي خود را بگيريد.

 

چيدن سفره

سفره اي ساده بچينيد كه واقعاً حرفه اي به نظر برسد ولي نبايد از غذايي كه مي خواهيد عكس بگيريد غاقل شويد. سعي كنيد بشقاب، كاسه ليوان، قاشق و چنگال شما با يكديگر و با غذايي كه قرار است سرو شد متناسب باشد.

 

نور پردازي

سعي كنيد از نور طبيعي استفاده كنيد. نوري كه از پنجره و از يك پرده سفيد نازك مي گذرد براي عكاسي از خوراكي ها بسيار مناسب است.

 

 

آرايش هاي مختلف براي عكاسي از خوراكي ها

 

نزديك شويد

تصوير خود را از سوژه پر كنيد و به اندازه كافي زوم كنيد. اين كار سبب مي شود پشت زمينه شما مات شده و جلب توجه ناخواسته نداشته باشيد. در اين حالت اگر يك سه پايه داشته باشيد كمك بزرگي خواهد بود.

 

تمركز روي سوژه

نزديك شويد و روي آن قسمت خاص از ظرف زوم كنيد. در اين حالت فقط قسمتي از غذا ديده مي شود و بقيه قسمت هاي آن تار مي شود.

 

در برداشتن چيدمان سفره

صندلي هاي گرانقيمت، ليوان هاي زيبا و چيدمان ميز را در تصوير خود بگنجانيد. در اين آرايش بايد به اندازه كافي با ميز فاصله داشته باشيد.تا بتوانيد از كل سفره يا ميز عكس بگيريد. نكته اي كه وجود دارد اين است كه غذا بايد قسمت برجسته عكس شما باشد. در اين نوع عكاسي نور طبيعي بهترين نوري است كه مي توانيد استفاده كنيد. ولي ممكن است اين نور در دسترس شما نباشد يا به اندازه كافي نباشد. در اين حالت منبع نور خود را به سقف يا ديوار سفيد بتابانيد و از بازتابش آن استفاده كنيد. تا از ميزان درخشندگي هاي ناخواسته كم كنيد.

 

عكس خود را ويرايش كنيد.

بعد از اينكه از غذاي مورد نظر عكس گرفتيد. هنوز فرصت داريد روي عكس كار كنيد قسمت هاي اضافي آن را حذف كنيد. درخشندگي، كنتراست و... آن را تنظيم نماييد.

عكاسي از ساختمان ها

اگر شما جزو افرادي هستيد كه براي گذراندن تعطيلات خود به جاي رفتن كنار دريا ترجيح مي دهيد از اماكن تاريخي ديدن كنيد، در اين صورت احتمالاً گرفتن چند عكس زيبا برايتان خالي از لطف نخواهد بود بخصوص اگر يك ساختمان زيبا يا يك شاهكار هنري در برابر شما باشد. ولي براي عكس گرفتن از هر سوژه اي اصولي وجود دارد كه توجه به آنها سبب زيبايي و تاثير گذاري بيشتر مي شود.

لذا در اين مقاله از مقالات آموزشي ياد بگير دات كام مي خواهيم در مورد عكاسي از ساختمان ها صحبت كنيم.

نور مناسب

مشكل اساسي در مورد نور اينست كه بهترين موقع براي گردش بهترين موقع براي عكاسي نيست. مثلاً هنگام ظهر نه زاويه نور مناسب است و نه ازدحام جمعيت به شما اجازه مي دهد عكس دلخواه خود را بگيريد. شايد در اين شرايط خريد يك كارت پستال بهترين انتخاب باشد ولي اگر شما هم مانند من از علاقه مندان عكاسي باشيد با يك كارت پستال ارضاء نخواهيد شد. بنابراين بايد در زمان مناسب در محل حاضر شويد.

بهترين زمان براي عكاسي در فضاي باز يا صبح زود است يا بعد از ظهر هنگامي كه نور خورشيد مايل مي تابد و به قرمزي مي زند. البته صبح زود بهترين موقع است چون در اين زمان نور خورشيد بهترين كيفيت را دارد. و در ضمن افراد كمتري دور و بر شما و سوژه مي چرخند.

همانند عكاسي از هر سوژه اي در عكاسي از ساختمان ها بايد ببينيد چه چيزي در ساختمان مورد نظر شما آنقدر ويژه و مورد توجه است كه آن را منحصر به فرد كرده است، بر روي آن تمركز كنيد. و آن را در تصوير خود برجسته نماييد. بعضي مواقع بايد كل ساختمان را در عكس خود بگنجانيد و بعضي مواقع فقط روي جزئيات تاكيد كنيد و گاه تركيبي از هر دو.

چهار چوب

وقتي از ساختمان ها عكس مي گيريد بخصوص زمانيكه از قسمت هاي فوقاني عكس مي گيريد. حجم نسبتاً زيادي از عكس شما با تكه اي ملال آور از آسمان تمام مي شود. بنابراين بايد به گونه اي اين قسمت را در تصوير تغيير دهيد. يك ترفند ساده استفاده از درختان اطراف و شاخ برگ آنهاست. بايد آنقدر دوربين را حركت دهيد كه شاخه يا شاخه هاي اطراف در بالاي ساختمان مورد نظر قرار گيرد. در اين حالت زوم اوپتيكال دوربين براي تنظيم چهارچوب عكس به شما كمك بسيار مي كند. البته تنظيم نور و مقياس ساختمان كمي مشكل است.

از پديده پرسپكتيو كمك بگيريد

براي اينكه تصويري متمايز خلق كنيد بايد سعي كنيد كمي از بلندي هاي اطراف كمك بگيريد و از زواياي مختلف به ساختمان مورد نظر نگاه كنيد. گاه در عكاسي از ساختمان هاي بلند مي توانيد از طبقات اول صرفنظر كنيد. يا مي توانيد به ساختمان نزديك شويد و با استفاده از يك لنز وايد حالت پرسپكتيو تصوير را مضاعف كنيد. زماني كه از پايين به سمت بالا نگاه مي كنيد به نظر مي رسد خطوطي كه در دو طرف ساختمان قرار دارند در حال نزديك شدن به يكديگر هستند. و اين طور به نظر مي رسد كه ساختمان در حال خم شدن به سمت پشت است. مشكلي كه وجود دارد اين است كه هنگام عكاسي تشخيص ميزان لازم پرسپكتيو كار راحتي نيست. شايد شما لنز وايد نداشته باشيد اما مهم نيست چون در دنياي ديجيتال كار ها بسيار ساده تر شده اند. كافي است در نرم افزار فتو شاپ از دستورات Distort يا Perspective براي تنظيم ميزان لازم پرسپكتيو خود استفاده كنيد.

براي عكاسي از ساختمان ها دو لنز به شما پيشنهاد مي كنم. يكي لنزي كه 28-80 ميليمتر را بپوشاند يا در رنج آن باشد. و ديگري لنز وايد شماست كه 75-300 ميليمتر را بپوشاند و براي عكاسي از فاصله دور و افزودن جزئيات ضروري است. و احتياج به سه پايه هم ندارد.

عكاسي از كودكان

از نظر آماري كودكان محبوب ترين سوژه عكاسي در تمام دنيا هستند. آنها جذاب هستند. به همين دليل عكاس هنگام عكاسي از كودكان احساس راحتي مي كند و خلاصه سوژه فوق العاده اي براي عكاسي هستند. فقط بايد هنگام عكاسي از كودكان صبور بود و البته بايد مهارت هايي را هم كسب كرد. تا بتوان عكس هاي خوبي گرفت.

نكات عكاسي از كودكان

ــ چشم هاي بزرگ كودكان بايد مورد توجه دقيق عكاس باشد و به اندازه كافي در عكس واضح باشد. با خاموش كردن فلاش دوربين خود از قرمزي چشم ها جلوگيري كنيد. سعي كنيد از نور طبيعي براي عكاسي از كودكان استفاده كنيد. البته اگر نور كافي در اختيار نداريد. ولي اگر نور كافي نيست مي توانيد بعداً مشكل قرمزي چشم ها را در كامپيوتر خود با كمك نرم افزارهاي گرافيكي حل كنيد.

ــ كودكان غير قابل پيش بيني اند و تمايل به حركت و جنب و جوش دارند كه اين حركت ها سبب تار شدن سوژه عكاسي كه همان كودك است مي شود از ISO با سرعت بالا و aperture بالا (حداكثر گشادي لنز) استفاده كنيد تا در كمترين زمان ممكن عكس خود را بگيريد. همين طور بايد تعداد زيادي عكس بگيريد تا بهترين را انتخاب كنيد. اين هم به لطف دوربين هاي ديجيتال امكان پذير است چون ديگر با هر عكس يك فيلم حرام نمي كنيد.

ــ پشت زمينه را ساده نگه داريد. چون معمولاً كودكان در محيطي پر از اسباب بازي و اسباب و وسايل هستند معمولاً پشت زمينه بيشتر از خود عكس جلب توجه مي كند. و در اغلب موارد در عكاسي از كودك محيط اطراف اصلاً مهم نيستند و فقط از زيبايي عكس مي كاهند. به كودك خود نزديك شويد و تا حد امكان زوم كنيد. اگر از لنز وايد استفاده مي كنيد فاصله خود را با كودك حفظ كنيد مگر اينكه بخواهيد يك عكس خنده دار يا ... بگيريد. لباسهاي رنگارنگ و پر نقش نگار توجه را از صورت كودك به جاهاي قسمتهاي ديگر عكس جلب مي كنند. براي گرفتن بهترين عكس از نور معمولي و لباسهايي با رنگ محدود استفاده كنيد.

ــ سعي كنيد طيف رنگ هاي موجود در عكس را كاهش دهيد.

ــ بهترين لحظات براي عكاسي در كسري از ثانيه از دست مي روند هميشه دوربين خود را آماده نگه داريد.

ــ شايد عكس هايي كه شما از كودك خود مي گيريد، برايتان جالب باشد ولي براي ديگران اين گونه نباشد. بنابراين سعي كنيد در شرايط غير عادي و غير معمول از كودك عكس بگيريد.

متفاوت باشيد.

در اينجا به چيزهايي كه منجر به يك عكس غير معمول و جالب از كودك مي شود به اختصار اشاره مي شود:

ــ كل اندام كودك را در عكس نمايش ندهيد مثلاً يك پا يا يك دست را مي توانيد خارج از كادر عكس بيندازيد. اين سبب مي شود كه بيننده در ناخودآگاه خود بدنبال آن عضو غايب بگردد؟!

ــ به جاي عكس گرفتن از كودك از اسباب بازي هاي رنگ وا رنگ كودك عكس بگيريد.

ــ عكس را از ديد يك بزرگسال نگيريد بلكه از ديد يك خردسال عكس بگيريد.

ــ از كودكان در شرايط نامتعارف عكس بگيريد.

ــ از كودكان در شرايطي كه به خود قيافه بزرگسالان را مي گيرند عكس بگيريد.

ــ از آينه ها استفاده كنيد، عكاسي از كودك در حاليكه روي يك آينه چهار دست و پا كردن يا خزيدن تجربه جالبي است. البته اگر آنقدر خوش شانس هستيد كه مي توانيد از دو قلوها و چند قلوها عكس بگيريد كمتر به آينه احتياج پيدا مي كنيد.

ــ تار كردن پشت زمينه در مورد كودكان نتيجه خوبي مي دهد. براي اين منظور از لنز بلند و aperture بالا استفاده كنيد تا پشت زمينه را تار كنيد بعد از گرفتن عكس مي توانيد از فيلترهاي Blur براي مات كردن پشت زمينه استفاده كنيد.

ــ كودكان از قرار گرفتن در جاهاي عجيب و غريب احساس خوبي دارند و رفتارهاي جالبي از خود نشان مي دهند.

ــ لوازم حتي لوازم شخصي معمولي مي توانند نتيجه جالبي در عكس كودك داشته باشند مثلاً كفش ها يا عينك بزرگسال يا لباس بزرگي كه تن كودك مي كنيد در عكس جالب خواهد بود.

ــ سعي كنيد از زواياي مختلف عكس بگيريد.

ــ متضاد عمل كنيد. يك كودك را كوچك نشان ندهيد بكله سعي كنيد آن را مانند يك بزرگسال يا حتي يك غول در عكس خود نشان دهيد.

ــ براي پشت زمينه عكس از فيلتر motion blur در نرم افزارهاي ويرايش تصوير (مانند فتوشاپ) استفاده كنيد. تا پشت زمينه منحرف كننده افكار بيننده را تار كنيد. ولي صورت و چشمهاي كودك بايد واضح و شفاف باشند. البته اين كار به سادگي و سرعت امكان پذير نيست.

تفاوت ها را نشان دهيد:

ــ نشان دادن ابعاد اجزاي بدن كودكان به نسبت ديگران مي تواند عكس ها جالبي خلق كند.

ــ غذا خوردن كودكان با كثيف كاري هاي آنها هميشه جالب است.

ــ پوست خيلي صاف و نازك كودك را در عكس ها نشان دهيد.

ــ احساسات شديد كودكان را ثبت كنيد. شادي، پريشاني، بداخلاقي، حماقت ها و شيطنت هاي آنها عكس زيبايي مي سازند.

ــ فقط نزديك نشويد تا جائيكه لنز دوربين شما اجازه مي دهد به كودكان نزديك شويد.

نكاتي درباره عكاسي از چهره افراد

در اين مقاله نكاتي در مورد عكاسي از چهره بيان مي شود كه به شما در گرفتن عكس هاي زيباترين و قرار گرفتن در موقعيت درست و توجه به نور و ... موارد ديگر كمك مي كند.

نور

بدترين نوع نور همان نوري است كه از روبرو مستقيماً به صورت فرد مي تابد مانند نوري كه از فلاش دوربين مي تابد. به هر حال از هر وسيله اي كه به عنوان منبع نور استفاده مي كنيد يك چيز را فراموش نكنيد نور بايد از پهلو بتابد و نه از روبرو يا از جاييكه دوربين قرار دارد.

نقطه ايده آل براي منبع اصلي نور جايي است كه نسبت به دوربين با زاويه 45 درجه  قرار گرفته باشد. هر چه از زاويه از 45 بيشتر شود سايه ها بيشتر مي شوند و اگر بخواهيد اين سايه ها را بيشتر كنيد مي توانيد زاويه تابش نور نسبت به دوربين را به 90 درجه نزديك نماييد. همين حالت براي زواياي عمودي هم صدق مي كند بهتر است زاويه منبع تابش 45 نسبت به سطح افق باشد و از بالا بتابد و در صورتيكه احتياج به خلق سايه داشتيد مي توانيد اين زاويه را به دلخواه خود تغيير دهيد.

شما مي توانيد از يك يا سه يا حتي تعداد بيشتري منبع نور استفاده كنيد مثلاً يكي سمت راست يكي سمت چپ و يك منبع نور هم در بالا قرار داشته باشد براي تنظيم شدت نور و سايه ها مي توانيد به سادگي آنها را دور و نزديك كنيد. اگر يك منبع نور داريد مي توانيد از ديوار سفيد خانه خود يا صفحه هاي كاغذي سفيد رنگ بزرگ براي بازتاب نور در سمت ديگر استفاده كنيد. حال مي توانيد شخصي را كه سوژه عكاسي است بين آن ديوار و منبع نور قرار دهيد. ديوار سفيد رنگ شما نور منبع را از سمت ديگر به چهره فرد منعكس مي كند.

موقعيت دوربين

براي موقعيت دوربين نمي توان مانند موقعيت نور يك زاويه مشخص تعيين كرد چون موقعيت دوربين با توجه به احساسي كه چهره فرد قرار است در عكس بيان كند فرق مي كند. يكي از اولين زوايايي كه هر عكاسي ممكن است انتخاب كند اين است كه شخص رو به نور بنشيند و سر خود را كمي به سمت دوربين بچرخاند.

قيافه هاي مختلف هر كدام يك زاويه خاص دارند كه در آن وضعيت مي توان بهترين عكس را از آنها گرفت بعضي ها از روبرو و بعضي ها كمي زاويه احتياج دارند گاهي بايد كمي بدن افراد را بچرخانيد، اما فراموش نكنيد كه بايد به سرعت عكس خود را بگيريد تا بهترين موقعيت را از دست ندهيد.

در عكاسي از كودكان سعي كنيد دوربين را در سطح چشمان آنها قرار دهيد.

نكته ديگر اينكه سعي كنيد به عنوان عكاس در موقعيتي قرار گيريد كه پشت زمينه خيلي واضح نباشد تا تمركز بيننده را روي چيزي غير از سوژه اصلي به هم بزند. و در ضمن از زيبايي عكس بكاهد.

كادر را پر كنيد.

و كلام آخر اينكه زمانيكه از چهره اشخاص عكاسي مي كنيد سعي كنيد قسمت زيادي از كادر عكس را چهره فرد پر كند به اندازه كافي زوم كنيد و به اندازه كافي نزديك شويد. و مي توانيد بعد از عكاسي قسمتي از تصوير خود را برش بزنيد كه چهره فرد در آن وجود دارد. توجه داشته باشيد سر فردي كه از او عكس مي گيريد نزديك بالاي كادر عكس باشد.

عكاسي از چهره افراد

تقريباً همه عكاسان از چهره افراد عكس گرفته اند. عكاسي از چهره، كاربردهاي زيادي دارد و اينجاست كه يك عكاس را مي توان ارزيابي كرد. همه ما وقتي يك عكس خوب از صورت كسي مي بينيم توجه ما به عكس جلب مي شود ولي چه چيزي در اين عكس وجود دارد كه آنرا برجسته و متمايز مي كند. يك عكاس هميشه فردي است كه تصويري مشابه خلق مي كند حتي اگر نخواهد اين كار را انجام دهد در عمل بين سوژه عكاسي و تصوير به نوعي اين كار را انجام داده است. شايد بارها اين جمله را شنيده ايد كه شخصي به شما بگويد اين عكس كه از من گرفته اي اصلاً شبيه من نيست يا خيلي شبيه من است.

مشكل اينجاست كه ما عادت داريم ديگران را در حالت حركت به اين ور و آن ور ببينيم يا حتي وقتي نشسته اند سر آنها مرتب در حال حركت است به خصوص زمانيكه صحبت مي كنند. به غير از وقتي كه افراد خواب هستند به ندرت مي توان آنها را بي حركت يافت. بنابراين لحظه اي كه از آنها عكس مي گيريد احتمال اينكه شخص در حالتي غير معمول باشد زياد است.

اما آنچه در عكاسي چهره تصوير زيبايي خلق مي كند همان حالتي از چهره شخص است كه احساس عكاس نسبت به او را بيان مي كند. بنابراين يك عكس خوب از چهره يك فرد عكسي است كه خصوصيات آن فرد را در خود داشته باشد يا حداقل قسمتي از اين خصوصيات را نمايش دهد. شايد زماني كه به عكس خانمي نگاه مي كنيد او را نشناسيد ولي در نگاه اول در مورد خصوصيات او قضاوت مي كنيد.

موقعيت دوربين، زاويه ديد، كيفيت عكس، نوع لنزي كه انتخاب مي كنيد و حتي پشت زمينه عكس همه مي توانند در حالت عكس نقش داشته باشند و مي تواند احساس شما را نسبت به شخصيت سوژه عكاسي بيان كند.

يك عكس خوب از چهره، شخصيت فردي كه از او عكس گرفته ايد را نشان مي دهد. حتي اگر غير واقعي باشد.

مواردي كه نام برديم همه تأثيرگذار هستند اما موقعيت دوربين بسيار مهم است. و در نظر داشته باشيد لحظه اي كه عكس مي گيريد هم بسيار مهم است بنابراين دوربين شما بايد ‎آماده باشد و سعي كنيد تعداد بيشتري عكس در موقعيت هاي مختلف بگيريد. گاه ممكن است 50 عكس بگيريد تا يك عكس مناسب از بين آنها انتخاب كنيد ولي با مقايسه آنها چيزهاي جديد خواهيد آموخت.

اگر در استوديو عكاسي مي كنيد مي توانيد نورها را درست در همان جايي كه مدنظر است قرار دهيد تا سايه ها به گونه اي قرار گيرند كه شما مي خواهيد. شما نمي توانيد از افراد بخواهيد به گونه اي قيافه بگيرند كه شما مي خواهيد و از آنها عكس بگيريد آنوقت انتظار داشته باشيد عكس هاي زيبايي هم بگيريد. بلكه بايد يك شكارچي صحنه ها باشيد و به سرعت در لحظه مناسب عكس مناسب بگيريد.

مردم و بخصوص بچه ها خيلي زود خسته مي شوند. ( براي اطلاعات بيشتر مقاله عكاسي از كودكان در ياد بگير دات كام را بخوانيد.) بنابراين بايد روي حالت چهره فرد تمركز كنيد و در بهترين موقع عكس مناسب را بگيريد. البته بايد از قبل پشت زمينه، نور و هر چيز ديگري را كه امكان دارد آماده كرده باشيد. بهترين صحنه ها خيلي زود از دست مي روند اگر از شخص بخواهيد كه لبخند بزند و او را معطل كنيد و بعد عكس بگيريد تصوير چهره ضعيفي خواهيد گرفت.

اگر لنز بلند داريد براي عكاسي از كودكان بسيار مناسب است و به اين ترتيب مي توانيد پشت زمينه را مات كنيد. و همينطور با فاصله گرفتن از آنها، زماني كه فراموش مي كنند شما آنجا هستيد، مي توانيد بهترين عكس ها را بگيريد. فقط دوربين خود را آماده نگه داريد آنها را تماشا كنيد و صبور باشيد و اجازه دهيد يك عكس خوب ساخته شود.

حیات وحش از عدسی دوربین عكاسان حرفه‌ای

.

دومین دوره نمایشگاه عكس های عكاسان حرفه ای حیات وحش تحت عنوان «رفتارهای جانوران» از روز 8 تا 13 آوریل 2010 در شهر درانسی برگزار می شود. در این دوره 7 نفر از بهترین عكاسان حیات وحش اروپایی آثار خود را به نمایش می گذارند. نگاهی كوتاه به 10 عكس برگزیده نمایشگاه «رفتارهای جانوران». حیات وحش از عدسی عكاسان حرفه ای.    تصویر بسیار زیبای یك جغد برفی كه لویی – ماری پرئو عكاس حرفه ای آن را ثبت كرده است.   تصویر جالب دو سمندر كه ظاهرا قصد نبرد با یكدیگر را دارند اثر میشل لو عكاس حرفه ای حیات وحش.   اریك دراژسكو در حالیكه در زیر چادری در ارتفاع 45 متری مخفی شده بود توانست این عكس نادر از یك ماده پلنگ برفی را بگیرد.   تصویر دیدنی یك مرغ بهشتی كه كریستین ژوباك آن را تهیه كرده است.   منظره دیدنی یك عقاب كه برای جوجه اش طعمه ای را كه شكار كرده به لانه می‌برد. اریك دراژسكو این عكس را در كوهستان های آلپ گرفته است.   تصویری نادر از یك گله بز كوهی كه همگی نر هستند در ارتفاع 4900 متری در تاجیكستان كه بازهم عكسی منحصر به فرد از اریك دراژسكو است.   صحنه نبرد دو قرقاول نر كه فرانك رونار آن را با دوربین اش ثبت كرده است. تصویر یك خرگوش كه در میان علف ها پنهان شده است. از نظر فرانك رونار مشاهده و عكس گرفتن از یك جانور آزاد بی آنكه برای او مزاحمت ایجاد كرد یك اولویت محسوب می‌شود.   لوران ژسلن عكاس حرفه ای حیات وحش مجموعه ای از عكس های حیوانات در محیط شهری را در نمایشگاه درانسی به نمایش گذاشته است. از جمله عكس این روباه كه به آرامی به بقایای غذایی كه روی زمین ریخته شده نزدیك می‌شود.   تصویر یك زنبور عسل كه تمام سطح بدنش به گرده گل آغشته شده و ژان – كریستف ونسن آن را با دوربینش ثبت كرده است.

در سر من هوای شراب است

باده ام گر نه داروی خواب است

با دلم خنده جام گوید

پشت این ابر آفتاب است

116اثر هنری Lorna Freytag (عکاسی و تصویر سازی) | 15.45 مگابایت | فرمت Jpg

امتیاز:
حجم فایل: 15.45 مگابایت

دانلود - لینک مستقیم | لینک کمکی

رمز فایل: www.persiangfx.com

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

25 اثر هنری Logann Bartczak (عکاسی منظره) | 11.6 مگابایت | فرمت Jpg

امتیاز:
حجم فایل: 11.6 مگابایت

دانلود - لینک مستقیم | لینک کمکی

رمز فایل: www.persiangfx.com

___________________________________________________________

مجموعه از آثار منتخب عکاسی در سال 1388 | 13.9 مگابایت | Pdf


امتیاز:
حجم فایل: 13.9 مگابایت

دانلود - لینک مستقیم | لینک کمکی

رمز فایل: www.persiangfx.com

__________________________________________________________________

145 اثر هنری Tolo Duran (عکاسی) | 41.0 مگابایت | فرمت Jpg



امتیاز:
حجم فایل: 41 مگابایت

دانلود - لینک مستقیم | لینک کمکی

رمز فایل: www.persiangfx.com

____________________________________________________

56 اثر هنری Steve Peixotto (عکاسی) | 13.1 مگابایت | فرمت Jpg

امتیاز:
حجم فایل: 13.1 مگابایت

دانلود - لینک مستقیم | لینک کمکی

رمز فایل: www.persiangfx.com

_______________________________________________________________

127 اثر هنری Mark Vincent (عکاسی) | 26.01 مگابایت | فرمت Jpg

امتیاز:
حجم فایل: 26.1 مگابایت

دانلود - لینک مستقیم | لینک کمکی

رمز فایل: www.persiangfx.com

___________________________________________________________

56 اثر هنری Spirit Jess (تصویر سازی) | 10.2 مگابایت | فرمت Jpg

امتیاز:
حجم فایل: 10.2 مگابایت

دانلود - لینک مستقیم | لینک کمکی

رمز فایل: www.persiangfx.com

____________________________________________________

37 اثر هنری Rosie Hardy (تصویر سازی و عکاسی) | 3.07 مگابایت | فرمت Jpg

امتیاز:
حجم فایل: 4.50 مگابایت

دانلود - لینک مستقیم | لینک کمکی

رمز فایل: www.persiangfx.com

___________________________________________

شش پلاگین جهت ویرایش و اصلاح عکس ها و تصاویر | 3.4 مگابایت



امتیاز:
حجم فایل: 3.4 مگابایت

دانلود - لینک مستقیم | لینک کمکی

رمز فایل: www.persiangfx.com

______________________________________________

83 اثر هنری از Martini (عکاسی) | 63.1 مگابایت | فرمت Jpg

امتیاز:
حجم فایل: 63.1 مگابایت

دانلود - لینک مستقیم | لینک کمکی

رمز فایل: www.persiangfx.com

اين مدخل شما را با گزینه‌های عکسبرداری در دوربین آشنا مي‌سازد:

اکثر دوربین‌های امروزی، چه نگاتیو و چه دیجیتال دارای گزینه‌های عکس‌بردای هستند که برای موقعیت‌های خاص از پیش برنامه‌ریزی شده‌اند و به عکاسان این امکان را می‌دهند تا با استفاده از این گزینه‌ها عکس‌های بهتری را تهیه کنند.

هر چند این گزینه‌ها در بعضی از دوربین‌ها متنوع‌تر و بیشتر است اما تعدادی از آن‌ها در تمام دوربین‌ها به صورت استاندار و یکسان وجود دارند. با شناخت بیشتر از کارایی این گزینه‌ها نه تنها آگاهی و دانش خود را از عکاسی افزایش می‌دهید بلکه می‌توانید با انتخاب درست و به موقع تصاویر بهتر و هنرمندانه‌تری ثبت کنید.

این گزینه‌ها به دو دسته اولیه و پیشرفته تقسیم می‌شوند؛ گزینه‌های اولیه آن‌هایی هستند که از قبل پیش‌بینی و برنامه‌ریزی شده‌اند و تنظیم‌ها توسط دوربین انجام می‌شود و گروه دوم آن‌هایی هستند که به عکاسان اختیار بیشتری برای کنترل دوربین می‌دهد و بیشتر توسط کسانی مورد استفاده قرار می‌گیرد که از دوربین دانش بیشتری دارند.

دو نمونه از نمایش گزینه‌های عکسبرداری

 گزینه‌ها اولیه:

• حرکت (سرعت زیاد)
• منظره
• ماکرو (زاویه نزدیک)
• شب
• پرتره (چهره)

 پیشرفته:

• اولیت دریچه دیافراگم
• اولیت سرعت شاتر
• تنظیم دستی

 گزینه حرکت (سرعت زیاد)

تقریبا تمام دوربین‌هایی که در بازار موجود است این انتخاب را دارند که سمبل آن تصویر مردی در حال دویدن است. با انتخاب این گزینه به دوربین دستور می‌دهید تا با سرعت بالاتری عکاسی کند.

دوربین این دستورالعمل را با تغییر عوامل زیر انجام می‌دهد:

• بالا بردن سرعت شاتر
• بالا بردن سرعت حساسیت فیلم

بالا بردن سرعت شاتر باعث می‌شود که حرکت سریع سوژه به صورت ثابت ثبت شود و همچنین مقدار نور وارد شده را به دوربین را کاهش می‌دهد.

در عکاسی با سرعت شاتر بالا، تنظیم حساسیت یا ISO روی اعداد بالاتر باعث جبران نوردهی کافی به فیلم یا صفحه دیجیتال می‌شود. اما متاسفانه همیشه این راه حل مناسبی نخواهد بود و امکان ثبت تصاویر کم نور و تاریک وجود دارد.

راه دیگری برای نوردهی کافی، باز گردن دریچه دیافراگم لنز است. اما باید در نظر داشته

باشید که هر چه این عدد کمتر باشد عمق میدان و وضوح کمتری در تصویر خواهید داشت. در واقع تنها بخشی از تصویر که به دوربین نزدیک‌تر است از وضوح کافی برخوردار می‌شود.

این به معنای ضعف این گزینه نیست. در واقع شما باید با در نظر گرفتن محدودیت‌های آن دست به انتخاب این گزینه بزنید و به خاطر داشته باشید که در بیشتر دوربین‌ها این گزینه برای ثبت حرکت‌های ورزشی به صورت ثابت در نور روز تنظیم شده‌است.

در بعضی دوربین‌ها نیز این امکان وجود دارد که تا فشار قطعی شاتر لنز به صورت پیاپی بر سوژه در حال حرکت فوکوس می‌کند.

با استفاده از این گزینه می توان سوژه‌های در حال حرکت را به صورت ثابت به تصویر کشید.

دوربين- همشهری‌آنلاین:
اين مدخل شما را با انواع گزینه‌های عکسبرداری منظره، ماکرو ، و عکاسی در شب با دوربین آشنا مي‌سازد:

 گزینه منظره

برای نشان دادن این گزینه اکثرا از تصویر یک کوه استفاده می‌شود. با انتخاب این گزینه دوربین با تنظیم دریچه دیافراگم بر روی اعداد بالاتر عمق میدان بیشتری را در تصویر به صورت واضح ثبت می‌کند.

در خاطر داشته باشید که در این حالت صفحه دیجیتال و یا فیلم به نور بیشتری برای ثبت تصویر نیاز دارد و شاتر دوربین با سرعت کمتری بسته می‌شود.

در نتیجه برای احتیاط سه پایه به همراه داشته باشید چرا در نور های ضعیف، امکان لرزیدن دست هنگام نوردهی زیاد وجود دارد و ممکن است عکس‌ها تار به نظر برسند. این گزینه همچنین برای پرتره هایی که با پس زمینه واضح نیز کاربرد دارد.

 
دریچه دیافراگم بسته و سرعت شاتر کم باعث شده که عکسی با عمق میدان زیاد داشته باشیم اما حرکت سوژه در پیش زمینه به صورت کشدار ثبت شود.

 گزینه ماکرو (زاویه نزدیک)

تقریبا همیشه تصویر یک گل سمبل این گزینه است. با انتخاب این گزینه به دوربین دستور می‌دهید که قرار است از سوژه‌ای از فاصله بسیار نزدیک عکاسی کنید.

بنابراین لنز ها در شرایطی تنظیم می‌شوند که توانایی فوکوس بر جسمی در فاصله بسیار نزدیک را داشته باشد.

این گزینه به شما امکان عکاسی از سوژه های بسیار کوچک را می‌دهد و در نتیجه شما می توانید تا فاصله چند میلی‌متری به سوژه نزدیک شوید.

به خاطر داشته باشید عمق میدان با انتخاب این گزینه به حداقل ممکن می رسد.

با استفاده از این گزینه می‌توانید بخشی از یک سوژه را نیز عکاسی کنید و بافت‌های گرافیکی زیبایی بیافرینید.

 گزینه عکاسی در شب

نماد و عملکرد این گزینه در دوربین‌ها متفاوت است اما کاربرد آن به طور کلی بستن شاتر دوربین به اهستگی برای ورود هر چه بیشتر نور است.

البته گاهی نیز فلاش هم به کمک نوردهی می‌آید تا پس زمینه و پشت زمینه به صورت کاملا واضح به ثبت برسد.

بهره‌گیری از این گزینه بدون فلاش حتما به سه پایه احتیاج دارد و به ما امکان آن را می دهد تا در مدت طولانی عکسی با پشت زمینه واضح و نور طبیعی داشته باشیم.

نمونه عکاسی در شب به وسیله سه پایه و نوردهی طولانی. خطوط نورانی در تصویر چراغ‌های ماشین‌های در حال عبور در اتوبان است.

شنایی با گزینه‌های عکسبرداری در دوربین - پایانی

دوربين- همشهری‌آنلاین:
اين مدخل  آخرين بخش از سلسله مطالب آشنایی با گزینه‌های عکسبرداری در دوربین است.

 گزینه پرتره (عکاسی از چهره)

این گزینه غالبا با تصویر یک نیمرخ معرفی می‌شود و برای پرتره‌های گروهی یا تصاویری با عمق میدان زیاد مناسب نیست.

با انتخاب این گزینه دوربین ابتدا سرعت شاتر را پایین آورده و عمق میدان را کم می‌کند

 تا چهره سوژه با پس زمینه‌ای تار از تصویر جدا شده و جزییات و حالات صورت بیشتر به ثبت برسد.

 در بعضی از دوربین‌ها عمق میدان به اندازه‌ای کم می‌شود که حتی بخشی از موها و شانه سوژه نیز واضح نخواهد بود.

البته گاهی این اتفاق به زیبا‌تر شدن تصویر کمک می‌کند.

 گزینه اولویت دریچه دیافراگم

با انتخاب این گزینه که علامت اختصاری آن AV است، شما اولیت را به تنظیم دریچه دیافراگم می‌دهید و دوربین را وا می‌دارید تا بر اساس عدد دیافراگم یا F-Stop سرعت شاتر دوربین را تنظیم کند.

این گزینه زمانی مفید واقع می‌شود که عکاس بداند به چه عمق میدانی احتیاج دارد و در واقع وضوح کم یا زیاد تصویر بیش از سرعت شاتر اهمیت دارد.

نمونه‌ای از عکس‌های AV که عکاس با انتخاب عدد بالای دیافراگم عمق میدان بیشتری را به تصویر داده است.

در نتیجه شاتر در زمان طولانی‌تری بسته شده و باعث کشدار ثبت شدن جریان آب رود شده است.

 گزینه اولیت سرعت شاتر

این گزینه که با علامت اختصاری  TVمعرفی می‌شود بر خلاف گزینهAV به زمان ثبت تصویر اهمیت بیشتری می‌دهد.

در واقع در این گزینه عکاس با انتخاب سرعت شاتر دوربین را به تنظیم هماهنگ دریچه دیافرگم وا می‌دارد.

این گزینه برای ثبت تصاویر ورزشی و عکاسی در شب بسیار مهم است چرا که عکاس زیاد دارد تا با دقت سرعت بسته شدن شاتر دوربین را تنظیم کند و در اختیار داشته باشد.

در این تصویر با انتخاب گزینه TV حرکت اسب به صورت ثابت ثبت شده اما از عمق میدان کاسته شده است.

 گزینه تنظیم دستی

انتخاب دستی را با حرف اختصاری M می‌توان شناخت. در این گزینه دوربین تمام عوامل به جز فوکوس باید توسط عکاس انجام شود چراکه دکمه فوکوس دستی در دوربین‌های SLR روی بدنه لنز قرار دارد.

در گزینه M عکاس باید با توجه به شرایط نور و حرکت سوژه، سرعت شاتر و دریچه دیافراگم مناسب را تنظیم کند.

وی همچنین امکان کنترل استپ‌های گزینه نوردهی کمتر یا بیشتر را نیز دارد. کنترل دستی در اکثر مواقع توسط عکاسان حرفه‌ای انتخاب می‌شود چرا که آنها با تسلط به امکانات دوربین و دانش عکاسی می‌توانند خلاقیت‌ها و نورآوری‌های بیشتری را در ثبت عکس ایجاد کنند.

	آشنایی با قسمت‌های مختلف دوربین داين مدخل شما را با قسمت‌های مختلف دوربین‌ آشنا مي‌سازد:  بدنه: بدنه‌ دوربین اصلی‌ترین بخش یک دوربین عکاسی است که مانند یک اتاق فرمان عمل می‌کند.لنزها نیز یا به بدنه دوربین متصل و یا درون آن کار گذاشته می‌شوند. باطری‌ها، نورسنج و سایر ابزار کنترل کننده نیز درون بدنه یک دوربین قرار دارد. برای حمل و نقل آسان بدنه دوربین یک بند محکم و پر استقامت دو طرف آن را به هم وصل می‌کند.  منظره‌یاب منظره‌یاب حفره ایست در پشت بدنه دوربین که عکاس از طریق آن سوژه‌اش را هدف قرار می‌دهد.  در بعضی از منظره‌یاب‌ها از یک آینه متصل به لنز در وسط دوربین کمک می‌گیرد (TTL) و در سایر موارد عکاس بدون واسطه سوژه‌اش را می‌بیند.  شاتر شاتر دکمه‌ای ست که با فشار دادن آن نور وارد دوربین می‌شود و به ثبت تصویر می‌انجامد. در بسیاری از دوربین‌ها SLR امکان آن وجود دارد که شاتر از طریق یک کنترل کننده از راه دور و یا توسط یک کابل فعال شود. در دوربین‌های نگاتیو اتوماتیک، با فشار دادن دکمه شاتر حلقه فیلم می‌چرخد و فریم جدید آماده نوردهی و ثبت تصویر می‌گردد.  سرعت شاتر سرعت شاتر کنترل کنند میزان ورود نور به دوربین است و در واقع شما با تنظیم این کنترل کننده بر روی اعداد مختلف، تاثیر زیادی در ثبت عکس دارید. در دوربین‌های اتوماتیک امکان تنظیم خودکار سرعت شاتر بر اساس نور موجود وجود دارد. سرعت شاتر بر اساس ثانیه اندازه گیری می‌شود. 1/60، 1/125  دیافراگم یا f_Stop این کنترل کننده روزنه لنز دوربین است. در بعضی از دوربین‌ها روی بدنه و در بعضی دیگر بر روی لنز قرار گرفته است. اعداد بیشتر امکان ورود نور کمتری را به دوربین می‌دهند و تصویر را شفاف‌تر به ثبت می‌رساند و بر عکس اعداد کمتر حجم نور بالاتری را وارد دوربین می‌کنند اما دوربین از شفافیت کمتری در عمق میدان برخوردار است.  فلاش امروزه بسیاری از دوربین‌ها فلاش‌های سرخود دارند. در دوربین‌هایSLR محلی برای نصب فلاش‌های مجزا نیز وجود دارد. این فلاش‌ها بسیار حرفه‌ای هستند و امکان چرخش زاویه نور را به عکاس می‌دهند. در بعضی از دوربین‌ها کابل‌هایی به بدنه دوربین متصل می‌شود که از طریق آن می‌توان نور فلاش را جدا از دوربین به سوژه تاباند.   لنز لنز در واقع چشم دوربین است که نور از طریق آن وارد می‌شود. در این امر دیافراگم حجم نور را با تنظیم دریچه لنز تغییر می‌دهد. درون هر لنز تعداد زیادی لنز اپتیکال وجود دارد که باعث تصویه نور و در نتیجه شفافیت تصویر می‌شود. روی بدنه بیرونی لنزها حلقه‌ای وجود دارد که با چرخش آن می‌توان تصویر سوژه را شفاف و یا تار کرد. در دوربین‌های اتوماتیک با فشار دادن دکمه شاتر این عمل به صورت خودکار انجام می‌شود. علاوه بر این حلقه دیگری نیز بر روی بعضی از لنزها وجود دارد که سوژه را دور و یا نزدیک می‌کند. برا‌ی مثال لنزهای 300_70 بدین معناست که شما می توانید سوژه را از 70mm تا 300mm نزدیک کنید.  فیلتر فیلتر یک صافی است که روی لنز نصب می‌شود. فیلترها انواع مختلف دارند و بنا‌بر نیاز عکاس مورد استفاده قرار می‌گیرند. در کنار دوربین وسایل و ادوات دیگری نیز وجود دارد که به عکاسی کمک می‌کند. از جمله سه پایه، کیف دوربین، کارت‌های حافظه، باتری‌ها، شارژ. شنایی با دوربین عكاسي دوربين- همشهری‌آنلاین: اين مدخل شما را با دوربين‌ها و متعلقات آن‌ها آشنا مي‌سازد:  دوربین‌های Point and Shoot (نشانه‌بگیر و عکاسی کن) لنز در این دوربین‌ها درون بدنه کار گذاشته شده است و سیستم داخلی آن به طور خودکار می‌تواند تمام عوامل عکسبرداری را تنظیم کند. هر چند امکانات زیادی در این دوربین‌ها وجود دارد اما مسلما فاقد هوشمندی و خلاقیت یک عکاس حرفه‌ای است و در نتیجه به راحتی دچار خطا می‌شود. از جمله این اشکالات امکان منظره‌یاب این دوربین‌ها است که باعث می‌شود عکس به تصویر درآمده با آنچه عکاس می‌بیند کمی متفاوت باشد. اما امروزه دوربین‌های Point and Shoot به سرعت در حال پیشرفت هستند و کیفیت و امکانت بهتر و بیشتری را در اختیار مصرف کننده‌ها قرار می‌دهند. از جمله دوربین‌های Point and Shoot پرطرفدار می‌توان به محصولات این شرکت‌ها اشاره کرد: Kodak Easyshare Canon Sureshot Canon Powershot Pentax Optio Nikon Coolpix  دوربین‌های SLR و DSLR SLR ((Single Lens Reflex اصطلاحی است که به دوربین‌های لنز‌دار گفته می‌شود و به شکل ورود نور به بدنه دوربین اشاره دارد. در واقع حرف (D) به همین سری از دوربین‌ها اما از نوع دیجیتالش گفته می‌شود. این دوربین‌ها اکثرا توسط عکاسان حرفه‌ای و آماتورهای خوش ذوق مورد استفاده قرار می‌گیرند و از دوربین‌های خانگی دیجیتال ظاهری بزرگتر و البته سنگین‌تر دارند. در این دوربین‌ها به عکاسان امکان کنترل کامل تنظیمات دوربین داده می‌شود. علاوه بر این، گزینه تمام اتوماتیک نیز وجود دارد. امکانات دوربین‌های SLR و DSLR که به عکاس اجازه کنترل بیشتری را در تنظیمات عکاسی می‌دهد: سرعت شاتر دریچه دیافراگم سرعت فیلم (حساسیت دوربین به نور) نقطه فوکوس بزرگ نمایی (از طریق استفاده از لنزهای مختلف) امکان اضافه کردن فلاش امکان استفاده از کنترل از راه دور باتری‌های اضافه از جمله دوربین‌های SLR و DSLR پرطرفدار می‌توان به محصولات این شرکت‌ها اشاره کرد: Canon Digital Rebel Nikon D80 Pentax K10D نمونه‌ای از دوربین‌های دیجیتال خانگی (سمت راست) و دوربین‌های حرفه‌ای (سمت چپ)
	آشنايي با عکاسی عامیانه عکاس عامیانه (Vernacular photography) شاخه‌ای از عکاسی است که تولید کنندگان آن مردم عادی و غیر حرفه‌ای هستند.  در واقع عکس‌هایی در این مجموعه دسته بندی می‌شوند که از اتفاقات روزانه و توسط افراد ناشناس تهیه شده باشد. برا ی مثال عکاس‌های یک آلبوم خانوادگی، تصاویر یک مهمانی و یا مسافرت از جمله متداول‌ترین عکس‌های عامیانه در هر کشور هستند که اکثرا توسط دوربین‌های ارزان و کم کیفیت گرفته می‌شود. هر چند این عکس‌ها بخشی ار زندگی خصوصی مردم تلقی می‌شود اما عکس‌های قدیمی امروزه بخشی از گنجینهی هنر در دنیا به حساب می‌آید و مجموعه‌داران بزرگ روز به روز علاقه بیشتری برای جمع آوری این عکس‌ها نشان می‌دهند.
	آشنايي با عکاسی مستند تصویر در عکاسی مستند (Documentary photography) یک سند تاریخی به حساب می‌آید. عکس‌های مستند در کنار محسنات زیبایی‌شناسانه و هنری، بیشتر به منظور تحولات اجتماعی و سیاسی مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرند چراکه واقعیت را همانطور که هست به ثبت می‌رسانند. به عبارت ساده‌تر، در این نوع عکاسی تصویر نفش یک شاهد و مدرک را برای اثباب وجود یک وضعیت خاص به عهده دارد. لوییس هین و جیمز ون دو پیشگام در عرصه عکاسی مستند هستند. عكس از منصوره معتمدی کارگر در حال ساخت عمارتی بزرگ در منهتن - لوییس هین کودک کارگر در کارخانه نخ ریسی - لوییس هین هرچند عکاسی مستند و عکاسی هنری در دو نقطه مقابل هم قرار گرفته‌اند، پائول استرند جزو معدود عکاسان مشهوری ست که در کارهای هوشمندانه‌اش، نقطه مشترکی بین این دو رشته عکاسی ایجاد کرده است. گاهی اوقات عکس‌های مستند با قصد برانگیختن احساسات بیننده تا حدی عجیب، تکان دهنده و در عین حال هوشدار دهنده است و بیشترین مثال‌های مشهور در این زمینه  عکاسی در روزنامه‌ها و مجلات نوین و مدرن به چاپ رسیده‌اند  زن نابینا در نیویورک - پائول استرند از طریق عکس‌هاي مستند، بیننده از فرهنگ، سیاست و موقعیت‌های اجتماعی سایر مردم دنیا اطلاعات درستی به دست می‌آورد. بدون شک این شکل از عکاسی با به نمایش درآوردن مشکل فراگیر فقر، نقش بسیار مهمی در آگاه سازی مردم آمریکا از موقعیت اجتماعی کشور در بحران 1930 داشته است آشنايي با عکاسی خبری عکاسی- همشهري‌آنلاين: هدف اصلی عکاسی خبری (Photojournalism) ثبت اتفاقات خبری است ماموریت اولیه عکاس خبری تهیه تصویری است که کامل کننده یک گزارش باشد. هر چند یک عکاس حرفه‌ای می‌تواند تصاویر یک خبر را پیش از یک گزارشگر تهیه کند. تصاویر خبری تلاش می‌کنند تا با جلب نظر مخاطب، آنها را به دیدن و یا شنیدن باقی گزارش ترغیب کنند. اما در عین حال عکس خبری باید نماینده و شاهدی صادق در ماجرای اتفاق افتاده باشد. [مفاهيم: فتوژورناليسم چيست؟] عکس: عباس کوثری عکس از فینبار ریلی عکس: عطا طاهرکناره بنابراین برای عکاسان حرفه‌ای و مسئولین رسانه‌ها، هرگونه دستکاری و یا تغییر عکس در محدوده نکات غیر اخلاقی قرار می‌گیرد. مرامنامه‌هاي اخلاقی شاخصه‌هایی هستند که حوزه عکاسی خبری را از سایر شاخه‌های عکاسی متمایز می‌کنند.[اصول بين‌المللي اخلاق‌حرفه‌اي در روزنامه‌نگاري] عکاسی خبری به علت صداقت در ثبت تصویر، کاربردی‌ترین شاخه عکاسی است. از سوی دیگر ممکن است بعضی با در نظر گرفتن اهمیت کادربندی، انتخاب زاویه دید و لنز مناسب، عکسی خبری را در بخش هنری دسته بندی کنند. به ویژه اینکه در سال‌های اخیر، عکس‌های خبری زیادی در گالری‌ها به نمایش در آمده است. اما اطلاق عنوان هنر به عکاسی خبری مشکلات زیادی را به وجود آورده چرا که پیروی از مرامنامه‌هاي اخلاقی [روزنامه‌ نگاري و اخلاق] در زمینه  یک کار هنری بی‌معنی به نظر می‌رسد و همین اتفاق ممکن است در آینده باعث سلب اعتماد مخاطبان عکس‌های خبریشود. به روز شده: 23 خرداد 1389 ساعت 15:16  - ‏آمار بازدید سایت:    صفحه اصلی عکس   آشنايي با عکاسی هنری عکاسی- همشهري‌آنلاين: هدف عکاسی هنری (Art photography) تولید تصاویر صرفا زیبایی شناسانه است عكس‌هاي هنري غالبا در نمایشگاه‌ها و موزه‌ها در معرض دید عموم قرار می‌گیرد. سوژه‌های اصلی این شاخه از عکاسی، زیبایی‌ها  و نمایش زیبایی‌های هر شیء معمولی است. از آن جایی که درک زیبایی مطلق نیست و تعریف زیبایی یک امر شخصی است، عکاسی هنری نیز بسیار ذهنی و فردی تلقی می‌شود. عکس از: کارل سکوفیلد عکس از: لیلی کالا عکس: کورش ادیم عکس: مجید کوهرنگ بهشتی چالش دیگری که این عکاسی با آن روبه روست، نوین بودن هنر عکاسی نسبت به هنرهایی از جمله نقاشی و یا موسیقی است. عکس‌های هنری در تعداد کم تولید می‌شود و اکثرا مورد استفاده‌ی مجلات و تبلیغات قرار می‌گیرد. این عکاسی را می‌توان هم تراز با عکاسی مد  و متضاد با هدف عکاسی مستند دانست. بسیاری از کالج‌ها، رشته عکاسی هنری را در دو مقطع کارشناسی و تکمیلی ارائه می‌دهند. آلبرت سندز، تیموتی سولیوان و کارلتون واکینز از جمله  عکاسان برجسته هنری به حساب می‌آیند. آشنایی با راه‌هاي مراقبت از دوربین این مدخل شما را با نکاتی درباره مراقبت از دوربین آشنا می‌سازد. تفاوتی نمی‌کند که شما از دوربین‌های کوچک خانگی استفاده می‌کنید و یا از دوربین‌های حرفه‌ای SLR. نکاتی وجود دارد که دانستن آن‌ها برای مراقبت از دوربین شما ضروری به نظر می‌رسد. سه دشمن اصلی هر دوربین عبارت است از: گرد و لکه تکان بسیار شدید آب  گرد و غبار گرد و غبار همه جا وجود دارد و به راحتی بر روی دوربین و درون بدنه آن نفوذ می‌کند. تا زمانی که این گرد و غبار‌ها در خارج از دوربین هستند مانعی ایجاد نمی‌کنند (البته به غیر از روی لنز) اما زمانی که این غبار وارد محفظه دوربین می‌شود ممکن است به آیینه صدمه بزند و جریان‌های الکتریسیتی و سنسورهای دیجیتالی را دچار مشکل کند. مطمئنا بهترین راه برای جلوگیری از ورود گرد و غبار به دوربین دوری کردن از مکان‌هایی است که این احتمال را زیاد می‌کند یا بهتر از بگوییم در مکان‌هایی چون ساحل، صحرا، زمین‌های اسب سواری و موتوری‌رانی از دوربین خود مراقبت بیشتری کنید و تا جای ممکن از کیف مخصوصش بیرون نیاورید. وسیله‌ای که به عکاسی در این شرایط بسیار کمک می‌کند پوشش‌هایی است با نام پوشش ضد آب که با قرار دادن دوربین در آن از هر گونه جرم خارجی محافظت می‌شود. شما حتی می‌توانید با ابتکار یکی ازاین پوشش‌ها را با استفاده از کیسه‌های پلاستیکی ضخیم درست کنید. یکی دیگر از زمان‌هایی که ممکن است گرد و غبار وارد دوربین شود هنگام تعوض لنز و در دوربین‌های غیر دیجیتال جاسازی حلقه فیلم در دوربین است. به خاطر داشته باشید اگر دوربین را به صورت عمومی نگه‌داری چندین برابر امکان وقوع این اتفاق را کاهش می‌دهید. این نقاظ تیره بر اثر ورود غبار به داخل بدنه دوربین ایجاد شده است  تکان بسیار شدید هیچ اتفاقی به اندازه افتادن دوربین قلب یک عکاس را به درد نمی‌آورد. به غیر از چند دوربین SLR قدیمی که بدنه‌هایی از فلز داشتند اکنون هیچ دوربین بعد از افتادن شدید جان سالم به در نمی‌برد. این اتفاق در چند حالت بیشتر امکان وقوع دارد: پاره شدن بند دوربین باز ماندن در کیف استفاده نکردن از بند دوربین قراردادن دوربین در یک مکان لغزنده یا شیب‌دار مطمئنا بهترین راه برای جلوگیری از این اتفاق‌ها مراقبت زیاد است. هر از چند گاهی از محکم بودن بند دوربین و اتصال کامل  آن به بدنه مطمئن شوید. کنترل کردن دوباره زیپ کیف دوربین را به صورت عادت تکرار کنید. دوربین را بدون بند در دست نگیرید حتی برای یک عکس. هیچ گاه دوربین را بر روی سکوهای غیرقابل اعتماد نگذارید و همیشه از اتصال کامل دوربین بر روی سه پایه مطئن شوید.  آب آب به هیچ وجه میانه خوبی با دوربین ندارد به خصوص با باطری‌ها و قسمت‌های الکترنیکی. اگر دوربین شما برای عکاسی زیر آب طراحی نشده است و در محفظه ضد آب قرار ندارد حتما در شرایط بارانی و مه غلیظ از پوشش‌های مخصوص استفاده کنید. به خاطر داشته باشید در شرایط جوی که حتی عینک شما هنگام خارج یا داخل شدن به فضایی بخار می‌کند احتمال به خطر افتادن دوربین نیز وجود دارد. در این مواقع دوربین را یکباره از کیف خارج نکنید و اجازه بدهید به تدریج با دمای هوا مطابقت پیدا کند. اگر بر اثر تصادف بیش از چند قطره آب وارد بدنه دوربین شد این اقدامات را در اسرع وقت انجام دهید: دوربین را باز کنید (اگر این امکان وجود دارد) و اجازه دهید قطرات به آهستگی و به طور کامل خارج شوند. لنزهای را در یک حوله ی بدون پرز بپیچید. به هیچ وقت در این شرایط دوربین را روشن نکنید. خیلی سریع دوربین را به نزدیکترین تعمیر‌گاه دوربین ببرید.  چگونه از دوربین‌های دیجیتال در برابر باران، گرما و سرمای خیلی شدید مراقبت کنیم هر چند اگر شما دوربین خود را در وضعیت‌های خاص جوی مثل باران، برف و مه غلیظ قرار ندهید امکان صدمه به دوربین را کاهش می‌دهید اما مسلما شانس داشتن چند عکس خوب را هم از دست خواهید داد. بنابراین به این نکات برای محافظت بیشتر اشاره می‌کنیم:  کیف مناسب و با کیفیت یکی از کارهایی که دوربین را طی مسافرت و تغییر هوا محافظت می‌کند کیف‌های با کیفیت و مخصوص دوربین است. این دوربین‌ها که اکثرا ضد آب هستند با مارک‌های گوناگون در بازار موجود است که از قابل اعتماد‌ترین آنها می توان به مارک Bogen و یا Lowepro اشاره کرد. فراموش نکنید که سرمایه‌گذاری برای داشتن یک کیف خوب به پایین آوردن آسیب‌های احتمالی می‌ارزد چرا که این دوربین نه تنها از دوربین که از تمام وسایل جانبی نیز محافظت می‌کنند. نمونه‌ای از کیف‌های مخصوص دوربین که با تقسیم بندی مناسب از ضربه‌های احتمالی به دوربین جلوگیری می‌کند و جنس پارچه آن در مقابل نفوذ آب مقاوم است.  استفاده از فیلتر UV بعد از خرید یک لنز حتما به فکر یک فیلتر UV باشید و در نظر بگیرید که این فیلتر‌ها به مراتب ارزان‌تر از خرید یک لنز خواهد بود.  باران اگر به طور ناگهانی در معرض باران شدید قرار گرفتید سریعا دوربین را زیر لباس یا ژاکت و یا کلاه خود قرار دهید. و چنانچه واقعا تمایل به عکاسی در این شرایط جوی را دارید دوربین را در یک لایه پلاستیک بپیچید و با چند کش یک محفظه ضد آب درست کنید. سعی کنید این پلاستیک برای چرخاندن لنز جا داشته باشد. این محفظه‌ها به صورت آماده نیز در بازار موجود است  گرمای شدید هرگز دوربین را در مقابل تابش اشعه خورشید رها نکنید و در این شرایط یک حوله و یا پارچه را روی دستگاه دوربین قرار دهید. به یاد داشته باشید که از پارچه‌های تیره رنگ استفاده نکنید چرا که رنگ‌های تیره نور و گرمای بیشتری را جذب می‌کنند. سرمای شدید در این شرایط سعی کنید دوربین را تا حد امکان گرم نگهدارید. حتی قراردادن دستگاه دوربین زیر ژاکت یا کاپشن نیز ممکن است از سرما و انقباض بیشتر آن جلوگیری کند. درصورتی که بدنه در هوای یسیار سرد دچار یخ زدگی شد ابتدا باطری ها و کارت حافظه را خارج کنید و تا زمان آب شدن و خشک شدن کامل اجزا دوربین را روشن نکنید. آشنایی با نور‌سنج دوربین اين مدخل شما را با نور‌سنج در دوربین‌ آشنا مي‌سازد:  نور سنج چیست؟ نورسنج وسیله‌ای است که در داخل بدنه تمام دوربین‌ها تعبیه شده است و با سه عامل کنترل نور یعنی دیافراگم، سرعت شاتر و حساسیت دوربین به نور در ارتباط است. در واقع این وسیله به عکاس تذکر می‌دهد که آیا این سه عامل برای ثبت یک تصویر به درستی تنظیم شده‌اند یا نور موجود کمتر و یا بیشتر از نیاز است. چرا که در صورت درست تنظیم نبود این سه عامل عکس تاریک‌تر و یا روشن‌تر از حد معمول می‌شود.  چگونه نور سنج را بخوانیم؟   نورسنج به طور مستقیم به عکاس میزان نور ورودی از طریق دریچه دیافراگم را نشان می‌دهد و با تغییر درجه دریچه دیافراگم، سرعت شاتر و حساسیت نور، نور سنج هم تغییر می‌کند. هر نقطه را در اصطلاح عکاسی یک استپ ( گام) می‌خوانند.  کاربری نوردهی بیشتر (Overexpose) و نوردهی کمتر (Underexpose) هر چند در بسیاری موارد شما علامت نورسنج را در وسط قرار خواهید داد اما در بعضی از شرایط نوری احتیاج خواهید داشت تا کمتری نوردهی را بیشتر یا کمتر از حد معمول کنید. در واقع گاهی نورسنج در شرایط خاص نوری اشتباه نورخوانی می‌کند و عکاس باید این اشتباه را با تنظیم دستی نورسنج اصلاح کند و گاهی تنها به منظور عکسبرداری‌های هنری و ویژه عکاس استپ‌ها را بالاتر و یا پایین‌تر تنظیم می‌کند.  مثال‌هایی برای نوردهی بیشتر  (Overexpose) سوژه نسبت به زمینه تیره‌تر است عکاسی در برف زمانی که سوژه شما در نور شدید آفتاب در سایه قرار دارد نور شدید در برف دوربین را گمراه می کند (تصویر سمت راست) و با استفاده از یک تا یک و نیم استپ نوردهی بیشتر نور اصلاح می شود (تصویر سمت چپ)  مثال هایی برای نوردهی کمتر (Underexpose) سوژه به نسبت زمینه بسیار روشن تر است ضد نور نمایش دادن سوژه در هوای بسیار ابری به منظور بالابردن اشباع رنگ ها (color saturation) در این تصویر به علت ضد نور شدن دوربین به اشتباه نور خوانی می‌کند (تصویر سمت راست) و با یک استپ نوردهی کمتر نور اصلاح می شود (تصویر سمت چپ)  استفاده از فلاش‌های متصل به دوربین بسیاری از دوربین‌ها فلاش‌هایی را روی بدنه تعبیه کرده‌اند که البته به نسبت فلاش‌های مجزا از قدرت نور کمتری برخوردار هستند. اما این به معنای بی‌مصرف بودن این فلاش‌ها نیست.  نور را پراکنده کنید برای به دست آوردن یک نور ملایم تر و کم کردن سایه های تیز پشت سوژه باید نور فلاش را پراکنده تر کنید. بهترین وسیله برای این کار بهره گرفتن از یک تکه دستمال کاغذی و یا پارچه ی کتان بسیار نازک است. از آنجایی که این کار مانع رسیدن نور زیاد به سوژه می شود در نتیجه نوری ملایم تر و نرم تر بر سوژه می نشیند. شما همچنین می توانید از انواع کاغذ های رنگی برای افکت های مختلف استفاده ببرید. دو نمونه از ابتکاراتی که برای پراکنده کردن نور روی فلاش‌های متصل به دوربین می‌توان انجام داد  از فلاش‌های جداگانه استفاده کنید بعضی از انواع این فلاش‌ها را می‌توان به صورت جداگانه و در زاویه‌های مختلف در دست گرفت و با فشار دادن شاتر دوربین آن را فعال کرد. قبلا از خرید این نوع فلاش‌ها به قدرت نوری آن‌ها توجه کنید و مطمئن شوید که با دوربین شما سازگار است.  گزینه کم کردن قرمزی چشم را فعال کنید اگر دوربین شما این گزینه را دارد از آن استفاده کنید. در این وضعین فلاش قبل از خارج کردن نور یک نور ضعیف برای اندازه‌گیری فاصله لنز و سوژه می‌فرستد و با این کار امکان قرمز شدن مردمک چشم را کمتر می‌کند. آشنایی با سرعت شاتر و کارایی‌ آن در دوربین دوربين- همشهری‌آنلاین: اين مدخل شما را با سرعت شاتر و کارایی‌ آن در دوربین‌ آشنا مي‌سازد:  سرعت شاتر چیست و چه کارایی‌هایی دارد؟ یکی از عناصر مهم در ثبت یک تصویر سرعت شاتر است. این عامل کنترل کننده زمان ورود نور به دستگاه دوربین است. این کنترل کننده اکثرا از یک صفحه پلاستیکی ساخته شده که با باز و بسته شدن مقدار نور را بر روی صفحه دیجیتال (یا فیلم در دوربین‌های آنالوگ) تنظیم می‌کند. این صفحه با فشار دادن دکمه شاتر باز می‌شود و در تنظیم خودکار و بعد از اکتساب مقدار نور به مقدار کافی بسته می شود. زمانی که بیشتر با دوربین و کار با آن آشنا شوید صدای ناشی از این باز و بسته شدن (کلیک) را تشخیص می‌دهد و به واسطه شتاب یا کندی آن متوجه خواهید شد که چه میزان نوردهی برای ثبت یک تصویر نیاز خواهید داشت.  اندازه گیری سرعت شاتر سرعت شاتر بر اساس ثانیه انجام می‌گیرد. برای مثال 4 دهم معادل 4 ثانیه و ¼ معادل یک چهارم ثانیه است. علامت اختصاری B نیز در بسیاری از دوربین‌ها بدین معناست که شاتر دوربین تا زمانی که عکاس دوباره دکمه شاتر را فشار دهد باز خواهد ماند. در این عکس دو کنترل کننده نور یعنی دریچه دیافراگم (فلش سمت راست) و سرعت شاتر (فلش سمت چپ) بر روی صفحه نمایش دوربین‌های دیجیتال نشان داده شده است  سرعت شاتر کند زمانی که شاتر دوربین در کمتر از 60/1 بسته می‌شود اصطلاحا آن را شاتر کند یا طولانی می‌نامند. در این حالت دوربین با نوردهی طولانی تصویر را ثبت می‌کند.  سرعت شاتر سریع این اصطلاحی است که به سرعت شاتر بالای 500/1 داده می‌شود. در این حالت صفحه شاتر با سرعت زیاد باز و بسته می‌شود و به عکاس این امکان را می‌دهد که سوژه را ایستا و ثابت به ثبت برساند. شاتر با سرعت کند (تصویر بالا) و شاتر با سرعت سریع (تصویر پایین)  یک نکته باید در خاطر داشته باشید که ثبت عکس‌های واضح بدون سه پایه (بر روی دست) بنا به اندازه لنز متفاوت است. برای مثال زمانی که لنز 300 میلیمتری را سوار بر بدنه دوربین می‌کنید تا سرعت 300/1 و بالاتر می‌توانید بدون سه پایه عکاس‌هایی فاقد لرزش‌های ناشی از دست داشته باشید.  تنظیم درجه دیافراگم چگونگی تنظیم سرعت شاتر سوالی است که در ابتدا آموزش عکاسی زیاد پرسیده می‌شود. این کنترل کننده توسط چرخش یک تنظیم کننده مدرج که بر روی بدنه دوربین تعبیه شده است تغییر می‌کند. این تنظیم کننده مدرج عموما بین 1 تا 5000 عدد‌ گذاری شده است. در دوربین‌های جدید عکاس قادر خواهد بود که عدد سرعت شاتر را بر روی صفحه نمایش دوربین ببیند. در بسیاری از دوربین‌های کوچک خانگی این چرخانک وجود ندارد. در نتیجه عکاس برای کنترل بیشتر باید از گزینه‌های از پیش تعیین شده مثل (ماکرو/ منظره/ پرتره و غیره) استفاده کند. سرعت شاتر و دیافراگم در رابط‌ ای مستقیم با هم کار می کنند و بر نتیجه ی عکس تاثیر می‌گذارند.  سرعت شاتر در گزینه‌های مختلف دوربین سرعت/ حرکت با گزینش این گزینه دوربین برای ثابت به تصویر کشیدن سوژه ی در حال حرکت بالاترین سرعت شاتر ممکن را انتخاب می کند. در واقع در این گزینه شما امکان کشیدگی سوژه در تصویر را نخواهید داشت و عکسی واضح و ثابت از مثلا یک انسان در حال دویدن و یا ماشین در حال حرکت خواهید داشت. [بيشتر بدانيد] منظره/ چشم انداز این گزینه دقیقا بر عکس گزینه ی قبل (حرکت) عمل می کند.  در واقع دوربین در این انتخاب برای داشتن عمق میدان زیاد کوچکترین دریچه ی دیافراگم را بر می گزیند و به همین دلیل سرعت شاتر معمولا طولانی خواهد بود. اگر دوربین شما فاقد گزینه ی TV و یا کنترل دستی (M)ست می توانید از امکان انتخاب منظره/چشم انداز استفاده کنید. شب سرعت شاتر در این گزینه از گزینه ی منظره نیز کمتر است و دوربین با خاموش کردن فلاش و انتخاب حساسیت بالا دوربین به نور به ثبت تصویر می پردازد.گاهی در این وضعیت به سه پایه نیاز داریم تا عکسی با نور طبیعی و بدون لرزش در شب داشته باشیم. پرتره/ چهره در پرتره دوربین با انتخاب کمترین حساسیت نور و بازترین دریچه ی دیافراگم به عکاس کمک می کند تا پشت زمینه ای تار در پشت سر سوژه ایجاد کند و به همین دلیل سرعت شاتر اکثرا بالاست و به دلیل اولیت حساسیت نور در انتخاب این گزینه عکاس کنترل زیادی بر سرعت شاتر ندارد. کنترل دستی/ M این گزینه اکثرا در دوربین های جدیدتر تعبیه شده است و با علامت اختصاری M  معرفی می شود. کنترل دستی بدین معناست که عوامل عکسبرداری در دوربین کاملا در اختیار شماست و اگر سرعت شاتر را تنظیم می کنید باید با محاسبه ی نور دریچه ی دیافراگم را هم متعاقبا میزان کنید. برای این کار عکاسان حرفه ای از دستگاهی به نام نورسنج استفاده می کنند. اولیت سرعت شاتر / TV با انتخاب این گزینه که با علامت اختصاری TV مشخص  می شود شما قادر خواهید بود تا تنظیم سرعت شاتر را به دلخواه تغییر دهید و دوربین را به تنظیم و انتخاب مناسب دریچه ی دیافراگم وادارید. در واقع این گزینه با شما کمک می کند تا بنا بر سرعت سوژه و اهمیت یا عدم اهمیت عمق میدان تصویر بر سرعت شاتر کنترل داشته باشید. برنامه در این گزینه دوربین به شما در تنظیم چند عامل قدرت انتخاب می دهد و ما بقی را خودش کنترل می کند. در واقع شما در این گزینه که با علامت اختصاری P شناخته می شود می توانید استپ های نوردهی، حساسیت دوربین به نور، تنظیمات فلاش و چند نکته ی دیگر را تغییر دهید و مابقی تنظیمات را به دوربین واگزار کنید. نکته اکنون که با کارایی و کنترل سرعت شاتر آشنا شدید چند نکته را برای استفاده بهینه از این عامل تعیین کننده به شما معرفی می کنیم. با نگاه کردن به این لیست می توانید شاخصی برای انتخاب سرعت شاتر در وضعیت های مختلف به خاطر بسپرید و اگر تمایل داشتید تا حرکت سوژه شما به صورت کشدار در تصویر به ثبت برسد با یک یا چند درجه پایین تر می توانید عکسی متفاوت و جذاب بگیرید: فوتبال: 400/1 بستکبال: 350/1 دویدن بچه ها: 350/1 پریدن: 250/1 گلف: 320/1 قطرات متراکم آب: 350/1 شنایی با دریچه دیافراگم لنز در دوربین اين مدخل شما را با دریچه دیافراگم لنز دوربین‌ آشنا مي‌سازد:  دریچه دیافراگم لنز چیست و چه کارایی دارد؟ شاید برای عکاسان مبتدی دریچه دیافراگم کمی گیج کننده به نظر می‌رسد. اما برای شفاف‌سازی کارایی آن به چشم‌های خود دقت کنید. مردمک چشم انسان در مواجهه با نور زیاد کوچک می‌شود تا از ورود حجم زیاد نور به چشم جلوگیری کند و بر عکس در فضاهای کم نور و تاریک مردک بزرگ‌تر می‌شود تا میزان بیشتری نور برای دیدن اطراف و اشیا وارد چشم شود. دو نکته مهم درباره این گزینه وجود دارد: دریچه دیافراگم در حالت خودکار به طور مستقیم با سرعت شاتر و حساسیت دوربین به نور درگیر است و هم زمان با این دو عامل میزان نور را جهت ثبت سوژه تنظیم می‌کنند. باز یا بسته بودن این دریچه بر روی وضوح عمق میدان تصویر اثر مستقیم دارد بدین شکل که هر چه عدد دیافراگم بیشتر باشد وضوح بیشتری در عمق تصویر خواهیم داشت و برعکس. دریچه دیافراگم از داخل دوربین  اندازه‌گیری دریچه دیافراگم دریچه دیافراگم با علامت اختصاری F نمایش داده می‌شود. هر درجه میزان نوری که قرار است به دوربین وارد شود را نشان می‌دهد. در نتیجه: زمانی که عدد دیافراگم بیشتر می رود، دریچه بسته تر می‌شود و نور کمتری وارد دوربین می‌گردد اما عمق میدان تصویر بیشتر خواهد بود و بر عکس. زمانی که این عدد کمتر می‌شود دریچه دوربین بازتر و نور بیشتری وارد دوربین می‌گردد اما عمق میدان کمتر خواهد بود. دریچه دیافراگم بسته (سمت راست) و دریچه دیافراگم باز (سمت چپ) اعداد دریچه دیافراگم در دوربین‌ها متفاوت است اما این طیف بسیار مرسوم است  تنظیم دریچه دیافراگم در دوربین‌های کاملا اتوماتیک درجه دیافراگم با چرخاندن یک نوار مدرج بر روی لنز تغییر می‌کند اما در دوربین‌هایSLR  این دریچه توسط یک صفحه مدرج که بر روی بدنه دوربین تعبیه شده است تغییر می‌کند. در این دوربین‌ها این تغییر بر روی صفحه نمایش دوربین نشان داده می‌شود و عکاسان می‌توانند تغییر اعداد این دریچه را ببینند.  درجه‌های دیافراگم بر روی لنز  درجه دیافراگرم در گزینه‌های مختلف دوربین ماکرو با انتخاب این گزینه دوربین از دریچه دیافراگم در بازترین حالت خود قرار می‌گیرد تا با نزدیک بردن دوربین به سوژه بتوان حداکثر نور را در دوربین وارد کرده و تصویر واضحی ایجاد کند. در این گزینه عکاس نمی‌تواند بر روی تنظیم دریچه دیافراگم کنترل زیادی داشته باشد. منظره/ چشم‌انداز در این گزینه دوربین تا حد امکان دریچه دیافراگم کوچک می‌کند تا چشم‌انداز با عمق وسیع‌تری واضح به ثبت برسد. در نتیجه ممکن است برای به تصویر کشیدن یک چشم انداز زیبا و واضح به نوردهی زیادتر و در واضح سرعت شاتر کمتر احتیاج داشته باشم. اگر دوربین شما امکان عکاسی با گزینه‌های کنترل دستی و یا Av را ندارد می‌توانید از این گزینه برای عکاسی از سوژه‌هایی که به عمق میدان بیشتر نیازدارید استفاده کنید. پرتره/ چهره در این گزینه دوربین نه تنها از دریچه باز دیافراگم استفاده می‌کند برای با پایین آوردن حساسین دوربین به نور کمک می‌کند تا پشت زمینه‌ای محو در پشت سر سوژه ایجاد کند. با این کار چهره سوژه در تصویر از زمینه جدا شده و تصویر وی بهتر و واضح‌تر به نظر می‌رسد. کنترل دستی / M در این گزینه شما مسئول کنترل و تنظیم تمام عوامل دوربین هستید. در واقع شما زمانی که دریچه دیافراگم را تنظیم می‌کنید باید بدانید به چه سرعت شاتری نیاز خواهید داشت و همه اینها را همراه با حساسیت دوربین به نور برای یک عکس مناسب تنظیم کنید. در عین حال شما می‌توانید از نور‌سنج دوربین نیز برای نورخوانی و تعیین اندازه سرعت و دیافراگم بهره ببرید. تقدم دریچه دیافراگم/Av در این گزینه شما می‌توانید دریچه دیافراگم را انتخاب کرده و تعیین سرعت شاتر را به دوربین واگزار کنید. برنامه/ P این گزینه در تعداد کمتری از دوربین‌ها وجود دارد. در این گزینه شما اختیار بیشتری نسبت به گزینه تنظیم دستی خواهید داشت اما به طور کلی تنظیم دریچه دیافراگم و سرعت شاتر به عنوان دو عنصر مهم در ثبت یک عکس را خود دوربین بر عهده خواهد داشت. آشنایی با انواع منظره‌یاب‌هاي دوربین دوربين- همشهری‌آنلاین: اين مدخل شما را با انواع منظره‌یاب‌هاي دوربین آشنا مي‌سازد: دوربین‌ها از لحاظ منظره‌یاب به دو دسته تقسیم بندی می‌شوند، منظره‌یاب از راه دوربین و منظره‌یاب از راه لنز  منظره‌یاب از راه دوربین در این دوربین‌ها منظره‌یاب به شکل یک دریچه در بدنه دوربین تعبیه شده است و دقت زیادی ندارند. در واقع به عکاس حدود تقریبی آنچه بر روی فیلم یا صفحه دیجیتال ثبت خواهد شد را نشان می‌دهند زیرا این منظره‌یاب‌‌ها اکثرا بالاتر یا پایین‌تر از لنز قرار گرفته‌اند. در واقع زاویه لنز با آنچه عکاس می‌بیند در حد بسیار کمی متفاوت است. در بعضی شرایط مثلا باعث می‌شود فضای بالای سر سوژه در تصویر ثبت نشود چرا که عکاس آن را در منظره‌یاب دیده است اما در راستا و زاویه لنز وجود ندارد. برای عکاسی با این دوربین‌ها لازم است به چند نکته توجه کنید: کادر دوربین را امتحان کنید با تمرین و عکسبرداری‌های آزمایشی میزان خارج بودن منظره‌یاب از کارد لنز راتشخیص دهید. همین آزمایش را در زمان استفاده از شرایط تله لنز نیز انجام دهید تا با شرایط منظره‌یاب و خروجی تصویر کاملا آشنا شوید. فضای خالی برای رفع مشکلات احتمالی از این خطا هنگام عکسبرداری در اطراف سوژه فضای خالی بیشتری بگذارید. به خاطر داشته باشید شما همیشه فرصت برش بهتر عکس را خواهید داشت اما اگر قسمتی از سوژه از کارد واقعی خارج باشد امکان اصلاح آن را ندارید. در واقع با استفاده از نرم‌افزار‌های کامپیوتری مثل فتوشاپ همیشه امکان ویرایش تصویر بعد از عکسبرداری هست و اگر فضای خالی در اطراف سوژه بیش از حد بود می‌توان آن را برش بیشتری داد.  منظره‌یاب از راه لنز (TTL) در این دوربین‌ها منظره‌یاب از طریق لنز و به وسیله ویدئو و یا آیینه چشم‌انداز را به عکاس نشان می‌دهد. این بهترین روش به کارگیری منظره‌یاب است که در دوربین‌های حرفه‌ای کار گذاشته می‌شود. اما در نظر داشته باشید صفحه نمایش (LCD) دوربین‌های دیجیتال خانگی نیز کارایی همین منظره‌یاب‌های TTL را دارند و در بسیاری از موارد پیش از عکسبرداری همان تصویری را نمایش می‌دهند که به تصویر خواهند کشید.  منظره‌یاب از راه لنز (سمت راست)، منظره‌یاب از راه دوربین (سمت چپ)  انواع زوم زوم دیجیتال و زوم اُپتیکال اگر دوربین دیجیتال غیر حرفه‌ای شما دارای هر دو زوم بود حتما از گزینه زوم اُپتیکال استفاده کنید. تفاوت این دو زوم بدین شرح است: دیجیتال زوم یک بزرگنمایی واقعی نیست و تنها برش‌ای دیجیتالی یک تصویر است. در واقعی هنگام زوم دیجیتال شما بخش‌هایی از یک عکس را برش داده و مابقی را بزرگتر به نمایش در می‌آورید. بدین وسیله تعداد زیادی از پیکسل‌های یک عکس را حذف کرده و در نتیجه رزولوشین یا کیفیت تصویری عکس را پایین می‌آورید. اُپتیکال زوم یک بزرگنمایی واقعی است چرا که سوژه توسط لنز بزرگنمایی می‌شود. با این روش از کیفیت و پیکسل‌های تصویر کاسته نمی‌شود. در نتیجه همیشه به عکاسان دوربین‌های دیجیتال خانگی توصیه می‌شود که هنگام خرید دوربین تفاوت این دو زوم را مد نظر داشته باشند و هنگام عکاسی نیز استفاده از زوم اُپتیکال را در اولیت قرار دهند. سه برابر بزرگنمایی با زوم دیجیتال (تصویر بالا) و سه برابر بزرگنمایی با زوم اُپتیکال (تصویر پایین)

عکاسی ماکرو به نوعی عکاسی گفته می شد که در آن تصویر اشیا بزرگتر از اندازه واقعی شان، با نسبتی بزرگتر از ۱:۱ گرفته می‌شود. عکاسی ماکرو

در عکاسی ماکروی واقعی باید فاصله بین لنز تا صفحه تصویر از فاصله لنز تا سوژه بیشتر باشد. در دوربین های فیلمی عکاسی ماکرو نیاز به مبدل های ماکرو یا حلقه های لنز ماکرو دارد.
لنز های ویژه ماکرو معمولا گرانتر از سایر لنزها هستند و مخصوصا برای نزدیک شدن زیاد به سوژه و جلوگیری از تغییر شکل تصویر طراحی شده اند. بعضی از لنزهای تله فتو نیز دارای قابلیت ماکرو می باشند که با ترکیب اپتیکی ویژه ای که دارند می توانند در شرایط بسیار نزدیک به سوژه نیز روی آن فوکوس نمایند.
یکی از مزایای دوربین های دیجیتال این است که بیشتر آنها قادر به عکاسی ماکرو با کیفیت خوب می باشند. در بعضی از انواع این دوربین ها تا حد بسیار زیادی می توانند به سوژه نزدیک شوند، ولی در بعضی دوربین های دیگر از زوم برای پر کردن کادر و بزرگ کردن سوژه استفاه می شود. بطور کلی در عکاسی ماکرو، سرعت شاتر بسیار پایین است و استفاده از یک پایه محکم برای عکاسی ایده بسیار خوبی است. بعلاوه عکس گرفتن با استفاه از تایمر دوربین از لرزیدن دوربین و خراب شدن عکس جلوگیری می شود.
نماهای بسیار نزدیک معمولا بسیار جالب و نیز مفید می باشد. در عکاسی ماکرو جزئیاتی از شیئ دیده می شود که با چشم معمولی نمی توان دید.
یک تمبر ژاپنی با دید کاربردی تر عکاسی ماکرو برای ثبت تصویر اشیاء ارزشمندی نظیر سکه‌ها، جواهرات یا تمبرها بکار می‌رود. دیگر استفاده عکاسی ماکرو در صنعت است که برای بازرسی و کنترل کیفیت از آن استفاده می‌شود، همچنین صنعت بیمه برای ثبت تصویر اجزاء ارزشمند دستگاهها از این تکنیک استفاه می کنند. بطور کلی نمای درشت و نزدیک اشیاء می‌تواند کاربردهای بسیار متنوعی داشته باشد. همانطور که قبلا ذکر شد تصویر نمای نزدیک یک شیء معادل نگاه کردن به آن شیء با ذره بین است. جزئیاتی که بطور معمول قابل دیدن نیستند ناگهان بیرون می زنند و زیبایی‌ها یا زشتیهای نهفته جسم به چشم می‌آیند. برای مثال گلها برای این عکاسی سوژه بسیار جالبی می‌باشند. دو چالش مهم در عکاسی ماکرو عبارتند از: باریکی عمق میدان بخاطر نزدیکی زیاد لنز به سوژه و دیگر سختی نورپردازی جسم بگونه‌ای که روی آن سایه نیفتد. در ادامه بحث به این دو موضوع می‌پردازیم

_______________________________________________________________________

برداشت ها، کشمکشها و فعالیت های ذهنی ما در رسیدن به تصویری واحد مرتباً در تغییر است و آنچه در هنر عکاسی ذهنیت هنرمند را به عینیت متجلی می سازد حاصل تفکر و اندیشة اوست .

__________________________________________________________

جایگاه عکاسی به مثابه ی یک رسانه

اشاره ؛ تذکر ؛ توجه ؛ سوال :   كدام سوژه‌ها براي عكاسي ديجيتال مناسب‌ترند؟ آيا مي‌توان از هر سوژه‌اي به صورت رنگي عكس گرفت و بعداً آن را سياه و سفيد كرد يا از ابتدا بايد به صورت سياه و سفيد عكاسي شوند؟ آيا عكاسي سياه و سفيد حتماً بايد با نورپردازي خاص همراه باشد؟ اين‌ها سؤالاتي هستند كه در ذهن هر عكاس تازه‌كاري نقش مي‌بندند. آشنایی با عکاسی سیاه و سفید : عکس سیاه و سفيد در ابتدای ظهور عکاسی، تنها انتخاب عکاسان بود.  بعدها حتی با تولید فیلم‌‌های رنگی نیز عکاسان ترجیح می‌دادند با فیلم‌های سیاه و سفید به کار خود ادامه دهند چرا که این فیلم‌ها به نسبت ارزان‌تر و البته با کیفیت‌تر بودند. با بالا رفتن کیفیت فیلم‌های رنگی تولید فیلم‌های سیاه و سفید با شکست رو به رو شد؛ اما امروزه عکس‌های سیاه و سفید به حیاتی دوباره دست یافته‌اند چرا که عکاسان به قدرت بی‌بدیل و نامنتهای عکس‌های سیاه و سفید پی برده‌اند.  شاید این سوال در ذهن ایجاد شود که با وجود طراوت رنگ در دوربین‌های دیجیتال چرا همچنان عکاسی سیاه و سفید (Black and White Photography) طرفداران خود را دارد؟  در واقع گاهی عکاس مایل است با استفاده از سایه‌های قوی و طیف‌های خشن یک سوژه را برجسته کند. در عین حال این عکاسی توانایی خاصی در ایجاد فضاهای رمانتیک و رمزآلودی را دارد که از عهده عکاسی رنگی خارج است. سوژه‌های یکسان در دو عکاسی رنگی و سیاه و سفید به شکل‌هاي مختلفی بروز می‌کنند. نور و سایه نقش کلیدی را در عکاسی سیاه و سفید بر عهده دارند و چنانچه عکاس نتواند نور مناسبی را در تصویر به ثبت برساند از ارزش کارش به شدت کاسته می‌شود. دوران عکاسی سیاه و سفید با اختراع دوربین‌های دیجیتال به نظر رو به اتمام می‌رسید اما امروزه اکثر این دوربین‌ها گزینه‌ای دارند که ثبت تصویرهای سیاه و سفید را برای ما امکان‌پذیر کرده است. البته کیفیت تصویر سیاه و سفید با بالا رفتن کیفیت دوربین ارتقا پیدا می‌کند. نرم افزارهایی نیز هستند که به ما اجازه می‌دهند تا عکس‌های رنگي خود را به سیاه و سفید تبدیل و چاپ کنیم به نظر می‌رسد عکاسی سیاه و سفید به علت انتقال یک حس نوستالوژیک همیشه مورد تحسین و علاقه مردم خواهد بود.  عكاسي سياه و سفيد، دنياي اطراف شما را كاملاً تغيير مي‌دهد. در اين‌جا همه چيز به نور بستگي دارد. نور بيشتر، سفيد‌تر و نور كم‌تر سياه‌تر است. اگر مي‌خواهيد روي يك سوژه تمركز زيادي كنيد، حتماً سياه و سفيد عكس بگيريد. در اين تركيب جزئياتي را پيدا خواهيد كرد كه رنگ‌ها آن‌ها را از شما مي‌گيرند. عكاسي سياه و سفيد هنگام كار روي عكس‌هاي انتزاعي بيشترين نفوذ را دارد. اين نوع عكسبرداري، به دليل از بين بردن رنگ‌ها، خود به خود به حالت انتزاعي و روياگونه فرو مي‌رود. در صورتي كه مانند بنده تازه‌كار هستيد، براي شروع به كار اين راهنمايي‌ها را به كار گيريد: Ÿ سعي كنيد با مواد خام كار كنيد. سنگ‌ها، مواد طبيعي، فلزات، طبيعت بكر، و سازه‌هاي بشري قديمي و كهنه كه حس گذشت زمان را منتقل مي‌كنند، در اين روش عكاسي خيلي خوب جواب مي‌دهند. Ÿ‌‌‌‌به نور محيط خوب دقت كنيد. در اينجا كمبود نور نه به معني رنگ بيشتر، بلكه به معني سياه‌تر است. Ÿ‌‌‌دقت كنيد كه چطور تضاد سايه‌ها موجب ساخت شكل هاي گوناگون مي‌شود. خطوطي كه از شما دور يا به شما نزديك مي‌شوند، مي‌توانند حس امتداد را در بيننده بيدار كنند. Ÿ‌‌‌سعي كنيد جاهايي را كه نور و سايه با هم در تضاد، تعامل يا آميخته هستند، پيدا كنيد. در اين كادر‌ها به دليل بالا بودن ميزان كنتراست تصوير، ‌عكس هاي سياه و سفيد زيبايي حاصل مي‌شود. اما آيا مي‌توان تمام اين اهداف را با تبديل عكس‌هاي رنگي به سياه و سفيد به دست آورد؟ اين روز‌ها اغلب شركت‌هاي دوربين‌سازي در تلاشند تا قابليت‌هاي داخل دوربين را به نحوي گسترش دهند كه جاي كامپيوتر‌هاي داخل خانه را نيز بگيرند. آن‌ها تصميم دارند كاري كنند كه شما ديگر تمام اعمال ويرايشي را در داخل خود دوربين انجام دهيد و از جمله اين اعمال، تبديل عكس‌هاي رنگي به عكس‌هاي سياه و سفيد است. اما سؤال اين است كه آيا بايد از همان ابتدا عكس سياه و سفيد بگيريد يا بعداً عكس‌ها را تبديل كنيد؟   نظر شخصي من اين است كه بهتر است با عكاسي رنگي شروع كنيد و سپس آن را توسط ابزارهاي ويرايشگر به سياه و سفيد تبديل كنيد. اگرچه ممكن است با اين‌كار ديرتر با مفاهيم فرم‌بندي و كنتراست آشنا شويد، اما حداقل رنگ‌هاي تصوير را در اختيار داريد و نيز مي‌توانيد فرق بين كنتراست سايه‌ها و تعامل آن‌ها با لايه‌هاي خاكستري را زود‌تر درك كنيد. حرفه‌اي‌ها اين روش را قبول ندارند. آن‌ها معتقدند كه عكاسي ديجيتال به طريق رنگي و سپس تبديل آن‌ها، نه‌تنها موجب عدم درك صحيح فرم‌بندي و كنتراست نور مي‌شود، بلكه موجب تلف شدن زياد وقت مي‌شود. در حقيقت اين مطلب يك نكته منفي براي ويرايش پس از عكاسي به حساب مي‌آيد. خصوصاً  اگر به تكنيك‌هاي كار با برنامه هاي ويرايش عكس آشنا نباشيد، نه تنها موجب تلف شدن زياد وقت مي‌شود، بلكه احتمالاً نتيجه دلخواه را نيز به دست نخواهيد آورد. بنابراين از همان ابتدا بايد از قابليت عكاسي سياه و سفيد داخل خود دوربين استفاده كنيد. اما برخي از برنامه‌هاي ساده‌اي كه همراه دوربين‌ها ارائه مي‌شوند، داراي كليد‌هاي ميانبر يا فرامين بسيار سريعي براي تبديل عكس به حالت سياه و سفيد هستند (اين كليد‌ها در فتوشاپ تركيبي از Ctrl+Shift+U است). بنابراين اگر در سي‌دي برنامه‌هاي دوربينتان يك برنامه ويرايشگر خيلي معمولي مي‌بينيد، شايد بد نباشد يك‌بار آن را امتحان كنيد. تا زماني كه حرفه‌اي نشده‌ايد، ويرايش بعد از عكاسي بهترين گزينه ‌شما است. هرچه باشد شما براي يادگيري وقت كافي داريد!  در عکاسی پرتره , عکاسی سیاه و سفید پرتره دنیای تازه ای از عکاسی را برای عکسهای دیجیتال شما به ارمغان می آورد. در نظر داشته باشید که تعدادی از عکسهای پرتره خودتان را با استفاده از مد سیاه و سفید دوربین ، بصورت سیاه و سفید بگیرید. عکسهای سیاه و سفید می توانند صلابت، درام و احساس بیشتری را در عکسهای شما وارد نمایند. همچنین می توانند باعث شوند که سوژه شما شیک تر و برازنده‌تر به نظر برسند، بخصوص اگر لباس های زیبایی نیز پوشیده باشند.  در عکاسی طبیعت , هیچ قانون صریح و محکمی برای انتخاب میان عکاسی سیاه و سفید و یا رنگی وجود ندارد. راه حل اینست که منظره را بصورت سیاه و سفید در ذهنتان تصور کنید، پیش از آنکه تصمیم نهایی را بگیرید (تصمیم نهایی به این معنی نیست که شما نمی توانید از یک منظره هم عکس سیاه و سفید و هم رنگی بگیرید، منظورم از تصمصم نهایی انتخاب آن چیزی است که چاپ می کنید) . در واقع باید اینگونه فضا را برای خود تحلیل کنیم که  آنچه که توجه ما را به خودش جلب میکند ، الگو، شکل، منحنی و ... است , و نه رنگها. نمیدانم عکس انتزاعی قهوه جوش بنده را در سفر عکاسی شاهکوه دیده اید یا نه ؟ میتوان از آن به عنوان نمونه ای دست به نقد اشاره کرد . تمرینی بود برای آنچه که در اینجا اشاره شد . یعنی زمان فشردن دکمه شاتر , تصویری را که قرار بود شما در حال حاضر به این صورت ببنید , در ذهنم تداعی شده بود و همین امر کار مرا بسیار سهل و آسان کرد .خصوصا در کادر بندی و ترکیب بندی عکس . ولی آنچه مسلم است این است که  ما منظره را بصورت رنگی میبینیم . کلید دیدن منظره بصورت سیاه و سفید، تشخیص تونالیته و غلظت رنگهاست. رنگهایی که تونالیته یکسان دارند، در نهایت یکسان دیده می شوند. از این روش می توان برای حذف رنگهایی که توجه را منحرف کرده و جایگزینی آن با رنگهای خنثی استفاده کرد.به نظر بنده از این نکته میتوان به عنوان یک شاه کلید در عکاسی سیاه و سفید و خصوصا در طبیعت بهره وافر برد. نکته مهم : عکسهای سیاه و سفید بار دراماتیک بیشتری دارند . در مورد این نکته هم میشود کمی بحث و تبادل نظر کرد و علتش را جستجو کرد . امیدوارم در این سفر یا سفرهای بعدی یا جلسات نقد , مجالی برای این بحث بیابیم . و نکته آخر ,یک یاد آوری برای خودم طبق معمول : تمامی موارد فوق را به خاطر خواهم سپرد . اما اینها نمیتوانند به اندازه ای بر ذهن بنده تاثیر بگذارند که مرا از کادر بندی و ترکیب بندی صحیح و یا پیدا کردن سوژه مناسب و یا ... جدا کنند . با وجودی که تمام تمرکزم بر روی کارم است , اما مطالب فوق را هم در ذهنم مرور خواهم کرد و در لحظه مناسب به کار خواهم بست . بخش دوم : مباحث فنی و اجرایی در عکاسی سیاه و سفید : در این بخش گامی به سمت جلو نهاده و کمی فنی تر به مبحث عکاسی سیاه و سفید نگاه میکنیم .بنده کل مبحث را در شش نکته مهم کاربردی و اجرایی خلاصه نموده و به عرض دوستان میرسانم : 1-عکاسی با فرمت خام RAW نا گفته پیداست که بسیاری از شما امکان عکاسی با فرمت RAW را ندارید . زیرا دوربینتان چنین قابلیتی ندارد . و یا با وجودی فراهم بودن چنین امکانی به دلیل عدم آشنایی یا دلایل دیگر , علاقه به استفاده از آن ندارید . اگر هدف رسیدن به بهترین کیفیت عکس سیاه و سفید باشد , بدون شک باید با این فرمت عکاسی شود . البته با فرمت 8 بیتی و فشرده JPEG هم میتوان عکاسی سیاه و سفید کرد . اما با توجه به امکانات بسیار بیشتر فرمت RAW در مرحله آماده سازی پس از برداشت یا همان تاریکخانه دیجیتال , عکاسی با این فرمت ارجح تر است . 2- عکسبرداری رنگی: چنانچه دوربینتان فاقد قابلیت عکاسی با فرمت RAW باشد , یا به هر دلیلی مایل به عکاسی با این فرمت نیستید , به صورت رنگی عکاسی کنید و سپس بر روی کامپیوتر آنرا به سیاه و سفید تبدیل کنید . حالا میتوانم دلیل قانع کننده ای بر پیشنهادم در بخش اول این مبحث ارائه دهم . آنجا که گفتم بر خلاف نظر خیلی از حرفه ای ها معتقدم بهتر است اول عکاسی رنگی انجام دهید و بعد آنرا به سیاه و سفید تبدیل کنید . دلیل علمی این پیشنهاد این است که هرچند دوربینهای دیجیتال عکاسی به طور مستقیم به صورت سیاه و سفید عکاسی میکنند و ممکن است نتایج معقولی هم بدست بیاورند , اما در عکس رنگی , رنگهای ثبت شده , امکان و کنترل بیشتری برای دستیابی به نتیجه نهایی دلخواه ( سیاه و سفید ) را فراهم میاورند . شایان ذکر است که در عکاسی با فرمت RAW و تنظیم هم زمان دوربین در حالت سیاه و سفید , آنچه بر روی مانیتور دوربین نمایش داده میشود , سیاه و سفید است . آما آنچه در واقع ذخیره میشود , مجموعه داده های ثبت شده توسط سنسور , شامل تمام رنگها خواهد بود که مطلوبترین حالت برای عکاس است . در صورت عکاسی با فرمت JPEG در حالت سیاه و سفید دوربین , نمایش و ثبت هر دو سیاه و سفید بوده و اطلاعات رنگ پس از برداشت , قابل بازیافت نیست . 3- توجه به کنتراست: یکی از عناصری که میتواند جلوه خاصی به تصاویر سیاه و سفید ببخشد , کنتراست است . در نبود رنگ جهت تفکیک عناصر تصویر از یکدیگر , اختلاف شدت نور بازتابیده از این عناصر ( کنتراست ) نقش مهم تری ایفا میکند .این بدان معنا نیست که عکاس همواره باید به دنبال عکسهای رنگی با بهترین کنتراست جهت تبدیل به سیاه و سفید باشد ؛ اما در زمان ثبت و کادر بندی , بایستی کنتراست و اهمیت آنرا در تبدیل دقیقا مد نظر داشت . ( اینجاست که نقش سوژه اهمیت میابد ) 4- حساسیت یا ایزو : پیشنهاد اکید بنده این است که با حداقل حساسیت عکاسی کنید . حتی در عکاسی رنگی نیز عکاسی با ایزوی پایین امری پسندیده است . اما در اینجا ( عکاسی سیاه و سفید ) از اهمیت بالایی برخوردار است . چرا که نویز حاصله از ایزو , مشهود تر است و این آسیبی جدی برای عکس است . حتی توصیه میکنم که در مواردی نیز که قصد شمای عکاس رساندن مفهوم خاصی در عکس با افزایش نویز در ثبتتان باشد , از افزایش ایزوی دوربین به جهت رسیدن به این هدف و خواسته خود خودداری کنید و افزایش یا ایجاد نویز یا گرین عکستان را از راه نرم افزاری و افزودن آن در مرحله پس از برداشت انجام دهید . از سوی دیگر این نکته را هم مد نظر داشته باشید که نویز گیری کار آسانی نیست . 4- زمان مناسب برای ثبت و جهت تابش نور: بسیاری از عکاسان دیجیتال که عکاسی سیاه و سفید انجام میدهند , شرایط نوری کنتراست پایین را ترجیح میدهند . از این رو روزهای کمتر روشن , خاکستری و ابری که عکاسان رنگی , خانه نشین هستند , میتواند بهترین روزها برای عکاسی سیاه و سفید باشد . نور در عکاسی سیاه و سفید با توجه به رابطه تنگاتنگ آن با کنتراست میتواند بسیار مهم باشد . نکات مهم : تابش مستقیم نور اغلب کنتراست را تشدید میکند . تابش نور از پهلو بافت سوژه را آشکار میکند . صرف نظر از جهت تابش , تشکیل سایه , امری اجتناب ناپذیر است .شیوه های مختلف نورپردازی میتواند در جلوه بخشیدن به عکسهای سیاه و سفید بسیار موثر باشد . و در عین حال کاربرد نابجای آن میتواند نقشی بسیار مخرب داشته باشد. بنابراین در بازی با نور ( حتی نور طبیعی محیط ) جانب احتیاط را رها نکنید .در همین رابطه است که مدام بر روی این قضیه اسرار دارم که عکاسی در میانه روز , به جهت اینکه زاویه تابش نور از بالا و به صورت کاملا عمودی است , نتایج جالب توجهی به بار نخواهد آورد و با شاتر زدن در این تایم , نه تنها نتایج خوبی حاصل نمیشود , بلکه با دست خود , عمر مفید دوربین خود را کاهش میدهیم . 5- ترکیب بندی صحنه و توجه به ریخت ها و نگاره ها : بیشتر قواعد مربوط به ترکیب بندی صحنه در عکاسی رنگی , در مورد عکاسی سیاه و سفید هم صدق میکند . اما تفاوت آشکار آن است که عکاس سیاه و سفید , از رنگ به عنوان عاملی برای نوازش چشم و محرکی برای گردش دیدگان بیننده , نمیتواند بهره ببرد .به عبارت دیگر در عکاسی سیاه و سفید جور دیگر باید دید ؛ نگاه به اشکال , مایه ها و بافتهای موجود میتواند در قاب تصویر ما بسیار تاثیرگذار باشد و نکته بسیار مهم اینکه سایه ها و روشن ها که خمیرمایه اصلی تصویر هستند , باید به طور ویژه ای مورد توجه و نظر عکاس باشند .نگاره ها و ریخت ها که میتوانند در دنیای رنگی نادیده بمانند ( به واسطه جذابیت ذاتی رنگ ) , در دنیای سیاه و سفید جان گرفته و به چشم می آیند. برداشتهای سیاه و سفید از ریختها و نگاره ها , گاهی اوقات رنگ انتزاع و آبستره به خود میگیرد . ( آشنایی با انتزاع و آبستره , در مباحث بعدی ) 6- ثبت بافتها : در چهارمین نکته ای که در این بخش به آن اشاره نمودم ( 4- جهت تابش نور؛بخش نکات مهم ) , به نور تابیده از پهلو و تاثیر آن در نمایان ساختن بافت سوژه اشاره نمودم .آشکار ساختن بافت سوژه میتواند بعد دیگری به تصویر بیافزاید. این مهم تنها با تابیدن نور از پهلو و ایجاد سایه میسر میشود. نمونه کارهایی که در مجموعه سیاه و سفید میراث قرار دادم , بیانگر همین قضیه است .   در پایان از دوست عزیزم جناب نصیر که بنده را در جمع بندی این مبحث یاری نمودند صمیمانه تشکر و قدردانی مینمایم.. مقاله فوق که حاصل تجارب و اطلاعات قبلی و حدود 10 روز مطالعه و تحقیق مستمر میباشد , حجت را برای عکاسی سیاه و سفید تکمیل میکند . امیدوارم مفید فایده واقع شود.  موفق باشید .

عکس سیاه و سفيد در ابتدای ظهور عکاسی، تنها انتخاب عکاسان بود. بعدها حتی با تولید فیلم‌‌های رنگی نیز عکاسان ترجیح می‌دادند با فیلم‌های سیاه و سفید به کار خود ادامه دهند چرا که این فیلم‌ها به نسبت ارزان‌تر و البته با کیفیت‌تر بودند. با بالا رفتن کیفیت فیلم‌های رنگی تولید فیلم‌های سیاه و سفید با شکست رو به رو شد؛ اما امروزه عکس‌های سیاه و سفید به حیاتی دوباره دست یافته‌اند چرا که عکاسان به قدرت بی‌بدیل و نامنتهای عکس‌های سیاه و سفید پی برده‌اند. شاید این سوال در ذهن ایجاد شود که با وجود طراوت رنگ در دوربین‌های دیجیتال چرا همچنان عکاسی سیاه و سفید (Black and White Photography) طرفداران خود را دارد. عکس از: کل تامپسان عکس از: ماریزیو پلیزی عكس از: محمد تهراني در واقع گاهی عکاس مایل است از سایه‌های قوی و طیف‌های خشن یک سوژه را برجسته کند. در عین حال این عکاسی توانایی خاصی در ایجاد فضاهای رمانتیک و رمزآلودی را دارد که از عهده عکاسی رنگی خارج است. سوژه‌های یکسان در دو عکاسی رنگی و سیاه و سفید به شکل‌هاي مختلفی بروز می‌کنند. نور و سایه نقش کلیدی را در عکاسی سیاه و سفید بر عهده دارند و چنانچه عکاس نتواند نور مناسبی را در تصویر به ثبت برساند از ارزش کارش به شدت کاسته می‌شود. دوران عکاسی سیاه و سفید با اختراع دوربین‌های دیجیتال به نظر رو به اتمام می‌رسید اما امروزه اکثر این دوربین‌ها گزینه‌ای دارند که ثبت تصویرهای سیاه و سفید را برای ما امکان‌پذیر کرده است. البته کیفیت تصویر سیاه و سفید با بالا رفتن کیفیت دوربین ارتقا پیدا می‌کند. نرم افزارهایی نیز هستند که به ما اجازه می‌دهند تا عکس‌های رنگي خود را به سیاه و سفید تبدیل و چاپ کنیم. به نظر می‌رسد عکاسی سیاه و سفید به علت انتقال یک حس نوستالوژیک همیشه مورد تحسین و علاقه مردم خواهد بود

دلایل متعددی برای به کارگیری یک دوربین عکاسی دیجیتالی وجود دارد . اولین و مهم ترین آنها ، مشاهده سریع کیفیت عکس های گرفته شده ، آگاهی از چگونگی کار و بررسی ضرورت تنظیم دستگاه ، تغییر شیوه و یا عکسبرداری مجدد است .

اگر از کودکان عکس می گیرید ، نشان دادن عکس ها به آنها در LCD دوربین ، حکم یک برگ برنده را دارد که می تواند آنها را به عنوان مدل ، مشتاقانه در مقابل دوربین شما گرد آورد . اگر به پست الکترونیکی دسترسی داشته باشید ، قادر خواهید بود تصاویر خود را در حالی که هنوز در سفر هستید ، برای فامیل و دوستان خود ارسال کنید . بسیاری از دوربین های دیجیتالی امکان فیلمبرداری کوتاه مدت و ضبط جملات بر روی عکس را که بهترین روش برای به خاطر سپردن لحظات و رویدادهای با اهمیت است ، فراهم می سازند .

عبور فیلم های عکاسی از زیر دستگاه های اشعه X در ترمینالهای مسافری معمولا برای عکاسان نگران کننده است ، زیرا ممکن است باعث آسیب دیدن فیلم شود . اما دوربین های دیجیتالی این نگرانی را برطرف می کنند .
با این حال یکی از نکات منفی این دوربین ها که کمتر به آن اشاره می شود ، جاگیر بودن وسایل جانبی آنها از قبیل کارت های حافظه ، خواننده کارت ها ، کابل ها و باتری هاست .
البته با انتخاب دقیق وسایل و برنامه ریزی صحیح درباره وسایل مورد نیاز عکاسی در سفر ، می توان آنها را تا حد لزوم کاهش داد . هنگام سوار شدن به هواپیما ، قطار ، اتوبوش و یا هر وسیله دیگر ، حتما دوربین و وسایل جانبی آن را همراه خود ببرید ؛ به این ترتیب هم از آسیب دیدن یا گم شدن آنها در قسمت بار جلوگیری کرده اید و هم اگر صحنه یا اتفاق جالبی رخ دهد ، آماده ثبت آن خواهید بود .
یک روش مناسب برای برنامه ریزی ، مشخص کردن نوع عکس ها ، ذخیره سازی و بررسی وسایل مورد نیاز است . برای عکاسی ، علاوه بر دوربین ، باتری و شارژ، داشتن چند کارت حافظه ، نگرانی از بابت کمبود فضا برای ذخیره عکس ها را از بین می برد .
اگر یک وسیله ذخیره سازی قابل حمل و یا یک کامپیوتر کیفی به همراه دارید ، می توانید عکس های گرفته شده در طول روز را روی آن ذخیره کنید و یا حتی پس از هر بار عکس انداختن این کار را انجام دهید .
در غیر این صورت ، باید از کارت های حافظه خود به نحو احسن استفاده کنید و تمامی تصاویر عکاسی شده در طول سفر را در آنها ذخیره کنید ، چون ممکن است یافتن کارت های اضافه در نقاط دور افتاده مشکل و قیمت آنها گران باشد .
بررسی سریع تصاویر در LCD دوربین می تواند در تشخیص عکس های زائد و جدا کردن آنها کمک کند . البته LCD نمی تواند به تنهایی عاملی تعیین کننده برای نگهداشتن یک تصویر در کارت حافظه دستگاه باشد .
مزیت دیگر به همراه داشتن یک وسیله ذخیره سازی قابل حمل و یا کامپیوتر کیفی در سفر ، امکان اتصال آن به دستگاه تلویزیون و نمایش عکس ها است . چه برای دیدن اقوام سفر کرده باشید و چه یک پروژه عکاسی داشته باشید ، یکی از مراسم رایج در آخرین شب اقامت ، نمایش عکس های گرفته شده در طول سفر است .
هر عکاس در طول سفر باید به خاطر داشته باشد که همراهان و میزبانان از دیدن تصاویری که خود در آن حضور دارند ، خوشحال خواهند شد . حتی اگر دلیل واقعی سفر شما ، عکاسی از طبیعت و شهر و خیابان بوده باشد ، حتما تعدادی عکس از همراهان خود بگیرید . این کار سفر را برای همه پر نشاط خواهد ساخت .
اگر تصمیم گرفتید کامپیوتر کیفی خود را به همراه ببرید ، دقت کنید هارد دیسک فضای کافی برای ذخیره تمام عکس ها را داشته باشد . در ضمن از متناسب بودن آداپتور آن با کارت خوان حافظه اطمینان حاصل کنید . اگر قصد دارید یک کامپیوتر کیفی جدید خریداری کنید ، بهتر است نوعی را انتخاب کنید که دارای یک شیار کارت توکار متناسب با مدل دوربین عکاسی شما باشد.
کامپیوتر کیفی ، نه تنها وسیله ای ایده آل برای ذخیره و بررسی عکس ها است ، بلکه برای نمایش آنها به دوستان و فامیل نیز مفید است . در صورت نیاز به کامپیوتر کیفی جدید ، مدل های کوچکتر و سبک تر را که دارای باتری اضافی هستند ، انتخاب کنید ؛ به خصوص اگر قصد انجام سفرهای هوایی را دارید . کامژپیوترهای کیفی چند رسانه ای با صفحه نمایش ۱۷ اینچی ، حجیم و جاگیر هستند و معمولا باتری آنها تنها یک تا دو ساعت کار می کند .
این در حالی است که کامپیوترهای کیفی با صفحات نمایش ۱۴ یا ۱۵ اینچی ، قابلیت های چند رسانه ای بالاتری داشت و عمر باتری شان نیز طولانی تر است .
صفحات نمایش مستطیلی شکل در کامپیوترهای کیفی ، برای استفاده در هواپیماها مناسب تر از صفحات نمایش مربع شکل هستند ، چرا که جای کمتری می گیرند . دسترسی به یک آداپتور برق در هواپیما بسیار مفید است اما تعداد کمی از هواپیماها دارای چنین پورتی هستند . بهره گیری از کامپیوترهای کیفی حاوی درایو ضبط کننده CD یا DVD و همچنین وجود چند دیسک خام در طول سفر ، امکان تهیه نسخه های پشتیبان از عکس های گرفته شده را فراهم می سازد. این نسخه ها ، در صورت خرابی و یا سرقت کامپیوتر ، حکم کیمیا را پیدا خواهند کرد .
به همراه بردن یک کامپیوتر کیفی در سفر ، حمل وسایل جانبی آن از جمله باتری اضافه و شارژر و نیز تحمل وزن آنها را الزامی می کند . اگر از زمره افرادی هستید که می توانند دشواری کار ویرایش اولیه عکس های خود را در سفر تحمل کنند ، بهتر است دوربین عکاسی دیجیتالی P-۲۰۰۰ شرکت Epson را خریداری کنید .
این دوربین با صفحه نمایش VGA ، هارد دیسک ۴۰ گیگابایتی و توانایی ذخیره سازی و نمایش تصاویر ، در بین انواع مشابه خود بدون رقیب است . P-۲۰۰۰ دارای فضای دیسک کافی برای تمامی عکاسان ، به استثنای افراد بسیار پرکار است و اجازه می دهد عکس ها را روی صفحه LCD با روشنی و وضوح خارق العاده ، مشاهده و بررسی کنید .
یک کارت خوان چند قالبی در این دوربین تعبیه شده که نه تنها تصاویر را مستقیما به کامپیوتر انتقال می دهد ، بلکه می تواند مانند یک هارد دیسک عمل کرده و اطلاعات را در خود ذخیره کند . هنگامی که به ملاقات دوستان و فامیل می روید ، می توانید تصاویر دلخواه خود را در دوربین بارگذاری کرده و آنها را چه توسط دوربین و چه از طریق تلویزیون یا کامپیوتر ، نمایش دهید .
مدل P-۲۰۰۰ حتی از قابلیت نمایش عکس های تهیه شده توسط دوربین های دیگر نیز برخوردار است. این دوربین اگر چه یک iPod نیست ، اما می توانید توسط آن به موسیقی گوش کرده و یا تصاویر ویدئویی را مشاهده کنید .
تنها نقطه ضعف مدل P-۲۰۰۰ ، محدودیت انتقال اسلاید از کامپیوتر به این دوربین است . اگر به نمایش تصاویر برای دوستان و فامیل بسیار اهمیت می دهید ، به فکر تهیه وسیله ای مبتنی بر Windows Portable Media Center مانند YH-۹۹۹ محصول شرکت Samsung باشید .
این وسیله کوچک داررای هارددیسک ۲۰ گیگابایتی است و می تواند به سادگی عکس ها یا تصاویر ویدئویی موجود در کامپیوتر را به نمایش بگذارد . لذت استفاده از آن با نمایش برنامه های تلویزیونی ضبط شده نیز دو چندان خواهد شد .
متاسفانه این وسایل دارای کارت خوان نبوده و نمی توانند جایگزین دستگاه های ذخیره سازی قابل حمل شوند .
پس از آگاهی از وسایل مورد نیاز خود ، گام بعدی ، اطمینان از وجود منبع تغذیه کافی برای آنها است . اگر قصد سفر به خارج از کشور را دارید ، بهتر است وسایل شما دارای شارژرهایی با ولتاژ دوگانه باشد . در غیر این صورت ، ممکن است قادر به ادامه عکاسی نباشید و یا مجبور شوید شارژر دیگری برای خود تهیه کنید .
اگر دارای وسایل متنوع با مارک های مختلف هستید ، سعی کنید باتری ها یا شارژرهایتان استاندارد باشد . باتری های قابل شارژAA از نظر اندازه از سایر باتری ها رایج تر است . در صورت وجود وسایلی که با این باتری ها کار می کنند ، می توانید از یک شارژر مشترک برای آنها استفاده کنید . البته برخی از وسایل نیز ممکن است به باتری های لیتیومی ( معمولی یا قابل شارژ) نیاز داشته باشند .
حتما باتری های لیتیومی اضافه و یا شارژر را همراه خود ببرید، چرا که این باتری ها را در مناطق دور افتاده کمتر می توان یافت .
شارژرهای رایج مانند محصولات شرکت Targus که دارای آداپتورهای مناسب برای انواع کامپیوترهای کیفی و PDAها و تلفن های همراه هستند ، معمولا از دوربین های عکاسی دارای باتری های لیتیومی پشنیبانی نمی کنند.
اغلب دوربین های عکاسی دیجیتالی SLR دارای ترمینال های تغذیه اضافه هستند که امکان استفاده از باتری های AA را به جای ( و یا به همراه ) باتری های اصلی فراهم می آورند . این وسایل بار شما را سنگین تر خواهند کرد ، اما هنگام نیاز ، داشتن آنها خستگی حاصل از این بار اضافه را از تن به در می کند.
یکی از دردسرهای استفاده از دوربین عکاسی دیجیتالی در سفر ، حمل انبوهی از شارژرها و کابل ها است .
در این قبیل موارد ، اشتباه در اتصال شارژرها به وسایل مربوطه ، به آسانی روی می دهد و به همین دلیل نوشتن نام هر وسیله روی شارژر مربوطه روش مناسبی برای اجتناب از این اشتباه است .
بستن سیم به دور شارژرها و قرار دادن آنها در یک کیسه پلاستیکی ، روش خوبی برای حمل آنهاست . بدنه شارژرها برخلاف دوربین های عکاسی ، محکم بوده و اگر در بسته بندی ‌آنها کمی دقت شود ، می توان آنها را به قسمت بار سپرد .
پس از آماده کردن تجهیزات و سر و سامان دادن به امور ، برای اطمینان از وجود تمامی وسایل مورد نیاز و آگاهی از محل آنها ، دست به یک سفر کوتاه آزمایشی بزنید . اگر دوربین عکاسی خود را به تازگی خریداری کرده اید ، حتما آن را به طور کامل امتحان کنید . این کار شامل انتقال محتوای حافظه ، نمایش و چاپ تصاویر برای اطمینان از صحت آنهاست .
جهانگردانی هستند که در سفرهای دور دست که شاید یک بار بیشتر در طول زندگی پیش نیاید ، دوربینی را به همراه می برند که تا به حال از آن استفاده نکرده و یا حتی آن را به دست نگرفته اند . به هر حال می توان گفت که قبل از سفر ، بهترین زمان برای تمرین و استفاده از ویژگی های دوربین عکاسی است .
حتی به رغم تمرین ، عده کمی می توانند تمامی قابلیت ها و عملکردهای بخش متفاوت دوربین های عکاسی و یا وسایل دیجیتالی دیگر را به خاطر بسپارند . هیچ چیز ناراحت کننده تر از این نیست که در هنگام بیشترین نیاز، نتوانید از ویژگی کوچک اما با اهمیتی مانند تایمر خودکار ، استفاده کنید . به همراه بردن کتابچه های راهنما نیز عملا زحمتی مضاعف است .
امروزه اغلب شرکت ها ، کتابچه های راهنمای وسایل را به صورت فایل های PDF در اینترنت قرار می دهند . اگر کامپیوتر کیفی تان را با خود نمی برید ، حداقل می توانید CD فایل ها را لابه لای وسایلتان جای دهید تا در صورت لزوم ، آنها را در کامپیوتری در مقصد ، مرور کنید .
به همراه داشتن آدرس وب سایت تولیدکنندگان نیز برای دسترسی سریع به آنها از طریق کافی نت ها ، خالی از فایده نیست . با این همه اگر امکان دسترسی به گزینه های بالا وجود ندارد ، بردن کتابچه راهنما ، بهتر از ناتوانی در استفاده از تمامی ویژگی های دوربین عکاسی است .
در نهایت ، به خاطر داشته باشید که حتی اگر صرفا به قصد عکاسی سفر کرده اید ، عکاسی را برای لذت آن انجام دهید و اگر عکسی را از دست دادید و یا وسیله ای خراب شد ، ناراحت و غمگین نشوید . باید دانست که با وجود تمامی برنامه ریزی های دقیق ، مشکلات اجتناب ناپذیر هستند .
اما با گذشت زمان متوجه خواهید شد که استفاده از دوربین دیجیتالی در سفر ، چه لحظات و خاطرات شیرینی برای شما ، خانواده و دوستانتان به ارمغان خواهد آورد .

عکاسی ماکرو به نوعی عکاسی گفته می شد که در آن تصویر اشیا بزرگتر از اندازه واقعی شان، با نسبتی بزرگتر از ۱:۱ گرفته می‌شود.
در عکاسی ماکروی واقعی باید فاصله بین لنز تا صفحه تصویر از فاصله لنز تا سوژه بیشتر باشد. در دوربین های فیلمی عکاسی ماکرو نیاز به مبدل های ماکرو یا حلقه های لنز ماکرو دارد. لنز های ویژه ماکرو معمولا گرانتر از سایر لنزها هستند و مخصوصا برای نزدیک شدن زیاد به سوژه و جلوگیری از تغییر شکل تصویر طراحی شده اند. بعضی از لنزهای تله فتو نیز دارای قابلیت ماکرو می باشند که با ترکیب اپتیکی ویژه ای که دارند می توانند در شرایط بسیار نزدیک به سوژه نیز روی آن فوکوس نمایند.
یکی از مزایای دوربین های دیجیتال این است که بیشتر آنها قادر به عکاسی ماکرو با کیفیت خوب می باشند. در بعضی از انواع این دوربین ها تا حد بسیار زیادی می توانند به سوژه نزدیک شوند، ولی در بعضی دوربین های دیگر از زوم برای پر کردن کادر و بزرگ کردن سوژه استفاه می شود. بطور کلی در عکاسی ماکرو، سرعت شاتر بسیار پایین است و استفاده از یک پایه محکم برای عکاسی ایده بسیار خوبی است. بعلاوه عکس گرفتن با استفاه از تایمر دوربین از لرزیدن دوربین و خراب شدن عکس جلوگیری می شود.
نماهای بسیار نزدیک معمولا بسیار جالب و نیز مفید می باشد. در عکاسی ماکرو جزئیاتی از شیئ دیده می شود که با چشم معمولی نمی توان دید.
یک تمبر ژاپنی با دید کاربردی تر عکاسی ماکرو برای ثبت تصویر اشیاء ارزشمندی نظیر سکه‌ها، جواهرات یا تمبرها بکار می‌رود. دیگر استفاده عکاسی ماکرو در صنعت است که برای بازرسی و کنترل کیفیت از آن استفاده می‌شود، همچنین صنعت بیمه برای ثبت تصویر اجزاء ارزشمند دستگاهها از این تکنیک استفاه می کنند. بطور کلی نمای درشت و نزدیک اشیاء می‌تواند کاربردهای بسیار متنوعی داشته باشد. همانطور که قبلا ذکر شد تصویر نمای نزدیک یک شیء معادل نگاه کردن به آن شیء با ذره بین است. جزئیاتی که بطور معمول قابل دیدن نیستند ناگهان بیرون می زنند و زیبایی‌ها یا زشتیهای نهفته جسم به چشم می‌آیند. برای مثال گلها برای این عکاسی سوژه بسیار جالبی می‌باشند. دو چالش مهم در عکاسی ماکرو عبارتند از: باریکی عمق میدان بخاطر نزدیکی زیاد لنز به سوژه و دیگر سختی نورپردازی جسم بگونه‌ای که روی آن سایه نیفتد. در ادامه بحث به این دو موضوع می‌پردازیم.

عمق میدان

همانطور که می‌دانید عمق میدان به محدوده درست فوکوس شده تصویر گفته می شود. عمق میدان بیشتر تحت تاثیر دیافراگم لنز می‌باشد. دیافراگم کوچک (عدد f بزرگتر) عمق میدان بزرگتری از دیافراگم بزرگ (عدد f کوچکتر) دارد. با دوربین‌های جمع و جور که امکان تعویض لنز وجود ندارد ترکیب دوربین و لنز در تعیین میزان حداقل نزدیکی به سوژه مهم می‌باشد. بعلاوه بیشر دوربین های کوچک امکان انتخاب دیافراگم را به استفاده کننده نمی‌دهند. بنابر این اگر سوژه بخوبی روشن نشده باشد احتمالا دوربین دیافراگمی باز را انتخاب نموده و عمق میدان را کاهش خواهد داد. در بسیاری از حالات ناحیه شارپ تصویر از چند میلیمتر تا تقریبا ۱۰ سانتیمتر خواهد بود.
خط قرمز ناحیه کانونی تصویر و نوار سبز محدوده فوکوس (عمق میدان) را نشان می دهد.
مساله کوچکی عمق میدان ایجاب می کند که سوژه و دوربین حتما موازی هم باشند.  با اطمینان از موازی بودن سوژه و دوربین تا حد ممکن می توان مطمئن شد که عمق میدان در تصویر یکنواخت باقی می‌ماند.
با لنزهایی که معمولا در دوربین‌های کوچک استفاده می‌شوند، ایجاد اعوجاج در نماهای نزدیک موضوعی مهم می‌باشد. تغییرات ایجاد شده توسط لنز مانند انحنای گوشه‌ها به درون و برآمدگی میانی تصویر از مشکلات معمول می‌باشند. اگر تغییر شکلی در عکسهای ماکرو دوربینتان دیدید نشانه وجود نقص در دوربینتان نیست، بلکه به معنی این است که این لنز برای عکاسی ماکرو طراحی نشده است. برای پنهان کردن مشکل از خط‌های واضح صاف افقی و عمودی در ترکیب بندی عکستان پرهیز نمایید و یا از تغییر شکلهای نرم افزاری برای تصحیح عکس استفاده نمایید. عکاسی ماکرو و نماهای بسیار نزدیک معمولا باعث تغییر شکلهای پرسپکتیو شبیه لنزهای واید می‌شود. استفاده از این خاصیت برای ایجاد حالات خاص در عکس ترفند خوبی است.
قطعات کوچک مقوای سفید و یک آینه برای روشن کردن سوژه مورد استفاده قرار گرفته‌اند. دوربین با استفاده از سه پایه ثابت شده است.

نورپردازی

چالش دوم درعکاسی ماکرو برای عکاس ایجاد نورپردازی مناسب برای سوژه است. این کار بخصوص هنگامی که دوربین به سوژه بسیار نزدیک باشد خیلی مشکل است. معمولا از فلاش نمی توان بطور موثری استفاده کرد، چون یا باعث تغییر رنگ عکس می‌شود و یا به احتمال زیاد باعث زیاد شدن بیش از حد نور بخاطر نزدیکی زیاد به سوژه می‌شود. در چنین حالاتی بهترین کار این است که فلاش را خاموش کرده و زحمت تهیه منبع نور مناسبی را بخود بدهید!
در هوای آزاد از نور خورشید و چند تکه آینه کوچک به عنوان منعکس کننده می توان برای حذف سایه‌های ناخواسته استفاده نمود. در محل سربسته نیز می توان با استفاده از لامپهای معمولی و بازتابنده‌های ساده به نتایج خوبی رسید. توجه کافی داشته باشید که ممکن است بخاطر حذف زردی نورهای تنگستن مجبور باشید تصحیح رنگ و تراز سفیدی مناسبی را در تصویر ایجاد نمایید. اگر آینه در دسترس نباشد یک تکه مقوای سفید نیز خوب است و نور را بطور مات بر روی سوژه بازمی‌تاباند. راه دیگر این است که یک مقوا را با فویل‌های آلومینیومی بپوشانید تا بازتابندگی آن را بالاتر ببرید. اگر لازم بود می‌توان برای توزیع یکنواخت‌تر نور روی سوژه از بازتابنده های بیشتری استفاده نمود.
این گل با استفاده از نور طبیعی روشن شده است. با مقواهای سفید نور پخش شده و سایه‌های تند حذف می شود. اگردوربین شما لنز زوم دارد شما مجبور نیستید دوربین را زیاد به سوژه نزدیک نمایید . این امکان بخصوص در زمانی که امکان نورپردازی درست تصویر وجود ندارد بسیار مفید است و زوم اپتیکال به شما اجازه می دهد تا دوربین را عقب ببرید و سوژه را براحتی نور پردازی نمایید و هنوز هم یک عکس تمام کادر داشته باشید. هنگامی که از زوم برای نزدیک کردن عکس استفاده می کنید استفاده از سه پایه و یا هر وسیله دیگر برای حذف لرزشهای دست یادتان نرود. دوربین دیجیتال یکی از بهترین راههای گرفتن عکسهای ماکرو است. بعضی دوربین ها می توانند در حد یکی دو سانتیمتر به سوزه نزدیک شوند. دیده شدن بلافاصله نتیجه کار در دوربین های دیجیتال امکان تصحیح اشتباهات احتمالی را ایجاد می نماید. باز هم بدانید، تجربه بهترین راهنما است، پس دوربین‌ها بدست، پیش بسوی استفاده از تمام تواناییهای ابزاری که در دست دارید!

متاسفانه به علت نا آشنایی و عدم استفاده از وسایل جانبی دوربین‌ها بخصوص فیلترها و حلقه‌های مبدل مختلف، تهیه این گونه وسایل در ایران بسیار مشکل می‌باشد و برای اغلب دوربین‌ها حتی در نمایندگی‌های معتبری نظیر کانن نیز نمی‌توان وسایل جانبی مربوط به لنز دوربین‌ها را تهیه نمود. امیدوارم که با آشنایی هر چه بیشتر علاقمندان به این صنعت و درخواست از فروشندگان ورود این وسایل نیز همانند خود دوربین‌ها مرسوم شود. روش استفاده از فیلترها، سایه‌های لنز، پوشش‌های لنز و دیگر وسایل مربوط به لنز‌ها برای دوربین‌های دیجبتال همانند دوربین‌های فیلمی می‌باشد. فقط دو مساله مهم دراین میان حائز اهمیت می‌باشد. اول اینکه بخاطر اندازه غیر استاندارد لنزهای دوربین‌های دیجیتال استفاده از این وسایل روی دوربین های مختلف دچار مشکل می‌باشد. این بدان معنی است که برای استفاده از فیلترها و سایر وسایل استاندارد باید از مبدلها و حلقه‌های سازگار کننده استفاده نمود. وظیفه مبدل‌ها این است که لنز غیر استاندارد یک دوربین را برای پذیرفتن یک وسیله با رزوه‌های استاندارد آماده نمایند. معمولا رزوه‌های استاندارد روی لنز دوربین ها عبارتند از ۳۰mm، ۳۷mm، ۴۳mm و ۵۵mm. برای دوربین‌هایی که دارای قطر لنزی غیر از این ابعاد می‌باشند باید از حلقه‌های تبدیل برای بستن فیلتر مورد نظر استفاده نمود. دوم این که سنسوری که در دوربین های دیجیتال بجای فیلم قرار داده شده است به طول موجهای خاصی از نور حساسیت نشان می‌دهد که در بعضی از موارد با فیلم متفاوت است. در نتیجه، تاثیر بعضی از فیلترها روی تصویر دیجیتالی شما با تاثیری که روی فیلم می گذارد متفاوت می‌باشد. در ادامه لیستی از فیلترهایی که برای دوربین‌های دیجیتال مفید است همراه با مورد استفاده آن آورده شده است: فیلترهای مورد استفاده برای دوربین‌های دیجیتال ▪ محافظ UV: برای محافظت لنز دوربین ▪ پولاریزه دایروی (Circular Polarizer): کاهش انعکاسها، تاریک کردن آسمان ▪ کلوز آپ (Close-Up): حداقل فاصله فوکوس را کاهش می‌دهد. ▪ Tiffen ۸۱۲: گرم کردن رنگها، بهبود طیف رنگی پوست ▪ Tiffen Soft/FX: پوشاندن لکه‌های پوست ▪ Black Pro Mist ۱or ۲: نتیجه را از لحاظ رنگ شبیه عکس فیلمی می‌کند. ▪ Tiffen Enhancing: قوی کردن رنگ قرمز، قرمزتر کردن رنگ‌های قهوه‌ای، نارنجی و قوت بخشیدن به حس پاییز روی برگ درختان ▪ ND ۰.۳, ۰.۶, ۰.۹: کاهش نور در شرایط آفتابی درخشان ▪ Tiffen Hot Mirror: بهبود مشکل بازسازی رنگها در بعضی از دوربین‌ها بخاطر حساسیت زیاد به اشعه مادون قرمز

 

کانن در طراحی محل نصب لنزهای سری EF امکاناتی بیشتر از یک محل ساده برای نصب سریع انواع لنز روی بدنه را مد نظر داشته است. با حذف اتصالات مکانیکی و استفاده از یک اتصال الکترونیکی بین دوربین و لنز، دوربین های کانن دارای انعطاف پذیری بالاتری برای به کارگیری تکنولوژیها و سیستمهای جدید آینده گشته‌اند. این توانایی و انعطاف پذیری قبلا با افزایش قابل توجه در سرعت فوکوس خودکار، افزایش عملکردها نظیر سیستمهای فوکوس خودکار در دوربین های EOS، لنزهای دیافراگم خودکار tilt-shift (TS-E)، استفاده از موتورهای اولتراسونیک و توسعه لنزهای دارای ثابت کننده تصویر به اثبات رسیده است.
سیستم محل نصب کاملا الکترونیکی هیچکدام از معایبی نظیر لرزش دوربین، نویز هنگام کار، ساییدگی، لق زدن، نیاز به روغنکاری، پاسخ کند، کاهش دقت بخاطر کارکرد اهرم راه‌انداز، یا محدودیتهای طراحی مربوط به مکانیزم اتصال برای انتقال داده را ندارد. به علاوه عملکرد و قابلیت اطمینان لنز بسیار بالاتر رفته است. ضمنا یک سیستم تست خودکار که از میکروکامپیوتر داخلی لنز استفاده می کند خرابیهای احتمالی لنز را درون نمایشگر دوربین نشان می دهد و قابلیت اطمینان لنز را بالا می‌برد.
▪ بدون اینکه بخواهیم وارد جزئیات موضوع شویم ده مزیت لنزهای EF را بر می‌شمریم:
- فوکوس بی سروصدا، سریع و با دقت بالا در تمامی لنزها از Fisheye (چشم ماهی) گرفته تا لنزهای سوپر تله فتو، چون متناسب با هر لنز سیستم راه‌انداز مناسب بکار گرفته شده است.
- دیافراگم آرام و دقیق با کنترل دیجیتالی
- امکان نگاه داشتن دیافراگم برای مشاهده عمق میدان و کمک به افزایش سرعت عکاسی با بسته نگاه داشتن دیافراگم د حین عکاسی متوالی
- امکان کنترل کاملا اتوماتیک دیافراگم با لنزهای TS-E کانن.
- امکان توسعه اپتیک های بسیار سریع و درخشان نظیر EF ۵۰mm f/۱.۰L USM که با سیستم قبلی اتصال لنز غیر قابل حصول بود
- پوشش ۱۰۰ درصد منظره یاب با EOS-۱N
- حذف انسداد منظره یاب و آینه در لنزهای سوپر تله فتو
- در هنگام استفاده از لنزهای زوم دیافراگم متغیر هر گونه تنظیم دستی عدد f (به جز بالاترین دیافراگم) در حین محدوده زوم امکان پذیر شده است
- جبران اتوماتیک و نمایش تغییر در عدد F موثر وقتی که بین لنز و بدنه دوربین از بسط دهنده ها (Extender) استفاده شده است.
- توانایی طراحی لنزهایی با دیافراگم پشتی بزرگتر برای بهبود روشنایی مرزها در سیستم های اپتیکی. به علاوه این مشخصه کارایی اپتیکی را هنگام استفاده از توسعه دهنده لنزدر سوپر تله فتو بهبود می بخشد.

بطور کلی هر لنز از چندین عدسی مختلف محدب و مقعر تشکیل شده که ترکیب آنها با یکدیگر باعث ایجاد تصویری واضح بر روی سطح حساس فیلم (امولیسیون) خواهد شد.

محل ایجاد تصویر را سطح کانونی وحدفاصل عدسی با محل ایجاد تصویر،فاصلة کانونی عدسی می‌گویند.

برای روشنتر شدن مطلب در مورد یک عدسی معمولی که برای آتش زدن کاغذ استفاده می‌گردد توضیح می‌دهیم .برای سوزاندن کاغذ بایستی عدسی را در مقابل نور خورشید آن قدر حرکت داد تا نور خورشید بصورت نقطه‌ای کوچک بر روی سطح کاغذ درآید که در این حالت بر اثر برخورد پرتوهای نوری به یکدیگر که از عدسی گذشته‌اند گرمای قابل توجه‌ای در محل برخورد بوجود آمده که باعث سوختن کاغذ می‌گردد محل برخورد پرتوهای نوری را نقطه کانونی و حد فاصل عدسی با سطح کاغذ فاصله کانونی گفته می‌شود. در لنزها که چندین عدسی مختلف وجود دارد هر عدسی دارای کانون جداگانه‌ای است اما وقتی با هم ترکیب می‌شوند کانون مشترکی پیدا می‌کنند که معمولاً از مرکز لنز تا حدفاصل محل ایجاد تصویر را فاصلة کانونی آن لنز می‌گویند که مقدار آن بر روی حلقه جلوی لنز نوشته می‌شود.

هر لنز دارای زاویه دید خاصی می‌باشد که قادر به جای دادن فضای مشخصی از جلو لنز در داخل دوربین و روی فیلم خواهد بود. به نسبت بلندی و کوتاهی فاصله کانونی، زاویه دید آن متغیر است هرچقدر فاصله کانونی لنز کوتاهتر باشد زاویه دید لنز بازتر و هرچقدر فاصله کانونی بلندتر باشد زاویه دید کوتاهتر خواهد بود.

انواع لنزها:

لنز نُرمال معمولی:( Normal )

زاویه دید چشم انسان حدود 140 درجه می‌باشد اما تمام تصاویری که در زاویه چشم قرار می‌گیرند دارای وضوح کامل نیست و

تهنا در زاویه‌ای در حدود 52 درجه می‌توان تصاویر را به صورت واضح می‌توان دید لنز نرمال نیز زاویه دیدی شبیه به چشم انسان دارد به همین دلیل لنز معمولی نیز گفته می‌شود.

لنز تله فوتو: ( Telephoto)

لنز تله از نظر شکل ظاهری طویل بوده و فاصلة کانونی بلندی دارد که دارای زاویه دید کوتاه می‌باشد و تنها برای عکسبرداری از فواصل دور مثل مناظر طبیعی و حیوانات وحشی کاربرد دارد و امکان عکسبرداری از فواصل نزدیک را ندارد.

لنز واید انگل:( Wide angle )

لنز واید از نظر شکل ظاهر از لنز نُرمال کوتاهتر بوده و دارای فاصله کانونی کمی می‌باشد بنابراین دارای زاویه دید باز می‌باشد . این لنز در مکان‌هائی که امکان عقب رفتن عکاس برای قرار گرفتن تمام سوژه مورد نظر در نمایاب نباشد کاربرد شگرفی دارد و با استفاده از این لنز می توان فضای بیشتری را در عکس جای داد.

لنز زوم:Zoom

این لنز دارای فاصله کانونی متغیر می‌باشد پس زاویه دید متغیر دارد برخی از لنزهای زوم با زاویه دید 180-40 که فاصله کانونی آن از 40 میلیمتر درحالت زاویه باز تا 180 میلیمتر در حالت تله فوتو می‌باشد کاربرد ویژه‌ای دارد به همین لحاظ در بین عکاسان مورد استقبال بیشتری قرار گرفته است.

جدای این تقسیم‌بندی لنزهای دیگری نیز هستند که کاربرد تخصصی دارند مانند لنز ماکرو که برای عکسبرداری از اجسام بسیار کوچک کابرد دارد با یک لنز نُرمال معمولاً تا فاصله 50 سانتیمتر امکان نزدیک شدن به سوژه می‌باشد اما برای عکسبردای از اجسام کوچک مثل تمبر یا سکه فقط لنز ماکرو جوابگو خواهد بود. لنزی دیگر با عنوان لنز چشم ماهی وجود دارد که زاویه دید بسیار وسیع دارد برخی از این لنزها مقداری از فضای پشت دوربین هم در کادر تصویر قرار می‌دهند . عکس حاصل از این لنزها به شکل دایره وار می‌باشد از این لنز برای ایجاد جلوه‌های ویژه تصویری استفاده می‌گردد.

 

در گذشته نه چندان دور عکاسی از اتاقک تاریک و لوازم و موادی بسیار ساده تشکیل میشد. اما امروز از صنعتی پیچیده

برخوردار است که تنوع محصولات آن حیرت آور می باشد. " دوربین  سطوح حساس به نور و نور " ارکان سه گانه عکاسی اند که شناخت هر کدام از ضروریات فراگیری عکاسی به شمار میرود.

دوربین

 دوربین یا همان اتاق تاریک اولیه مهمترین عامل عکاسی است که با کمک آن عکسبرداری انجام می شود. امروزه  دوربین های عکاسی تنوع چشمگیری از لحاظ سیستم و شکل ظاهری دارند و هر روز به دامنه تنوع آنها افزوده می شود. اما با تمامی این اوصاف همگی آنها مشترکات زیادی دارند که با کسب شناخت کافی از این قسمتها می توان به راحتی با دوربین های گوناگون کار کرد.   

 

ساختمان اصلی دوربین های عکاسی

مهمترین قسمتهای یک  دوربین عبارتند از :

 

1- لنز

2- وسایل تنظیم که به دو بخش تنظیم نور و تنظیم فاصله تقسیم میشود.

3- منظره یاب

 4- تعویض گر فیلم 

5- اتاقک تاریک

 6- کنتور شمارشگر فیلم                                         

 

 لنز

 

 با مجهز شدن اتاقک تاریک به عدسی محدب تصویری شفافتر و روشنتر در اتاقک تاریک به دست آمد.  این مساله اهمیت لنزها را برای ایجاد تصویری واضح و روشن در دوربین ها آشکار میسازد.

هر چند که یک عدسی می تواند تصویری نسبتا واضح ایجاد کند  اما مشکلات متعد دی به وجود می آ ورد که

از آ ن جمله می توان به این موارد اشاره کرد:

1-      وسط تصویر نسبت به گوشه های آن واضحتر میباشد بطوریکه گاهی کناره ها کاملا محو است.

2-      تصویر دچار نوعی اعوجاج می شود بدین معنا که خطوط  در مرکز تصویر مستقیمند اما با نزدیک

شدن به کناره ها هلالی ومنحی می شوند.

3- خطاهای رنگی بسیار چشمگیر است یعنی تک عدسی قادر به بازنمائی  رنگهای طبیعی موضوع نیست. علاوه برآ ن نگهائی را که ناشی از کیفیت نا مطلوب شیشه آن است به رنگهای موضوع می افزاید   برای رفع این موارد در ساختمان لنز ترکیبی از عدسی های مختلف بکار می رود .

بر روی دهانه لنز هر دوربین اطلاعاتی از قبیل نام لنز  نام کارخانه سازنده   فاصله کانونی  شدت نور یاحداکثر باز شدن دیافراگم   شماره ردیف  واندازه دهانه لنز  درج شده است که در شناسائی لنزها بسیار بااهمیت است .

 

فاصله کانونی

 

 شعاع های  موازی نور که از بی نهایت به یک عدسی محدب می تابند در نقطه ای پشت عدسی همدیگر را قطع می کنند. فاصله میان مرکز عدسی تا آن نقطه اصطلاحاً فاصله کانونی عدسی نامیده می شود.            

دریک لنز نیز که ترکیبی از عدسی های مختلف است فاصله میان مرکز (محل استقرار تیغه های دیافراگم  درلنز) تا محل تشکیل تصویر واضح (سطح فیلم) را فاصله کانونی آن لنز می نامند. فاصله کانونی را با حرف f  وبر حسب میلیمتر نشان می دهند. به عنوان مثال اگر بر روی لنزی مشاهده شد f=50m.m یعنی فاصله کانونی آن 50میلیمتر است.

 

قدرت روشنایی یا حد اکثر گشادی دیافراگم

 

قبلا اشاره شد که لنز , ترکیبی از عدسی های متعدد است . این عدسی ها به طور طبیعی مقداری از نور را جذب می کنند در نتیجه تمام شعاع های نور که به لنز تابیده می شوند از آن عبور نمی کنند . قدرت روشنایی عبارت است از مقدار نوری که لنز از خود عبور میدهد .

این مقدار با اعدا خاصی مانند 1:1 , 2/1:1  ,  4/1:1  , 8/1:1 و 1:2  و غیره مشاهده میشود . روشنترین لنز 1:1 است . یعنی در این لنز عدسی ها بسیار مرغوب به کار رفته که می تواند نقریبا تمام نور موجود را از خود عبور دهد . هر قدر عدد بزرگتر شود لنز از روشنایی کمتری برخوردار اشت. از طرفی قدرت روشنایی لنز با بازترین درجه دیافراگم آن برابر است.

قدرت روشنایی لنز را می توان اینچنین محاسبه کرد :

   فاصله کانونی لنز تقسیم بر قطر دهانه لنز = قدرت روشنایی لنز

یعنی اگر قطر دهانه لنزی 50 میلیمتر و فاصله کانونی آن 100 میلیمتر باشد قدرت روشنایی 2 خواهد بود ( 1:2 )

پس میتوان گفت هر چه قطر دهانه لنز بیشتر باشد قدرت روشنایی آن بیشتر است.

مراحل راه‌اندازی دوربين فیلم برداری

ترتیب كار در همه دوربین‌ها مثل هم می‌باشد

 1- فشار دادن و یا حركت دادن تكمه POWER  برای روشن شدن.

2- تنظیم تكمهCAMERA برای ضبط‌وVCR برای تماشای فیلم

واژه VCRمخفف سه كلمهVideo Cassette Recorder می باشد به معنای فیلم ویدئو ضبط شده

- وقتی كه دستگاه در حالت CAMERA  قرار بگیرد آماده فیلمبرداری و ضبط تصاویر می‌باشد در این حالت ابتدا تكمه آبی رنگ TAP EJECT  را فشار دهید تا درب محفظه فیلم باز شود سپس فیلم خام را در داخل دوربین قرار دهید . برای بسته شدن درب دوربین، آن قسمت روی درب را كه كلمه PUSH  به معنای فشار دادن و در بعضی دوربین‌ها واژه LOCK  (قفل) نوشته شده را به آرامی فشار دهید تا درب بسته شود.

3-برای آنكه دوربین شروع به ضبط تصاویر كند كافی است تا یك بار تكمه قرمز رنگ RECORD  را فشار دهید تا عملیات ضبط انجام شود.هرگاه این كا را انجام دادید برای آنكه از ضبط تصاویر مطمئن شوید در گوشه ویزور دوربین دقت كنید واژه REC  كه مخفف كلمه RECORD  می‌باشد مشخص باشد . برای آنكه دوربین را از حالت ضبط خارج كنید كافی است مجدداً تكمه قرمز رنگ RECORD را فشار دهید اگر دوربین در حالت ضبط نباشد به جای كلمه REC واژه PUSE  به معنای توقف كوتاه در ویزور مشخص می‌باشد.                                                                    

4- برای آنكه بتوانید تصاویری كه در ویزور كادربندی می‌كنید نزدیك آورده و یا به حالت اولیه خود بازگردانید. بایستی با تكمه دوحالته  W             T    كار كنید.

 T  مخفف كلمه TELE  و W  مخفف كلمه WIDE  می باشد كه در بحث انواع لنزها در بخش عكاسی توضیح آن ارائه گردید. پس هرگاه روی دوربین قسمت T  را فشار دهید عدسی‌ها در داخل لنز دوربین از یكدیگر فاصله می‌گیرند و كاربرد لنز تله فوتو را پیدا می‌كند در نتیجه زاویه دید دوربین بسته می‌شود و تصاویر در ویزور نزدیك می‌شوند.

اما هرگاه روی دوربین W را فشار دهید عدسی‌ها به یكدیگر نزدیك می‌شوند و كاربرد لنز وایدانگل را خواهند داشت در این حالت زاویه دید دوربین باز می‌شود و می‌توانید فضای بیشتری را در داخل ویزور دوربین كادر بندی كنید. روی بیشتر دوربین‌ها تكمه W       T  به دوصورت عمل می‌كند. اگر طرفT  را تا نیمه فشار دهید تصاویر به آرامی نزدیك می‌شوند و اگر تا انتها فشار دهید تصاویر سریع‌تر نزدیك می‌شوند. طرف W  نیز به همین صورت عمل می‌كند.

البته توصیه من اینست كه از استفاده زیاد و نابه‌جا از این تكمه خودداری نمائید زیرا هرگاه شما در حال فیلمبرداری بدون استفاده از سه‌پایه هستید و تصاویر را با تكمه T نزدیك می كنید كادربندی تصاویر سخت خواهد شد و لرزش های دست بیشتر از پیش در كارتان  مشاهده خواهد شد.

5- استفاده از تكمه FADE  :(تاریكی و روشنی تصویر)

روی تمام دوربین‌ها این تكمه وجود دارد، استفاده از این تكمه در ابتدا و آخر فیلم  می‌باشد. هنگامی كه قصد فیلمبرداری دارید ابتدا كادربندی را انجام دهید و تكمه FADE را فشار داده و در همان حالت نگه دارید تا تصویر در ویزور كاملا سیاه شود در این حالت تكمه REC را فشار دهید تا عملیات ضبط شروع شود سپس تكمه FADE را رها كنید تا تصویر به تدریج روشن شود. در پایان كار فیلمبرداری نیز می‌توانید قبل از آنكه دوربین را از حالت ضبط خارج كنید تكمه FADE را فشار داده تا تصویر به تدریج سیاه شود سپس تكمه REC  را فشار دهید تا دوربین از حالت ضبط خارج شود.با انجام این كار بیننده فیلم  دقیقاً نقطه شروع و پایان فیلم را متوجه خواهد شد و یك روند اصولی در فیلم به وجود آورده‌اید.

6- واضح سازی تصویر ( FOCUS ):

اگر دوربین در حالت تنظیم خودكار(AUTO  )باشد واضح سازی تصویر توسط دوربین و به صورت خودكار انجام می‌شود. معمولاً دوربین هر چیزی كه در وسط كادر ویزور قرار گیرد به صورت واضح نشان می‌دهد و بعضی مواقع انتظار فیلمبردار را برآورده نمی‌كند و دچار اشتباه می‌شود. برای آنكه از كار فیلمبرداری لذت بیشتری ببرید سعی كنید واضح سازی دستی را تجربه كنید. ابتدا تكمه FOCOS را فشار دهید تا واضح سازی تصویر  از حالت خودكار خارج شود. هنگامی كه این كار را انجام دهید در گوشه ویزور واژه MF مشخص می‌شود كه مخفف كلمه MANUEL FOCUS می‌باشد در این حالت برای واضح شدن تصاویر در دوربین های نوار بزرگ بایستی حلقه دور لنز را به راست و چپ بچرخانید . در دوربین های كوچك باید تكمه گردان پائین لنز و در بعضی مدل های دیگر تكمه كنار دوربین  را به چپ و راست حركت دهید و تصویر را فوكوس نمائید تكرار این كار مهارت بیشتری در شما ایجاد خواهد نمود

در این مقاله با نحوه کار با دکمه های دوربین های فیلمبرداری آشنا می شوید از آنجایی که کاربرد دکمه های دوربین های فیلم برداری مشابه هستند این مقاله به شما بسیار کمک خواهد کرد

جدول معرفی تكمه ها و امكانات دوربین های فیلمبرداری

لاتین	فارسی	لاتین	فارسی
AUDIO	شنیدنی(صدا)	DATE	تاریخ
CAMERA	دوربین	W (WIDE)	لنز باویه باز
EJECT	خروج	AUTO	خودكار/اتوماتیك
F.F (FAST FORWARD)	سریع به طرف جلو	FADE  OUT	تاریك شدن‌تدریجی تصویر
IN	به/ورودی	LIGHT BACK	نور عقب
LOCK	قفل	WIPE	انتقال صحنه به صحنه‌ای دیگر
LP (LONG PLAY)	كُند	TITLE	عنوان- نام-تیتر
MENU	فهرست انتخاب	EFECT	تأثیرگذاری
MODE	روش/مد	VCR	نوار ویدئو ضبط شده
OFF	خاموش	MIC	میكروفن
ON	روشن	BATRE	باطری
OUT	خروجی	MIX	مخلوط كردن
PAUSE	توقف كوتاه	START	شروع
PLAY	حركت	EDITSERCH	تصحیح كردن
POWER	برق/توان/قدرت	CHARGE	شارژ/ پركردن
PROGRAM	برنامه	TITLE	عنوان، تیتر،نام
PUSH	فشار دادن	FOCOS	واضح سازی تصویر
REC  (RECORD)	ضبط كردن	T  (TELE)	لنز زاویه بسته
REW  (REWIND)	بازگشت/به طرف عقب	FADE   IN	روشن شدن تدریجی تصویر
SP (STANDARD PLAY)	سرعت معمولی	STORE	ذخیره كردن
STANDBAY	آماده استفاده	MANUEL	تنظیم دستی
STOP	توقف	RESET	دوباره/ از نو
VIDEO	تصویری	TIME	وقت
DISPLAY	صفحه نمایش	MF	واضح سازی دستی

 

ادامه مطلب

» ماهنامه گرافیکی بوم شماره 1 » ماهنامه گرافیکی بوم شماره 3 » ماهنامه عکاسی دیجیتالی Shot شماره دوم » ماهنامه عکاسی دیجیتالی Shot شماره چهارم » ماهنامه عکاسی دیجیتالی Shot شماره ششم » ماهنامه تخصصی گرافیک نو شماره 24 و 25 » ماهنامه گرافیکی بوم - Boom شماره 7 » ماهنامه بانک دکوراسیون Decoration - شماره سوم » ماهنامه تخصصی عکاسی - شماره دوم

» ماهنامه گرافیکی بوم شماره 2 » ماهنامه عکاسی دیجیتالی Shot شماره اول » ماهنامه عکاسی دیجیتالی Shot شماره سوم » ماهنامه عکاسی دیجیتالی Shot شماره پنجم » ماهنامه گرافیکی بوم شماره 4 » ماهنامه گرافیکی بوم - Boom شماره 5 » ماهنامه گرافیکی بوم - Boom شماره 8 » ماهنامه تخصصی عکاسی - شماره اول

Mastering Digital SLR Photography

________________________________________________________________________

Popular Photography ,July 2008

_________________________________

Langford’s Advanced Photography : 7th Edition

_________________________________________________________________

Photography: A Very Short Introduction

_____________________________________________________

popular Photography- May 2008

_______________________________________________________________

Photography Posing Tips